در حالی که تقریباً در نیمه راه سال ۲۰۲۶ هستیم و تا به اینجا سال درخشانی برای سینماها نبوده، اما به نظر میرسد تقریباً مثل همیشه، فیلمهای پاییزی از راه میرسند و وضع را تغییر میدهند. به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورلد آف ریل، جوردن رومی در انتخاب فهرست بهترینها تا به اینجای سال نوشته است: سینماها بیشتر تحت سلطه آثار دیجیتال، خستگی از فرنچایزها و در نتیجه شکست بودهاند. با وجود این «وسواس»، «اتاقهای پشتی»، «پروژه درود مریم»، «هاپرز» و «درام» به موفقیتهای غیرمنتظرهای دست یافتهاند و البته آنها که به دنبال چیزی ارزشمند هستند، مجبور بودهاند واقعاً جستجو کنند؛ چه در سینمای هنری داخلی و چه در جستجوی یک جواهر پنهان در فضای دیجیتال ... . من فهرست شخصی خودم را برای سال ۲۰۲۶ متشکل از ۱۲ فیلم چنین انتخاب کردهام: «حواصیل آبی»، «رز نوادا»، «کمک بفرست»، «نیروانا: گروه نمایش فیلم»، «دوست خاموش»، «معبد استخوان»، «وسواس»، «پروژه درود مریم»، «تیونر»، «کارولینا کارولین»، «هوکوم» و «زباله گرد». یک فیلم دیگر هم هست؛ «چگونه یک قتل انجام دهیم» که ناعادلانه از سوی منتقدان رد شد. «حواصیل آبی» ساخته سوفی رومواری، یک فیلم اول است که بهطرز شگفتانگیزی صمیمی و نمونهای مطلق از سینمای شخصی است. این فیلم که بسیار شبیه به «افترسان» است، داستان دختر جوانی را در یک خانواده مهاجر مجارستانی، در کنار برادر بزرگتر مشکلدارش بررسی کرده است. رویکرد ظریف و فراگیر رومواری به حافظه و تروما میپردازد و فیلمی بسیار ارزشمند است. فیلمی که حتماً باید دید و یکی از بهترین فیلمهای اول دهه است. «رز نوادا» ساخته مارک جنکین، که قرار است روز جمعه اکران شود، یک معمایِ دلهرهآور و ژانرگریز است که در یک روستای ماهیگیری رخ میدهد و درباره ۲ دوست است که سوار یک کشتیِ مرموز میشوند و به گذشته بازمیگردند. این فیلم که با کیفیت ۱۶ میلیمتریِ دانهدار فیلمبرداری شده، ترکیبی از وحشتِ روانشناختی، ماورای طبیعه و تجربه هیپنوتیزمکننده و عمیقاً سوررئال است. «کمک بفرست»، بازگشت سم ریمی به فرم و ریشههای ژانر خود و بهترین فیلمی است که او تقریباً در ۲ دهه ساخته است. «نیروانا» ساخته مت جانسون هم یک کمدی سفر در زمان است که به شکلی مبتکرانه داستان یک زوج هنریِ دستوپا چلفتی را به سال ۲۰۰۸ بازمیگرداند. این یک مستندِ طنزِ تیزبینانه است که با تدوین هوشمندانه و انرژیِ دیوانهوار و خندهدار، پر شده است. فیلم «دوست خاموش» ایلدیکو انیدی یکی دیگر از شگفتیهای سینمایی بود؛ ترکیبی از زمان، علم و طبیعت که تجربهای بینظیر را رقم زد. این فیلم در یک باغ گیاهشناسی آلمانی نزدیک یک دانشگاه در سه دوره ۱۹۰۸، ۱۹۷۲ و ۲۰۲۰ روایت میشود که هر یک با سبک بصری منحصر به فردی به تصویر کشیده شدهاند. ریتم متفکرانه و فیلمبرداری باشکوه فیلم مجذوب کننده است. از «کارولین کارولینا» که به سختی به سینماها راه یافت هم غافل نشوید که یک فیلم مهیج جنایی عاشقانه از آدام رمایر و درباره یک زوج به سبک بانی و کلاید است. «هوکوم» ساخته دامیان مککارتی، یک فیلم مستقل ترسناک با حال و هوای خاص با بازی آدام اسکات است و «زباله گرد» ساخته کال مکماو، یک درام جذاب و پرتنش درباره زندان و یک زندانی در آستانه آزادی مشروط است. یک غافلگیری دیگر فیلم مستقل کوچک «تیونر» ساخته دنیل روهر است که سال پیش در جشنواره تلوراید به نمایش درآمد اما در طول اکران خود در سال ۲۰۲۶ تنها ۶ میلیون دلار فروخت. این فیلم جنایی مهیج با بازی لئو وودال و داستین هافمن، داستان نیکی وایت، یک کوککننده پیانوی بااستعداد را روایت میکند که شنوایی فوقالعادهاش او را به دنیای سرقتهای سطح بالا میکشاند. از فیلمهای برتر بینالمللی هم نباید غافل شد که «کیک رئیسجمهور» حسن هادی، «دو دادستان» سرگئی لوزنیتسا، «بله» نداو لاپید، «مادران جوان» داردنها و «سایه پدرم» آکینولا دیویس از جمله آنها هستند.
عصر ایران
عصر ایرانعصر ایران