گئورگی گولسیانی در گفتوگویی صریح از پرسپولیس، دوری اجباری از ایران، تیم ملی و جام جهانی پرحاشیه گفت. گئورگی گولسیانی نامی آشنا برای هواداران فوتبال ایران است که به عنوان یک مدافع باکیفیت و زننده گل قهرمانی پرسپولیس به یاد آورده میشود. او بعد از ۱۰ سال حضور در سطح اول فوتبال ایران، درست روز قبل از بازی با تیم محبوبش، با شروع جنگ مجبور شد بالاجبار کشور را ترک کند. حالا گئورگی نه تنها از ناگفتههای روزهای درخشانش در پرسپولیس و آن سفر ۳۱ ساعته تا گرجستان گفته، بلکه به عنوان یک ناظر آگاه، نقدی منصفانه بر عملکرد تیم ملی ایران و چالشهایی که در این دوره جام جهانی تجربه کرد، ارائه نمود. در حال حاضر چه میکنید، کجا هستید و اوضاع چطور پیش میرود؟ در حال حاضر در کشور گرجستان حضور دارم و تمرینات انفرادی خود را دنبال میکنم. در این مدت رقابتهای جام جهانی و به ویژه بازیهای تیم ملی ایران را تماشا میکردم؛ هرچند که در شرایط کنونی، تماشای ادامه مسابقات جام جهانی دیگر جذابیتی برای من ندارد. پس میدانید که تیم ملی در مرحله گروهی حذف شد، اما با ثبت سه تساوی پیاپی، مسابقات را بدون شکست به پایان رساند. ارزیابی شما از عملکرد ایران در جام جهانی چیست؟ از نظر من تیم ملی ایران حذف نشده، بلکه آنها پیروز این میدان هستند؛ چرا که من بازیها را از نظر فنی آنالیز کردم و متوجه شدم چه اتفاقات ناعادلانهای برای این تیم رخ داده است. اولا اینکه حدود چهار ماه پیش لیگ ایران متوقف شد و بازیکنان مجبور شدند به صورت انفرادی تمرین کنند که این مسئله شرایط آماده سازی مناسبی را فراهم نکرد؛ با این حال آنها خود را به مسابقات رساندند. در ادامه نیز با چالشهای کابوسواری در زمینه سفر و اسکان مانند مشکلات ویزا مواجه شدند و حتی در اخبار خواندم که رئیس فدراسیون نیز در کنار تیم حضور نداشت. در نهایت هم مجبور شدند در شهر تیخوانای مکزیک مستقر شوند که این وضعیت واقعا ناعادلانه بود. پس از آن، روند بازیها را تماشا کردم که آنها نیز به شدت ناعادلانه بودند. ما بارها شنیدهایم که فیفا خود را مدافع بازی جوانمردانه و مخالف نژادپرستی و تبعیض معرفی میکند، اما هیچکدام از این شعارها در قبال ایران صدق نکرد. اگر شرایط را بسنجیم و بازیها را مرور کنیم، متوجه میشویم که تصمیمات داوری در ثبت آفسایدها و مردود اعلام کردن گلها واقعا تعجببرانگیز و ناعادلانه بود. به همین دلیل دیگر تمایلی به دنبال کردن ادامه مسابقات جام جهانی ندارم و برای من این جام به پایان رسیده است. من واقعا به تیم ملی ایران علاقهمند هستم. چرا که ده سال در ایران زندگی کردهام و آنجا را کشور دوم خود میدانم. بازیکنان این تیم دوستان من هستند اما آنها در واقع مقابل یک سیستم بازی میکردند؛ سیستمی که رویکردی ضد ایرانی داشت و گویی نتایج مسابقات از پیش تعیین شده بود و در چنین شرایطی، شانسی برای موفقیت وجود نداشت. با این حال، وقتی میدیدم بازیکنان درون زمین چگونه تا آخرین لحظه