برای خراب کردن یک فعل مثبت یا تخریب یک مفهوم با عقبه روشن، کافی است از همان فعل یا مفهوم مثبت علیه آن استفاده کرد. همین خود بهتنهایی برای حذف همیشگی آن مفهوم از ساحت فکری و نظری کافی است. به گزارش خبرآنلاین روزنامه فرهیختگان نوشت: بلایی که این روزها برخی چهرههای تریبوندار در فضای رسانهای بر سر مفهوم نقد و انتقاد میآورند خواسته یا ناخواسته، منتج به همین نتیجه میشود. امضای تفاهمنامه میان ایران و آمریکا فینفسه انتقادات و سؤالات زیادی را در میان افکار عمومی ایجاد کرد. پس از آن پیام رهبر انقلاب در مورد تفاهمنامه فضایی بازتر برای طرح انتقادات حول همین موضوع فراهم کرد؛ اما آنچه روز شنبه در یکی از شبکههای سیما رقم خورد، ضربهای کاری به اصل نقد و طرح انتقاد در مورد مذاکره وارد کرد. حجتالاسلام نبویان، نایبرئیس کمیسیون امنیت ملی که برای بررسی انتقادات در مورد مذاکره در شبکه خبر حاضر شده بود، بهجای طرح انتقاد، بخشی از اسناد و اطلاعات طبقهبندیشده را بهجای روایت خود در رسانه طرح کرد که نهایتاً هم برنامه تعطیل شد؛ اما سازمان صداوسیما ناچار به دادن هزینه درمورد این اقدام نسنجیده شد. خروجی این رفتار اما آسیبی بیش از این وارد کرد و به اصل نقد به موضوع تفاهمنامه که فینفسه اقدامی غلط و خلاف منافع ملی بهحساب نمیآید، وارد کرد و میز نقد را به طور کامل سوزاند. افشاگری یا نقد؟ در روزهای اعلام بهنتیجهرسیدن تفاهمنامه میان ایران و آمریکا دو نگاه و تحلیل در مورد مذاکره در میان منتقدان وجود داشت؛ بخشی از منتقدان به طور کامل تفاهم را نفی میکردند و قائل بودند که نه تفاهم که تنها عملیات نظامی، راهکار مقابله با دشمن است. این طیف بیش از آنکه استدلال یا دلیل متقنی برای این تحلیل و دورنمایشان از آینده پس از ادامه حملات ارائه دهند صرفاً با اصل تصمیم مخالفت میکردند. طیف دیگر اما قائل به آن بودند که باید بر مبنای استدلال و ناظر به متن توافق انتقاد کرد. این طیف اصل مذاکره را نفی نمیکردند؛ اما با طرح دلایلی آن را خلاف مصلحت و منافع کشور میدانستند.نظر طیف دوم راه را برای طرح انتقادات عاقلانه و شنیدهشدن استدلالها و جلوگیری از حرکت فضای انتقادی به سمت رادیکالیسم افراطی، هموار میکرد. بعد از پیام راهبردی رهبر انقلاب خطاب به مردم ایران و اشاره ایشان به اینکه نظر دیگری داشتند، موج انتقادات به تفاهمنامه بالا گرفت. حجتالاسلام نبویان این بار برخلاف دفعات گذشته به نام انتقاد از متن تفاهمنامه، بخشی از اطلاعات محرمانه و مکالمات میان شعام و رهبر معظم انقلاب را که مربوط روزهای ابتدای مذاکرات است به نام روایت خود از مذاکره بیان کرد. اقدامی که علاوه بر آنکه واکنش صریح سازمان صداوسیما را به دنبال داشت واکنشهای منفی زیادی را در افکار عمومی به همراه داشت. این اقدام پیش از همه منجر به وهن نقد و زائل کردن اصل آن شد. خطرات یکشبه انتقاد در کلان مسئله این نوع سوءاستفاده از ابزار انتقاد، خطراتی را با خود به همراه دارد. اولین آسیب آن است که پس از این، طیفی که به دنبال آن بودند که منتقدان تفاهم را افرادی بنامند که بدون عقلانیت صرفاً اصل موضوع را نقد میکنند، حالا فرصت اثبات ادعایشان را فراهم میبینند و منتقدان را افرادی میخوانند که برخلاف مصالح کشور عمل کرده و بهجای نقد، دست به وحدتشکنی و مشوش کردن افکار عمومی میزنند و تنها به دنبال زدن زیر میز تفاهم منتهی به پایان جنگند، با اتکا به همین روش راه را برای نقد معقولانه و موجه نیز مسدود میکنند. دومین آسیب متوجه ارکان حکمرانی و سران قوا خواهد شد، بر مبنای آنچه منابع آگاه گفتند نقلقول حجتالاسلام نبویان در مورد مکالمات میان شعام و رهبر انقلاب ناقص بوده؛ اما ازآنجاکه افکار عمومی از همه آنچه رخداده مطلع نیستند همین بخش را مبنای قضاوت قرار میدهند و برآوردهای خطا از نظر رهبر انقلاب و تصمیمات حکمرانان خواهند داشت. این نوع درز اطلاعات بیش از همه نوع نگاه مردم نسبت به مدیریت رهبر انقلاب را مخدوش میکند و علاوه بر این، این برآورد خطا را در میان افکار عمومی ایجاد میکند که روابط میان ارکان حکمرانی دچار اختلافنظرهای جدی است، درحالیکه در واقعیت چیز دیگری رخ داده و تنها درز اطلاعات ناقص به برداشتهای خطا، اصالت میدهد.
خبرآنلاین
خبرآنلاینخبرآنلاین