میدلایست مانیتور در گزارشی تحلیلی، مراسم تشییع رهبر شهید ایران را فراتر از یک آیین مذهبی ارزیابی کرد و نوشت این مراسم، نمادی از تداوم مقاومت و بازتابدهنده شکاف عمیق بین نگاه غرب و جنوب جهانی است. وبسایت تحلیلی میدل ایست مانیتور در گزارشی درباره مراسم وداع و تشییع رهبر شهید ایران، به حضور میلیونی مردم در این مراسم بهرغم گرما هوا اشاره کرد و نوشت «مشتهای سرخ ــ نماد این مراسم تشییع ــ است که نه فقط از سر اندوه، بلکه از سر ایستادگی و مقاومت گره شدهاند. شعار مراسم روشن و صریح است: باید برخاست».به روایت رسانه انگلیسیزبان، «این مراسم صرفاً یک آیین مذهبی نیست؛ بلکه مانیفستی ژئوپلیتیکی و یک همهپرسی متافیزیکی درباره امپریالسم است».طبق این گزارش، انتظار میرود طی هفت روز و در پنج شهرِ دو کشور، بین ۱۵ تا ۲۰ میلیون نفر در مراسم عزاداری شرکت کنند. هیأتهایی از بیش از یکصد کشور نیز در این مراسم حضور دارند. فعالان ضد امپریالیست اروپایی، بدون دعوت رسمی، در مراسم حاضر شدهاند و میگویند در «سمت درست تاریخ» ایستادهاند. در حالی که پایتختهای غربی این مراسم را با سردرگمی مینگرند، از منظر جنوب جهانی، این مراسم معنایی کاملاً متفاوت دارد و یادآور تاریخی مشترک از مداخلات غرب است؛ تاریخی که به باور نویسنده، غرب ترجیح داده آن را به فراموشی بسپارد.طبق این گزارش به نقل از یکی از مقامات پیشین ایران، برداشت جنوب جهانی این است که «مهمترین میراث رهبر ایران، مقاومت در برابر سلطه جهانی آمریکا و اسرائیل بوده و این واقعیت که این مقاومت، آن سلطه مورد تصور را در هم شکست». در بخش دیگری از این گزارش، به زمانبندی این تشییع و انتخاب عمدی آن اشاره شده و آمده است «این مراسم با دویستوپنجاهمین سالگرد استقلال آمریکا همزمان شده است. همچنین در ماه محرم، ماه سوگواری شیعیان برای شهادت امام حسین (ع) در کربلا، برگزار میشود؛ واقعهای که در سنت شیعی، نماد مبارزه ابدی با ظلم و ستم تلقی میشود».طبق این گزارش، «آنچه این مراسم را واقعاً متفاوت میکند، تبدیل اندوه به سرمایهای ژئوپلیتیکی است. حملات دقیق غرب با هدف حذف رأس رهبری انجام میشوند، اما این مراسم نشان میدهد که بدنه اجتماعی میتواند بهصورت نمادین، رأس خود را بازتولید کند. جمعیت خود به سلاح تبدیل میشود. حضور ۱۵ تا ۲۰ میلیون نفر در این راهپیمایی، بیانی زنده از این پیام است که اراده از میان نرفته است».به باور نویسنده، تشییع در نجف و کربلا هم از اهمیت ویژهای برخوردار است. این اقدام صرفاً نشانهای از ارادت مذهبی نیست، بلکه پیامی است مبنی بر اینکه محور مقاومت به یک مرکز واحد متکی نیست و با حذف یک رهبر از هم نخواهد پاشید، بلکه به حیات خود ادامه خواهد داد.