چرا ترامپ دیگر محبوب آمریکایی‌ها نیست؟

نیویورک تایمز معتقد است سیاستهای اقتصادی، مهاجرتی و خارجی ترامپ، موج حمایت پس از انتخابات را به نارضایتی تبدیل کرده است. کمتر از دو سال پس از بازگشت دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا به کاخ سفید، او با کاهش قابل توجه محبوبیت خود روبهرو شده است، آن هم در زمانی که آمریکاییها معتقدند که آن شور و شوق سیاسی و فرهنگی که با پیروزی او در انتخابات ۲۰۲۴ همراه بود، رو به افول گذاشته است و بسیاری از کسانی که به او رای داده بودند، اکنون از عملکرد او ناامید شدهاند. دیوید والاس ولز، نویسنده، در مقالهای در نیویورک تایمز استدلال میکند که صحبتهای پس از انتخابات ۲۰۲۴ در مورد «تغییر فرهنگی» که آمریکا را به سمت پروژه «آمریکا را دوباره بزرگ کنیم» (MAGA) سوق میدهد، دوام چندانی نداشت، زیرا به گفته او، کشور شاهد یک «تغییر متقابل» بود که صحنه را به نقطه متفاوتی بازگرداند و حمایت از رئیس جمهور و دولت او رو به کاهش گذاشت. نویسنده میگوید محافظهکاران و هواداران ترامپ پس از انتخابات معتقد بودند که کشور وارد مرحله جدیدی شده است که عنوان آن پایان دادن به سیاستهای تنوع و برابری، سختگیری در مهاجرت و احیای ارزشهای محافظهکارانه بود، اما این روایت با افزایش بحرانهای سیاسی و اقتصادی به تدریج جذابیت خود را از دست داد. نارضایتی عمومی نیویورک تایمز برای توضیح کاهش محبوبیت ترامپ به چندین شاخص تکیه میکند، که مهمترین آنها کاهش رتبه محبوبیت او به سطوح بسیار پایین است، در حالی که دموکراتها اکنون علاوه بر نارضایتی عمومی که پس از جنگ علیه ایران و پایان آن ایجاد شد و نویسنده آن را «تحقیرآمیز» توصیف میکند، شانس واقعی برای بازپسگیری سنا دارند. این مقاله استدلال میکند که ترامپ دستاوردهایی را که پس از انتخابات به دست آورده بود، بر باد داد، زیرا سیاستهای اقتصادی او، به ویژه تعرفهها، منجر به موج جدیدی از تورم شد، در حالی که پروژه او برای اصلاح دستگاه دولتی شکست خورد و مبارزات شدید او علیه مهاجران در داخل شهرهای آمریکا واکنشهای گستردهای را حتی در میان رأیدهندگانی که از کنترلهای سختگیرانهتر مرزی حمایت میکردند، برانگیخت. نویسنده اضافه میکند که حمله آمریکا به ایران، پس از آنکه به افزایش قیمت نفت منجر شد و جنبههایی از شکنندگی قدرت آمریکا را آشکار کرد، تصویر ترامپ را به عنوان رئیس جمهوری که مخالف جنگ است، تضعیف کرده است. نیویورک تایمز خاطرنشان میکند که این کاهش تنها به رأیدهندگان مستقل محدود نشده، بلکه گروههایی را که جمهوریخواهان برای آینده جنبش ماگا ضروری میدانستند نیز تحت تاثیر قرار داده است. محبوبیت ترامپ در میان جوانان در برخی نظرسنجیها تا ۵۰ امتیاز کاهش یافته است و همچنین در میان آمریکاییهای سیاهپوست و لاتینتبار و حتی در میان طبقه کارگر سفیدپوست که پایگاه انتخاباتی سنتی او را تشکیل میدادند، به شدت کاهش یافته است. افول هژمونی فرهنگی نویسنده معتقد است که این نشان میدهد ائتلافی که پس از انتخابات ۲۰۲۴ منسجم به نظر میرسید، آنطور که بسیاری تصور میکردند، مستحکم نبود و پیروزی ترامپ با اختلاف ناچیز حدود ۱.۵ درصد و بدون کسب اکثریت آرای مردمی حاصل شد. این مقاله همچنین اشاره میکند که بسیاری از مظاهر «هژمونی فرهنگی» محافظهکاران رو به زوال گذاشتهاند. جشنهای بزرگی که دولت به دنبال سازماندهی آنها برای بزرگداشت ۲۵۰مین سالگرد استقلال آمریکا بود، نامهای هنری برجسته را به خود جلب نکرد و تعدادی از شرکتکنندگان انصراف دادند، در حالی که رویدادهایی مانند برگزاری مسابقات هنرهای رزمی در کاخ سفید انتقادات گستردهای را برانگیخت که نویسنده آن را گواهی بر کاهش جذابیت فرهنگی رئیس جمهور دانست. با این وجود، این مقاله اشاره میکند که برخی از تحولاتی که با ظهور ماگا همراه بود، هنوز هم وجود دارند، مانند کاهش برنامههای تنوع و برابری، افزایش مداوم نفوذ شرکتهای فناوری و هوش مصنوعی، و ظهور گفتمان محافظهکارانه در مورد مسائل هویتی و جنسیتی در حزب جمهوریخواه. نویسنده نتیجه گرفت که انتخابات و پیروزیهای حزبی لزوما نشاندهندهی تغییر اساسی در هویت جامعهی آمریکا نیستند و تاکید کرد که بسیاری در باور به اینکه پیروزی ترامپ به معنای تغییر دائمی در مسیر کشور است، اغراق کردهاند.