به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از پژوهشکده تاریخ معاصر؛ ۲۵ شهریور ۱۳۲۰ش رضاشاه پهلوی به کنارهگیری از سلطنت وادار شد و به جای او فرزندش محمدرضا پهلوی بر تخت سلطنت جلوس نمود. سپس رضاشاه مجبور به ترک تهران و عزیمت به سوی اصفهان شد، پس از آن از طریق یزد و کرمان وارد بندر عباس شد و روز پنجم مهرماه با کشتی محقر پستی به نام «بندرا» به اتفاق خانواده، عدهای خدمه و منشی مخصوص خود، علی ایزدی خاک ایران را ترک کرد. روز دهم مهر ماه به ساحل بمبئی نزدیک شد ولی به دستور دولت انگلستان به جای توقف در بمبئی با کشتی دیگری به نام «برمه» عازم موریس شد، پس از ده روز دریاپیمایی کشتی در بندر «لویی » لنگر انداخت، سپس رضاخان به اتفاق همراهان با چندین دستگاه اتومبیل به محلی که برای آنان درنظر گرفته شده بود به « مُکا» انتقال یافت. آب و هوای گرم و شرجی موریس روز به روز رضاخان را ناراحت و بیمارتر میکرد، رضاخان درخواست سفر به آمریکای جنوبی و سپس به کانادا را نمود ولی انگلیسیها از خیال فرستادن او به کانادا منصرف شده و تنها موافقت کردند به آفریقای جنوبی و بندر دوربان یا ژوهانسبورگ سفر کند. پس از مدتی اقامت در دوربان عازم ژوهانسبورگ شدند. رضاخان پادشاه مستعفی، در ژوهانسبورگ آخرین ماههای زندگی خود را با اندوه و تلخکامی سپری کرد و با بیماری قلبی که عارض او شده بود بالاخره در ۴ مرداد ماه ۱۳۲۳ درگذشت. تصمیم گرفته شد جنازه وی مومیایی شود و به جای ایران به مصر انتقال یابد. بدین ترتیب جنازه وی مدتی در خاک مصر به صورت امانت نگهداری شد و در اردیبهشت ۱۳۲۹ به تهران انتقال یافت و در مقبرهای که در جوار حضرت عبدالعظیم شهرری احداث گردیده بود دفن شد. شمس پهلوی، فریدون جم، غلامرضا پهلوی، احمدرضا، عبدالرضا و محمودرضا پهلوی غلامرضا پهلوی، مرتضی یزدانپناه و عبدالرضا پهلوی. ردیف دوم : محسن صدر (صدرالاشراف) ۱. احمد دهقان ۳. هدایتالله گیلانشاه ۴. ابراهیم حکیمی ۵. عبدالرضا پهلوی ۶. علیرضا پهلوی ۷. غلامرضا پهلوی ۸. مرتضی یزدانپناه
