ستاره کشتی آمریکا و یکی از پرافتخارترین کشتی گیران آزاد تاریخ، سیداکوف روس را فنیترین حریفش نامید و به دوران پر فراز و نشیب کشتیاش پرداخت. جردن باروز، یکی از بزرگترین کشتیگیران تاریخ، قرار است به زودی در مسکو روی تشک برود. قهرمان المپیک ۲۰۱۲ لندن در وزن ۷۴ کیلوگرم و قهرمان شش دوره جهان قرار است در سازمان RAF رقابت کند. او در مصاحبه با ایزوستیا روسیه درباره مهمترین موضوعات مختلفی صحبت کرد که در زیر میخوانید: فنیترین حریف دنیا؟ زائوربک سیداکوف باروز در پاسخ به این سوال که فنیترین کشتیگیری که تا حالا با او روبرو شده کیست؟ بدون تردید نام زائوربک سیداکوف را آورد. او درباره این موضوع گفت: سیداکوف فقط سه حرکت انجام میداد اما آن سه حرکت را کامل و همیشه در ترتیبی متفاوت اجرا میکرد. تفاوت کلیدی او با همه روسهایی که با آنها کشتی گرفتم، استقامت بینظیرش بود. با بقیه میدانستم اگر از ابتدا سرعت را بالا ببرم، خسته میشوند و اشتباه میکنند اما سیداکوف هرگز اشتباه نمیکرد. اگر به ظاهرش نگاه کنید، نه عضلات بزرگی دارد، نه خیلی سریع است و نه خیلی قدرتمند اما تکنیک و استقامتش استثنایی است. باروز در مورد افت اخیر سیداکوف گفت: بالاخره کشتیگیری که پا به سن بگذارد کارش سخت میشود. مصدومیتها و عملهای جراحی داشته و این کار را برای او سخت میکند. او همهچیز را برده و چیز زیادی برای اثبات ندارد. ماندن در اوج سخت است؛ جوانها تشنهتر هستند و تو را میشناسند. باروز در مورد حرف سیداکوف که گفته «باروز تنها حریفی بود که تا آخرین ثانیه از او میترسیدم،» گفت: این احساس کاملا متقابل است. من هم همین احساس را درباره او داشتم. بووایسار سایتیاف و سبک کشتی باروز در پاسخ به این سوال که چرا مانند سایتیاف یک کشتیگیر "پیچیده" نبود؟ گفت: موفقیت من دقیقا به خاطر همین بود که استعداد خاصی در حرکات فانتزی نداشتم. مردم میتوانند از من الگو بگیرند چون کشتی من بر پایه کار سخت، انضباط و پشتکار بود. بووایسار سایتیاف یک نابغه بود؛ حرکتش مثل شعر و هنر بود اما تکرارش خیلی سخت بود. من از ۱۹ تا ۳۵ سالگی بیشتر از او تمرین کردم اما سیستم و رویکردمان فرق میکرد. من برادر قهرمان المپیک نداشتم حتی برادری که کشتی بگیرد نداشتم! (میخندد) اگر سایتیاف در اوج با باروز در دوران اوج روبرو میشد، چه میشد؟ باروز با اعتماد به نفس کامل گفت: همه کسانی که طرف سایتیاف هستند میگویند او میبرد و من میگویم خودم میبرم (میخندد). چون من یک ورزشکارم و به بهترین نسخهام ایمان دارم. براندون اسلی، مربی سابق من، در سیدنی، سایتیاف را شکست داد. فکر نمیکنم سایتیاف هیچوقت با سطح قدرت انفجاری و فیزیکی من در بهترین سالهایم روبرو شده باشد. من بسیار پویا حرکت میکردم و گرفتن من برای حریفان سخت بود. من برنده میشدم. راز تناسب اندام چطور در ۳۸ سالگی این اندام ایدهآل را حفظ میکنی؟ باروز در پاسخ به این سوال گفت: شانس آوردم که پدرم لاغر و مادرم ورزشکار بود. فکر نمیکنم هیچوقت چاق شوم، چاقی ژنتیک من نیست. حتی بعد از دو سال دوری از مسابقات، هنوز شبیه ۵ سال پیش هستم. متابولیسم سریعی دارم. رژیمم الان خیلی سختگیرانه نیست اما همچنان انضباط دارم؛ غذاهای طبیعی میخورم، زیاد آب مینوشم، غذاهای سرخکرده و فستفود نمیخورم. من و همسرم خیلی مراقب غذایی که برای خودمان و ۵ بچهمان میپزیم هستیم. بهترین سالهای باروز کدام بود؟ ۲۰۱۵ بهترین سال من بود. دوره ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ عالی بود اما ۲۰۱۵ بینظیر بود. هیچکس نمیتوانست من را ببرد. خیلی سریع، خیلی قوی، خیلی منظم و خیلی فنی بودم. با این ذهنیت وارد تشک میشدم که هیچ انسانی در وزن ۷۴ کیلوگرم نمیتواند من را ببرد اما در ۲۰۱۶ یعنی سال المپیک، افت کردم. کمتر تمرین کردم. به یک ستاره تبدیل شده بودم و حواسم پرت شد. مصاحبهها و پروژههای اسپانسری تمرکزم را پرت کرد. بیشتر به مزایای طلای المپیک فکر میکردم تا خود کشتی. بخش چهارم: باروز از سفرها و غذا میگوید ستاره کشتی آمریکا درباره اینکه غذای مورد علاقهاش در آمریکا و سایر کشورهایی که به آن سفر کرده چیست؟ گفت: غذاهای آمریکایی را دوست دارم. شاید استیک و هاتداگ را بتوان کاملا آمریکایی دانست اما ما غذای خارجیها را از سراسر جهان به کمال رساندیم؛ ایتالیایی، ژاپنی، اندونزیایی و مدیترانهای. مردم از سراسر جهان به کشور ما آمدند و رستورانهای خود را باز کردند. من به سراسر جهان سفر کردم و همیشه در سفرها بیصبرانه منتظر بازگشت به خانه و غذای خودم بودم. کشورهایی هم هستند که در آنها غذای خیلی خوشمزه خوردم. ایتالیا خوب بود. عاشق پاستا و پیتزا هستم. رتبه سوم مجارستان، هر بار از غذا در بوداپست لذت بردم. همچنین غذا در برخی کشورهای سابق شوروی مثل اوکراین را دوست داشتم. در ایران هم غذا خیلی خوشمزه بود، به خصوص نان سنتیشان. آلمان را هم اضافه میکنم. غذایشان را خیلی دوست دارم. باروز از سرمایهگذاری شخصی و مادرش میگوید باروز در مورد آکادمی شخصیاش گفت: من و همسرم با سرمایه شخصیمان این فضا را خریدیم و بیش از ۱.۵ میلیون دلار هزینه کردیم. او در پایان درباره مادرش جنیس باروز نیز گفت: مادرم هنوز کار میکند و عاشق کارش است. او متخصص پرداخت حقوق بازنشستگی برای کارگران ساختمانی است. ۵۸ سال دارد و از ۱۸ سالگی در این شغل است؛ یعنی ۴۰ سال سابقه کار! او الان با ما زندگی میکند.
