حوزه/ تشییع رهبر شهید رستاخیزی دینی، عاطفی و سیاسی بود که پروپاگاندای دشمن را شکست و وحدت امت را نشان داد. این عاطفه جوشان باید به اقدام راهبردی، سبک زندگی علوی و انتقام بازدارنده تبدیل شود، نه صرف یک خاطره. خبرگزاری حوزه | مقدمه: تشییع پیکر امام شهید خامنهای؟ق؟، فراتر از یک آیینِ عظیم سوگواری و خاکسپاری، رخدادی بود که در همان لحظه، در سپهر سیاست و دیانت، معنا و کارکردی نو یافت؛ این رستاخیز عظیم دینی، عاطفی و سیاسی، شکستی راهبردی برای روایتسازیهای رسانهای دشمن رقم زد. از این منظر، این حماسه را باید تجلی پیوند ایمان و بصیرت مردم دانست؛ پیامی روشن و قاطع به جهانیان که نشان داد، ملتهای ایران و عراق، همچنان بر پیمان خود با آرمانهای الهی استوارند. استاد سیدصادق محمدی، رئیس انجمن اصول فقه، استاد درس خارج فقه و اصول و نایبرئیس مجمع عمومی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، در یادداشت پیش رو، ابعاد این حادثه تاریخی و پیامدهای آن را در عرصههای روانشناسی اجتماعی و انسجام ملی مورد واکاوی قرار داده و بر ضرورت تبدیل این «عاطفه جوشان» به «اقدام راهبردی» تأکید کرده است. در ادامه، متن کامل این یادداشت را میخوانید. تشییع بینظیر امام شهید امت؟ق؟، نه یک آیین خاکسپاری عظیم که رستاخیزی دینی، عاطفی و سیاسی بود که معادلات رسانهای و روانی دشمن را در هم ریخت. حضور میلیونی ملت بزرگ ایران و عراق، با اشکهای روان و بغض همراه با ندای انتقام بازدارنده، پیامی صریح به جهانیان داشت: «ما زندهایم و تا ابد، بر سر پیمان خود میمانیم.» آری کسی که در مسیر توحید و اهلبیت عصمت وطهارت؟عهم؟ گام بردارد و «فَاستَقِم کما اُمِرت» را نصبالعین خود قرار دهد، مصداق آیه شریفه قرار میگیرد: ]وَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبهمْ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِی الْأَرْضِ جَمِیعًا مَّا أَلَّفْتَ بَیْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَیْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ[. اینچنین بود که خداوند منان ملت را به سمت قول طیب و صراط حمید مبعوث نمود. ]وَهُدُوا إِلَی الطَّیِّبِ مِنَ الْقَوْلِ وَهُدُوا إِلَی صِرَاطِ الْحَمِیدِ[ ابعاد فراموشنشدنی این حماسه تاریخی ۱. شکست پروپاگاندا و نمایش هیبت و اراده جمعی این تشییع، از منظر روانشناسی اجتماعی، «شکست کامل پروپاگاندا» بود. دشمنان با تمام توان رسانهای کوشیدند تا این ملت را خسته و ناامید نشان دهند؛ اما ملت بزرگ ایران و عراق، با یک حضور بینظیر، تمام معادلات ذهنی آنان را در هم ریختند. «هیبت یک امت متحد»، از هزاران موشک بالستیک، بازدارندهتر است. ۲. پیوند اعتقاد و سیاست در یک قیامت دینی عاطفی در آن غبار گرم مسیر نجف تا کربلا و بغض فروخورده خیابانهای تهران و مشهد و قم، تصویری از «قیامت عشق» به نمایش درآمد؛ قیامتی که در آن، عزت بر ذلت چیره میشود و مرگ، نه پایان که آغازی بر جاودانگی و استقامت [است]. این وداع، نه فقط از جنس گریه فرزند پدرازدستداده و نه فقط از جنس مرید مرادازدستداده و مانند آن، بلکه از جنس «آتش بصیرت» بود. ۳. زنان مقاومت، بازتولید نقش زینبگونه؟