حسین الله کرم گفت: دشمن را با مقاومت از جنگ برمیگردانیم نه با مذاکره. سعید آجرلو گفت: میخواهیم دستاوردهای میدان را تبدیل به کاغذ کنیم . همشهری آنلاین - گروه سیاسی: حسین اللهکرم، دبیرکل جمعیت رزمنده مدافع انقلاب اسلامی و سعید آجرلو، عضو کمیته رسانه تیم مذاکرهکننده جنگ ایران و آمریکا در مناظره «آینده ایران و مذاکره» به بحث درباره ادامه جنگ یا مذاکره پرداختند. متن کامل این مناظره را میخوانید: آینده ایران چه خواهد شد و اساسا قرار است به چه شکلی جلو برویم؟ آیا قرار است همزمان آتشبس را داشته باشیم، در حالی که همچنان در هالهای از ابهام هستیم و در کنارش جنگ را پیش ببریم، یا قرار است در سایه جنگ، مذاکرات پیش برود؟ قرار است این مسئله و آینده ایران را پس از جنگ یا در میانه جنگ، با حضور ۲ کارشناس که البته از ۲ دیدگاه متفاوت هستند، بررسی کنیم و صحبتهای آنها را بشنویم. حسین الله کرم: به نظر من، این ۲ دیدگاه، از نظر ریشهای یکی هستند، اما به هر حال ۲ برداشت متفاوت قطعا وجود دارد. من فکر میکنم این ۲ برداشت میتواند بسیاری از مسائل را روشنتر کند؛ نه فقط برای جامعه، بلکه برای خود ما ۲ نفر. چون ایشان به هر حال با یک سری روش وارد این کار شدهاند و بنده هم همینطور. ما هر ۲ از یک خاستگاه بودهایم و الان هم تفاوت این ۲ برداشت چندان زیاد نیست. با یک کلمه حرفم را شروع میکنم؛ آن هم این است که باید انتقام خون شهدای ۲ جنگ اخیر را بگیریم؛ بهویژه شهدای جنگ، کودکان و جوانان و مردان و زنان این مردم مرز و بوم که حدود ۵ هزار نفر بودند. ما در این ۲ جنگ وارد جنگ سوم شدیم. واقعا این جنگ سوم را میخواهیم چه کار کنیم؟ جنگ، آتشبس، مذاکره؟ آیا میخواهیم همین چرخه را ادامه بدهیم؟ این چرخه، چرخه معیوب است. آقای آجرلو، سوالی که مردم در فضای مجازی مردم مطرح میکنند این است که ما از همان ابتدا میدانستیم دشمن بدعهد است و زیر میز مذاکره میزند؛ پس چرا رفتیم مذاکره کردیم؟ سعید آجرلو: بسمالله الرحمن الرحیم. عرض کنم به حضور شما، اساسا من به سوال شما، اگر اجازه بدهید، ایراد بگیرم. ما وقتی داریم مذاکره میکنیم، از جنگ جدا نشدهایم. یک موقع ما مذاکره عادیسازی میکنیم، مذاکره پایان خصومت میکنیم، نرمالسازی میخواهیم انجام بدهیم. این همان مدلی است که برخی از آقایان در کشور سالهاست گفتهاند و هنوز هم میگویند؛ مذاکرهای که قرار است مثلا ما تبدیل به کشوری شبیه ترکیه در مقابل آمریکا یا امثال آن بشویم. اما یک موقع شما یک سری دستاوردهای میدانی دارید. ۴۰ روز جنگیدهاید و میخواهید آن دستاوردهای میدانی را تبدیل به کاغذ کنید، اما اساسا به آن کاغذ خوشبین نیستید. صرفا رویکرد دیپلماتیک و سیاسی را کافی نمیدانید و دوباره میدان لازم است که از کاغذ حمایت کند. یعنی همین اتفاقی که الان افتاده است. دوستان آمدند گفتند که تنگه از دست رفت. من به صراحت میخواهم بگویم و بحثم کنایه زدن به مثلا آقای نبویان و امثالهم نیست. میخواهم توضیح بدهم که ما در چه مذاکرهای هستیم و در چه بافت و کانتکستی قرار داریم. ما میگوییم که تنگه را به دست آوردیم. روی کاغذ هم مدیریت را آوردیم؛ کلمه «مدیریت» را آوردیم، کلمه ترتیبات (Arrangement) و ترتیبات را آوردیم، کلمه «خدمات دریایی» را آوردیم. همه را آوردیم. آیا به این کاغذ اکتفا کنیم و برویم و چشممان را ببندیم؟ اگر نقض شد، نه؛ به موقعش لازم است که برویم و اتفاقا ترافیک تنگه را برگردانیم به قبل یادداشت تفاهم، برگردیم به زمان جنگ. بنابراین، اصلا ما مذاکره نمیکنیم که از مبارزه جدا باشد. دقیقا داریم مبارزه میکنیم. بنابراین، بله، من به بخش بزرگی از دوستان حق میدهم که نگران باشند. ما هم نگرانیم؛ چون سابقه مذاکره ما به شکلی بوده که طرف بدعهدی میکرده و ما گامبهگام حرکت نمیکردیم. ما تعهداتمان را اول اجرا میکردیم و بعد منتظر تعهدات آنها میماندیم. یک نمونهاش مثلا در مذاکرات هستهای بوده و در مذاکرات سال ۲۰۲۳ قطر هم نمونهای از آن را داشتیم. باز هم اصلا نمیخواهم کنایه بزنم؛ واقعا میخواهم بگویم ما یک تجربهای کردیم. بالاخره ۴ یا ۵ زندانی آزاد کردیم، پولمان از کره آمد و از قطر به دلایلی نتوانستیم بگیریم. حالا جمهوری اسلامی این دفعه جور دیگری عمل میکند. یک ماده ۱۳ میگذارد که میگوید اگر پول من آزاد نشد، اگر مثلا محاصره برگشت، اگر ماده ۱ انجام نشد، من هم تعهدات خودم را در تنگه متوقف میکنم. تازه نقض از طرف آنها بوده، اما اینجا پیشبینی هم شده است. بنابراین، ما در یک مذاکره از جنس مبارزه هستیم. این شعار نیست؛ این واقعیت است. چرا که اصلا ما چارهای نداریم. ما با یک دولت عجیب و غریب و با کسانی روبهرو هستیم که وضعیت دولتشان از همه دولتهای قبلی بدتر است؛ دوقلوی ترامپ و نتانیاهو روبهروی ماست. اینها دارند نقشه میکشند. با اینها باید چه کار کنیم؟ باید با اینها پیچیده بازی کنیم. اینجا دکمه ندارد که بگوییم دکمه مذاکره تمام شد، دکمه جنگ. نخیر؛ این یک موضوع همهجانبه، پیچیده و چندبعدی است. آقای اللهکرم، آقای آجرلو اشاره کردند به اینکه مذاکره از مبارزه جدا نیست و باید با دشمن پیچیده بازی کرد. یکی از این اهرمهای پیچیده بازی کردن، مذاکره است. پاسخ شما چیست؟ حسین الله کرم: به هر حال، جنگ، آتش، مذاکره؛ این حرفی است که دوست عزیزمان مطرح کردند. من معتقدم اینکه این چرخه معیوب است یا چرخه سالمی نیست، به این دلیل است که همانطور که خود ایشان گفتند، ما در مقابل ترامپ و نتانیاهو قرار داریم که جنایتکار و بدعهدند؛ بدعهدتر از همه دولتهای قبلی. من میخواهم بگویم که این چرخه معیوب به جایی نمیرسد. دلایلم را هم عرض میکنم. اما قبل از آن، به امام شهیدمان درباره مذاکره با آمریکا نظری بیندازیم که فرمودند مذاکره، عاقلانه، شرافتمندانه و هوشمندانه نیست. دوستان، چرا فراموش میکنند؟ فکر میکنند این ۳ را میتوانند کنار بگذارند؟ ایشان فرمودند بنبست محض است و نه سودی دار
