کورش نریمانی، نمایشنامهنویس و کارگردان تئاتر نمایش «جنگیر» را آبان و آذر ۱۳۸۸ با بازی سیامک صفری (در نقش جنابی- خیاط)، ژاله صامتی (در نقش پری- همسر و همکار جنابی در کارگاه خیاطی)، خسرو شهراز (در نقش فرادنبه- صاحبکار جنابی و پری)، معصومه کاظمی (در نقش منشی)، فروغ قجابگلی (در نقش مرمر- مادر جنها) ، هوتن شکیبا (در نقش منگنه- پدر جنها)، هومن خدادوست، بهرام افشاری و سامان کرمی (هر سه در نقش جنبچه) در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه برد. «جنگیر» نمایشی در ادامه دیگر آثار نریمانی از نظر ژانر اجرایی بود. او همان زمان در گفتوگویی با ایرانتئاتر این امتداد ژانر را اینطور توصیف کرد: «من در تمام نمایشهایم تلاش کردهام تا از فضایی فانتزی استفاده و کاراکترهایی را انتخاب کنم که جنبه انسانی نداشته باشند و فقط در تخیلات انسانها بگنجند؛ هم خود شخصیتها و هم رفتار و کردارشان. مثلا در «شبهای آوینیون» عروسکها زنده میشوند، در «شوایک» یک سگ حضور دارد. در «والس مردهشوران» یک مرده زنده میشود. در «دن کامیلو» مسیح حضور دارد و در این نمایش (جنگیر) هم جنها بر صحنه حاضر میشوند.» در خلاصه داستان «جنگیر» آمده بود: «آقای جنابی، خیاط (با بازی سیامک صفری) و همسرش، پری (با بازی ژاله صامتی) در حال دوختودوز برای فرادنبه، صاحبکارشان (با بازی خسرو شهراز) هستند که تصمیم دارد شوی لباس برپا کند. این زوج با آرزوی جلب توجه فرادنبه و فروش لباسها و مانکنهای خود دلخوشاند که ناگهان با موقعیتی عجیب مواجه میشوند؛ جنهایی که در خانه و کارگاه دوخت و دوزشان رفتوآمد میکنند...» «جنگیر» که سال ۱۳۸۸ با جذب بیش از ۶۷۰۰ مخاطب در طول یک ماه اجرا در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر، عنوان پرمخاطبترین نمایش سال را از آن خود کرد و در اردیبهشت تئاتر ایران مورد تقدیر قرار گرفت، سال بعد در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه رفت.
هفت صبح
هفت صبحهفت صبح