میجنگند و مبارزه میکنند، واقعا به آنها افتخار کردم و این موفقیت را تبریک میگویم. درست است که آنها در ظاهر حذف شدند، اما از نظر کارشناسان فوتبال و کسانی که به اصول اخلاقی احترام میگذارند، آنها پیروز واقعی میدان بودند. شما در پرسپولیس در کنار علی نعمتی و محمدحسین کنعانیزادگان بازی کردهای و بارها نیز به عنوان رقیب مقابل شجاع خلیلزاده قرار گرفتهای. عملکرد خط دفاعی ایران را در طول این تورنمنت چگونه ارزیابی میکنی؟ معتقدم عملکرد خوبی ارائه دادند. این موضوع تنها به نعمتی، کنعانیزادگان، بیرانوند یا خلیلزاده محدود نمیشود، بلکه کل تیم عالی کار کردند. همچنین عملکرد امیر قلعهنویی به عنوان سرمربی تیم بسیار خوب بود و توانست در مواجهه با این حجم از شرایط دشوار، کیفیت و قدرت تیم را حفظ کند. البته از دیدگاه فنی و تاکتیکی، مواردی وجود داشت که میتوانست بهتر اجرا شود یا شاید به درستی در زمین پیاده نشد که جزئیاتی کوچک بودند، اما در مجموع کارنامه تیم ایران بسیار خوب بود. آنها در هیچکدام از بازیهای خود شکست نخوردند و در تمام مسابقات در برابر نیوزیلند، مصر و حتی بلژیک، پتانسیل کسب پیروزی را داشتند. از نظر فنی معتقدم گلی که مهدی طارمی به ثمر رساند و مردود اعلام شد، کاملا صحیح بود. در خصوص مسئله آفساید و فناوری کمکداور ویدئویی نیز باید بگویم همانطور که در زمان حضورم در ایران همواره تاکید داشتم که VAR دچار خطا میشود، اکنون در سطح جهانی نیز شاهد هستیم که این فناوری بسته به شرایط، همچنان میتواند مرتکب اشتباه شود. اگر برنامهریزی بر حذف ایران استوار بوده باشد، این امکان وجود دارد که خطوط گرافیکی تشخیص آفساید را به شکلی اغراقآمیز ترسیم کنند؛ به عنوان مثال پای شجاع خلیلزاده را جلوتر از موقعیت واقعیاش روی خط نشان دهند. شاید این فرضیه شبیه به تئوری توطئه به نظر برسد، اما در دنیای امروز، وقوع چنین تئوریهایی کاملا امکانپذیر است. از برخی بازیکنان نام بردی؛ علیرضا بیرانوند که پنالتی بلژیک را مهار کرد، رامین رضاییان که موفق به ثبت دو گل شد و مهدی طارمی که یک بازیکن در کلاس بینالمللی است. اگر بخواهی از میان آنها یک بازیکن را به عنوان برترین چهره ایران در این سه مسابقه انتخاب کنی، از چه کسی نام میبری؟ باید بگویم عملکرد تمام بازیکنان مورد تأیید من بود؛ هرچند علیرضا بیرانوند در دیدار مقابل بلژیک فوقالعاده ظاهر شد. من همواره بر این باورم که بیرانوند دروازهبانی در کلاس جهانی است و سابقه درخشانی دارد. او علاوه بر تواناییهای فنی، در بازی با پا نیز بسیار مسلط عمل میکند. خط دفاعی نیز عملکرد بسیار خوبی داشت. در خصوص بحث سن و سال بازیکنان که این روزها زیاد مطرح میشود، باید بگویم کسانی که شناخت تخصصی از فوتبال ندارند، معتقدند صرفا باید به جوانترها فرصت داد. این همان دلیلی است که خود من به تیم ملی گرجستان دعوت نشدم، چرا که آنها سیاست جوانگرایی را دنبال میکنند. ا
خبر ورزشی
خبر ورزشیخبر ورزشی