گزارش فنی فیفا از جام جهانی ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که لیونل مسی در ۶۱.۵ درصد از مالکیت‌های هجومی موفق تیم ملی آرژانتین نقش داشته است.
به گزارش "ورزش سه"، این عدد، اهمیت فوق‌العاده مسی را فراتر از گل‌ها و پاس‌گل‌ها نشان می‌دهد. در این گزارش، مالکیت موفق به معنای ورود به یک‌سوم دفاعی حریف، ورود به محوطه جریمه، ارسال سانتر یا زدن ضربه به سمت دروازه تعریف شده است. بنابراین این آمار گویای نقش محوری او در پیشروی و تهدید دروازه رقبا است.
ثبت ۸ گل و ۴ پاس‌گل در این تورنمنت، نشان‌دهنده بهره‌وری بالای مسی آن هم در 39 سالگی است و او را به عنوان دومین گلزن برتر مسابقات از نگاه این تحلیل معرفی می‌کند. با این حال، گروه مطالعات فنی فیفا بر حرکات و همکاری‌هایی تمرکز کرده که سهم او را فراتر از ضربات نهایی توضیح می‌دهد.
آزادی عمل لیونل مسی کلید اصلی این موفقیت بود. او از پست مهاجم نوک به عقب برمی‌گشت تا میان خط میانی و دفاع حریف صاحب توپ شود. این کار به او اجازه می‌داد تا به نقطه اتکایی برای ترکیب‌های تیمی تبدیل شده و مالکیت کنترل‌شده را به حملاتی خطرناک تبدیل کند.
آرژانتین برای رسیدن به محوطه جریمه به دنبال مسی بود؛ چرا که توانایی او در پیدا کردن فضاها، ارتباط با هافبک‌ها را تسهیل می‌کرد و با کشیدن مدافعان به سمت خود، تداوم حملات را تضمین می‌نمود.
نقش او حتی هنگام دفاع آرژانتین در نزدیکی دروازه خودی نیز حیاتی بود. مسی جلوتر از سایرین باقی می‌ماند تا بلافاصله پس از بازپس‌گیری توپ، به عنوان نقطه شروع ضدحمله عمل کند. فیفا این رویکرد را یک تصمیم تاکتیکی برای حفظ یک مرجع هجومی می‌داند تا بلافاصله پس از دفاع، بازی وارد فاز حمله شود. درک عمیق مسی از بازی به او اجازه می‌داد تا با هم‌تیمی‌هایش هماهنگ شده و یک خروج دفاعی را به فرصتی برای گلزنی تبدیل کند.