اعلام قیمتهای جدید ایرانخودرو در بازهای که قیمت دلار و طلا روند کاهشی داشت، موجی از سؤالات و اعتراضات را در فضای مجازی و بازار خودرو به راه انداخت. بسیاری از مصرفکنندگان این تضاد را نشانه نفوذ «حلقههای پنهان قدرت» یا مافیا میدانند. اما آیا واقعیت صنعت خودرو با هیجانات بازار ارز یکی است؟ در این مقاله به بررسی دلایل تخصصی این اتفاق میپردازیم و توضیح میدهیم چرا کاهش لحظهای دلار، لزوماً به معنای کاهش فوری قیمت خودروها نیست. پارادوکس «دلارِ امروز» و «هزینهی دیروز» بسیاری از خریداران تصور میکنند قیمت خودرو باید مانند قیمت طلا، هر لحظه با تغییر نرخ ارز تغییر کند. اما حقیقت این است که خودرو یک کالای «تولیدی» با زنجیره تأمین پیچیده است، نه یک کالای «نقدشونده». تأخیر زمانی در تأمین قطعات خودرو: خودروی امروز، حاصل قطعاتی است که ماهها پیش خریداری و وارد شدهاند. زمانی که این قطعات خریداری شدهاند، دلار در سطوح بسیار بالاتری بوده است. بنابراین، کاهش قیمت دلار در امروز، هزینههای انباشته شدهی دیروز را پاک نمیکند. مثال عددی: اگر دلار برای تولید یک خودرو در اردیبهشت سال گذشته ۱۰۰ هزار تومان بوده و امسال به ۱۵۶ هزار تومان رسیده باشد، حتی یک کاهش جزئی در خرداد (مثلاً ۱۶ هزار تومان)، همچنان قیمت را بسیار بالاتر از سال گذشته نگه میدارد. چرا طلا ارزان میشود اما خودرو نه؟ (تفاوت نقدشوندگی) تفاوت اصلی در «سرعت واکنش» است. طلا و سکه زنجیره تأمین بسیار کوتاهی دارند و نقدشوندگی آنها بالاست؛ بنابراین هر تغییری در بازار ارز، فوراً روی قیمت آنها اثر میگذارد. اما خودرو، یخچال یا تلویزیون کالاهایی هستند که فرآیند تولید، انبارداری و توزیع دارند. این فرآیندها باعث میشود واکنش قیمتها به نرخ ارز، «کند» و با «تأخیر» باشد. تورم داخلی؛ غول پنهان در هزینههای تولید خودرو نرخ ارز تنها متغیر قیمت خودرو نیست. مؤلفههای دیگری نیز بر قیمت نهایی اثر میگذارند که تحت تأثیر تورم عمومی کشور هستند: – هزینههای مواد اولیه: گران شدن فولاد، مس و محصولات پتروشیمی. – هزینههای جاری: تورم دستمزدها و هزینههای انرژی. – تورم نقطهبهنقطه: در حالی که دلار کاهش یافته، تورم سالانه (۵۷٪) و نقطهبهنقطه (۸۳٪) روی هزینههای تولید سایه انداخته است. خطر «سرکوب قیمتی» و سقوط کیفیت شاید بپرسید چرا نهادهای نظارتی مجوز اصلاح قیمت را صادر کردند؟ پاسخ ساده است: جلوگیری از تعطیلی صنعت. زمانی که دولت یا نهادهای نظارتی قیمتها را بهصورت دستوری پایین نگه میدارند، خودروساز مجبور میشود برای بقا، «ارزانترین» و «کمکیفیتترین» محصول ممکن را تولید کند. در واقع، سرکوب قیمتی منجر به متوقف شدن سرمایهگذاری در تحقیق و توسعه (R&D) میشود. به همین دلیل است که اصلاح قیمتها در شرایط پساجنگ، نه برای سودجویی، بلکه برای بقا و تداوم تولید ضروری است. چشمانداز آینده؛ ایرانخودرو در مسیر خصوصیسازی نکته امیدوارکننده این است که پس از واگذاری ایرانخودرو به بخش خصوصی، رویکرد مدیریت تغییر کرده است. هدف فعلی تنها اصلاح قیمت نیست، بلکه ارتقای کیفیت است. برنامههایی چون: – رفع ایرادات مدلهای ریرا، تارا و دنا. – تولید خودروهای هیبریدی بومی. – افزایش مدت زمان گارانتی. همگی نشان میدهند که صنعت خودرو قصد دارد تلافی قیمتها را با «ارزش افزوده و کیفیت» جبران کند. جمعبندی: راهکار چیست؟ کاهش قیمت خودرو به سطحی کمتر از «هزینه تولید»، راهکاری نیست زیرا منجر به نابودی صنعت و بیکاری هزاران کارگر میشود. راهکار واقعی برای حمایت از مصرفکننده، «افزایش قدرت خرید» است. این امر تنها از طریق ارائه تسهیلات هدفمند و بانکی میسر است تا فاصله بین قیمت تولید و قدرت خرید مردم پر شود. منبع بازنویسی: ایلنا
بیت ران
بیت رانبیت ران