موج انتقادات نسبت به عملکرد خط دفاعی به ویژه یکی از ارکان این خط همه نگاهها را از روی نیمکت تیم ملی به درون زمین برد. انتقادات شدیدی پس از پایان دیدار تیم ملی مقابل نیوزیلند نسبت به عملکرد سازمان خط دفاعی تیم ملی مطرح شد. بسیاری از شبکههای تلویزیونی داخلی و خارجی، چه در فضای تلویزیون و چه اینترنت، همگی نسبت به وضعیت خط دفاعی به ویژه یکی دو تن از بازیکنان حاضر در این خط انتقادات تند و تیزی را مطرح کردند. حضور بازیکنی همچون شجاع خلیلزاده و اشتباهاتی که در حساسترین نقطه خط دفاع ۴ نفره تیم ملی -یعنی دفاع میانی- داشت موجب شد تا نوک تیز انتقادات نسبت به این فوتبالیست ۳۷ ساله نشانهگیری شود. اما آیا شجاع خلیلزاده مقصر اصلی در ارتباط با گلهای به ثمر رسیده از عمق خط دفاعی بود؟ بیشک هر فوتبالیستی غیر از شجاع خلیلزاده در سن و سال او و یا جوانتر یا حتی پیرتر با این پیشنهاد که بیا و در جام جهانی برای تیم ملی بازی کن مواجه میشد دست رد به سینه سرمربی تیم ملی نمیزد. در این باره بخوانید: چرا ایران تیم اول جدول گروه G نشد؟/ آیا آمار فیفا حکایت از برتری نیوزیلند داشت؟ +عکس شجاع خلیلزاده که در فصل بیست و پنجم لیگ برتر نیز به شدت از سوی کارشناسان به واسطه عملکرد ضعیفش در قلب خط دفاعی تراکتور مورد انتقاد بود در عین ناباوری در همه اردوهای تیم ملی از سوی قلعه نویی دعوت شد و در نهایت جزو نفرات اول در صف اعزام به جام جهانی قرار گرفت. اتفاقی که اگر برای هر فوتبالیستی رخ میداد قطعاً دست رد به سینه امیر قلعه نویی و چنین پیشنهاد بزرگی نمیزد. تجربه حضور در جام جهانی آن هم برای یک بازیکن ۳۷ ساله قطعاً به هر ایرانی دیگری که فوتبال بازی میکند پیشنهاد میشد، چمدانش را میبست و راهی ترکیه، مکزیک و در نهایت آمریکا میشد و حاضر بود ۱۰ برابر بیشتر هم سختی بکشد ولی به این تورنمنت برسد. چرایی اینکه در دقیقه ۷ و ۵۴ تیم ملی دوبار از عمق خط دفاعی دچار اشتباه شد و در هر دو نوبت شجاع خلیلزاده در فضایی دورتر از محلی که باید قرار داشت ایستاد و تنها نظارهگره لحظه باز شدن دروازه علیرضا بیرانوند بود را باید در اتاق فکر نیمکت تیم ملی جستجو کرد. در همین راستا بخوانید: دلجویی از امیر قلعهنویی به سبک اینفانتینو +عکس امیر قلعه نویی و تیم فنی پروپیمانش که ماهها فرصت بررسی وضعیت بازیکنان خط دفاعی در لیگ برتر را داشتند در نهایت تصمیم گرفتند در آوردگاه جام جهانی چنین نقشی را به شجاع بدهند. خلیلزادهای که نه تنها دور از انتظار ظاهر نشد! بلکه انتظارات نسبت به همان فوتبالی که طی یک سال اخیر ارائه میکرد را هم برآورده ساخت؛ جا ماندن از حریف دور ماندن از محل قرار گرفتن توپ کُندی در حرکت به دنبال مهاجمان و هافبکهای حریف دفع اشتباه توپ ناآگاهی از فضای پشت سرش مقابل دروازه و در نهایت ناهماهنگی با نفرات کنار دستی بعلاوه برخی مباحث اخلاقی که او را چند مرتبه به کمیته اخلاق و انضباطی کشاند، از جمله ویژگیهای خاص این بازیکن بود که از ریز و درشت کارشناسان فوتبالی طی ماههای قبل، آنها را به کرّات عنوان کرده بودند. شاید تنها ویژگی او در مصاف اول این بود که اخراج نشد و تیمش را ۱۰ نفره نکرد که باید از این بابت از او تشکر هم کرد. اما اصرار عجیب و غریب در همراهی شجاع خلیلزاده در کاروان تیم ملی به آمریکا، این پرسش را به وجود میآورد که "پس چرا باید به این بازیکن انتقاد کنیم؟ در حالی که او تنها یک «مسافر» بود که راننده اصلی نباید او را سوار اتوبوس تیم ملی میکرد اما او را سوار کرد و روی صندلی های جلویی هم نشاند.
خبر ورزشی
خبر ورزشیخبر ورزشی