عها؟ مادران و خواهرانی که با چشمانی گریان و دلی استوار، در صفوف مقدم ایستادند، نقش حضرت زینب؟عها؟ در کربلا را بازآفرینی کردند. این حضور، پیامی برای نسل دختران امروز است که عفاف و حضور اجتماعی، نهتنها منافاتی ندارند که موتور محرک تمدنسازی نوین اسلامی است. ۴. انزوایِ راهبردی دشمنان این حضور بینظیر، پوشالیبودن تحلیلها و نظرسنجیهای جعلی مراکز غربی را آشکار کرد. دشمنان تصور می-کردند، با فشار اقتصادی و جنگ روانی میتوانند ملت را از میدان بهدر کنند؛ اما این تشییع نشان داد که اراده ملت، از هر تحریمی عبور کرده و به یک قدرت نرمافزاری شکستناپذیر تبدیل شده است. ۵. تبدیل واژه شهادت به حماسه جمعی ماندگار امام شهید؟ق؟ با شهادت، به یک نماد وحدت مبدل شد. این تشییع، نحوه سوگواری را به یک آیین سیاسی دائمی بدل کرد؛ آیینی که انشاءالله هرسال با شکوه و عظمت تکرار خواهد شد. ۶. پیوند نسل جنگ و نسل امروز بیشک در این تشییع، هم نسل دیروز که طعم سنگر و جنگ تحمیلی را چشیده بود، حضور داشت و هم جوانانی که امام را تنها در کتابها دیده بودند. این اشتراک نسلها، گسست نسلی را به چالش کشید و ثابت کرد که خاطره انقلاب، به یک هویت زنده و انتقالپذیر تبدیل شده است که از طریق عواطف دینی، نه فقط از طریق تاریخنویسی منتقل میشود. ۷. تولید امنیت روانی در برابر تهدیدات آینده این هیجان جمعی، یک واکسن ایمنیبخش برای جامعه ساخت؛ بهطوریکه پس از آن، هر تهدید خارجی، نه با وحشت که با یادآوری آن جمعیت عظیم، با طمأنینه پاسخ داده میشود. مردم دریافتند که تنهایی ایران در سیاست بینالملل، با چنین پشتوانه انسانی، به یک برتری راهبردی تبدیل میشود. ۸. اعجاز رسانه مردمی در برابر رسانه جهانی درحالیکه رسانههای بیگانه سعی در تحریف جمعیت داشتند، خود مردم با تلفنهای همراهشان، راوی حقیقت شدند. این تشییع، نقطه عطفی در مقابله با روایت استعماری بود؛ جایی که تصاویر ارسالی مردم، قویتر از صد شبکه معاند، حقیقت را به جهان مخابره کرد. ۹. تحقق سیاست عزت در بستر عواطف ملی در این حماسه، هیچ شعار جناحی یا سیاسی خاصی جز شعار مرگ بر آمریکا و لبیک یا خامنهای، انتقام و قصاص و مانندآن شنیده نشد. این اجماع کمنظیر، نشان داد که سیاست استکبارستیزی ریشه در هویت ایرانی- اسلامی دارد و نه در یک گرایش سطحی زودگذر؛ بههمین دلیل، پس از چهاردهه، همچنان زنده و پویاست وظایف ملت و دولت بهویژه اهل علم و فرهنگ نسبت به این رویداد عظیم تاریخی ۱. سبک زندگی علوی گرچه تشییع بدن مطهر آن عزیز بسیار باعظمت بود؛ ولی آنچه ماندگار است، پیروی از«سیره زیستن» اوست؛ همان توصیهای که حسنالختام بیانیه گام دوم انقلاب است. راستگویی در گفتار، سادهزیستی در پوشش و مسکن و قناعت در مصرف، دوریکردن از اشرافیگری و خیلی ازصفات نیکوی دیگر بهعنوان ارزشهای دینی و مدیریت هوشمن