جنگ ایران پنتاگون را مجبور به تغییر راهبرد نظامی کرد

مصرف شدید مهمات پیشرفته و گرانقیمت آمریکایی در ۱۶ روز اول جنگ غیرقانونی علیه ایران، پنتاگون را واداشته است راهبرد تامین تسلیحاتی خود را به سمت ترکیب تسلیحات «گران-ارزان» و تولید انبوه تسلیحات و مهمات ارزان پیش ببرد. پنتاگون پس از آن که جنگ غیرقانونی علیه ایران در تنها ۱۶ روز موجب مصرف شدن ۴۰ درصد از موشکهای رهگیر سامانه پیشرفته پدافندی تاد آمریکا شد، راهبرد تامین تسلیحاتی خود را تغییر داده است. هر موشک رهگیر سامانه تاد ۱۵.۵ میلیون دلار قیمت دارد و بازسازی این ذخایر سالها طول خواهد کشید، نه ماهها. روزنامه واشنگتن پست با انتشار این مطلب نوشت: وزارت جنگ در واکنش به این بحران و درسهایی از جنگ اوکراین، همچنین تهدید فزاینده چین، سرانجام راهبرد خود را تغییر داده و به سمت «ترکیب گران-ارزان» رفته است؛ یعنی استفاده از مهمات ارزانقیمت و قابل تولید انبوه در کنار تسلیحات پیچیده و گران. منطق این تغییر ساده است؛ در جنگهای نوین تعداد حرف اول را میزند و آمریکا دیگر نمیتواند برای مقابله با پهپادهای چند هزار دلاری، موشکهای چند میلیوندلاری مصرف کند. ارقام بودجه ۲۰۲۷ آمریکا نشاندهنده این تحول است؛ تقریبا نیمی از مهمات درخواستی دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا هر کدام کمتر از ۶۰۰ هزار دلار قیمت دارند و پیشبینی میشود این آمار تا سال ۲۰۳۱ به ۷۰ درصد برسد. نیروی هوایی آمریکا قصد خرید ۲۷ هزار موشک کروز با قیمت ۲۱۸ هزار دلار را دارد و نیروی دریایی نیز به دنبال نمونه ارزانتر ۳۰۰ هزار دلاری برای موشک ۴.۵ میلیون دلاری خود است. این تغییر در قراردادها هم دیده شده است؛ پنتاگون از سال ۲۰۲۷ قرار است بیش از ۱۰ هزار موشک کروز کانتینری و ۱۲ هزار موشک هایپرسونیک کمهزینه از شرکتهای نوپا مانند کاستلیون دریافت کند که برخی حتی با سرمایه شخصی خود کارخانههایشان را توسعه دادهاند. به نوشته رسانه آمریکایی، بزرگترین مانع، کنگره و کشمکشهای سیاسی است. دولت ترامپ میخواهد با لایحه جنجالی «آشتی» ۳۵۰ میلیارد دلار اضافه بر بودجه نظامی تصویب کند تا کل هزینههای نظامی به ۱.۵ تریلیون دلار برسد. سوزان کالینز، سناتور جمهوری خواه ایالت مِین این روش را «خطری بزرگ» خوانده و تاکید دارد که بهتر است این افزایش از مسیر عادی بودجه طی شود. با این حال، تخصیص ۱.۵ تریلیون دلار معادل ۴.۶ درصد از تولید ناخالص داخلی برای امور نظامی در شرایط ناپایدار کنونی منطقی به نظر میرسد، بهشرط آن که برای اطمینان تولیدکنندگان بهصورت پایدار تصویب شود.