درحالیکه سهامداران خشمگین نیسان خواهان بازگشت کارلوس گون هستند، این مدیر فراری ادعا میکند تنها کسی است که توانایی عبور نیسان از بحران فعلی را دارد. جلسات سالانه سهامداران در صنعت خودرو معمولاً به تئاتر خستهکنندهای شباهت دارند اما در آخرین نشست نیسان، همهچیز طبق برنامه پیش نرفت. سهامداران خشمگین، پیشنهاد جسورانه بازگرداندن کارلوس گون به رأس هرم مدیریتی را مطرح کردند؛ پیشنهادی که اگرچه توسط هیئتمدیره رد شد اما پیام شفافی برای مدیران فعلی داشت. کارلوس گون، مدیرعامل سابق و فراری که از این هرجومرج نهایت استفاده را برای نیش زدن به مدیریت فعلی کرده، در گفتگو با رویترز مدعی شده است: نیسان در وضعیت اضطراری قرار دارد و باید تصمیمات سختی گرفته شود. اگر امروز یک نفر وجود داشته باشد که بتواند این کار را انجام دهد، آن شخص من هستم. دلیل مخالفت مقامات نیسان با بازگشت کارلوس گون، شکستهای گذشته او نیست و اتفاقاً برعکس، او در دوران حضورش نیسان را از لبه پرتگاه نجات داد. استدلال اصلی این است که صنعتی که او در آن موفق بود، دیگر وجود خارجی ندارد. فرمول مدیریتی که بین سالهای ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۷ کارآمد بود، در چشمانداز فعلی دنیای خودرو دیگر کافی نیست. در دوران او، قدرت اصلی در کاهش هزینهها و بهرهگیری از قدرت چانهزنی در خرید بود اما امروز چالش اصلی نه بازسازی مالی بلکه تکنولوژی هوشمند در قالب اکوسیستمهای نرمافزاری رقابتی و پلتفرمهای پیشرفته خودرویی است. خودروسازان چینی با پیشرفت خیرهکننده خود، وضعیت موجود را به چالش کشیدهاند و برقیسازی محصولات، نیازمند سرمایهگذاری پایدار است، نهفقط بهینهسازیهای مالی. وقتی گون در سال ۱۹۹۹ به نیسان پیوست، مشکل اصلی شرکت بدهیهای سنگین، ظرفیت تولید مازاد و عملیات ناکارآمد بود که او توانست آنها را حل کند اما مشکلات نیسان در سال ۲۰۲۶ ساختاری است، نه مالی؛ بنابراین با صرفِ کاهش هزینهها و بازسازی، حلشدنی نیست. نیسان نمیتواند با صرفهجویی در هزینهها به پلتفرمهای رقابتی دست پیدا کند زیرا نرمافزار یک چالش مهندسی است نه یک مسئله مالی. علاوه بر این، خودروسازان چینی ضعف سرعت عمل نیسان را برملا کردهاند که خواب را از چشمان اکثر خودروسازان غربی ربوده است. نیسان در حال حاضر بیش از هر چیز به خودروهایی نیاز دارد که مردم واقعاً بخواهند و حاضر باشند برای خریدشان هزینه کنند. با اینکه تیمهای مهندسی نیسان گهگاه موفقیتهای فنی چشمگیری ارائه دادهاند اما این برند فاقد یک استراتژی منسجم جهانی برای به چالش کشیدن رقبای مستقیم خود بوده است. اظهارات گون شاید در نگاه عوام کورسوی امیدی برای بیرون کشیدن نیسان از باتلاق باشد اما واقعیتهای عملیاتی نشان میدهد که ادعای او بیشازحد خیالی است. او همچنان یک فراری بینالمللی با اعلان قرمز اینترپل است که نمیتواند از لبنان خارج شود؛ کشوری که هیچ معاهده استردادی با ژاپن ندارد. مدیریت فعلی نیسان باید تمرکز خود را بر اجرای برنامه تولید محصولات فعلی، تثبیت روابط با نمایندگیها و یافتن جایگاهی در بازار خودروهای برقی ارزانقیمت بگذارد. بااینحال، سایه کارلوس گون همچنان بر سر نیسان سنگینی میکند.
پدال
پدالپدال