در رقابتهای امامای زنان ناگویا فایتر هندی در نیمهنهایی تنها به خاطر 700 گرم سنگینتر بودن از حریفش از رسیدن به فینال و مدال طلا بازماند. به گزارش ورزش سه، ورود رسمی رشته امامای، هنرهای رزمی ترکیبی، به بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا به خودی خود جذاب بود اما اتفاقی بسیار جنجالی در مسابقات زنان این رشته مثل بمب صدا کرده است. نبرد نیمهنهایی وزن ۶۰ کیلوگرم زنان بین سوچکا تالیار از هند و ژانگ هویفن از سنگاپور به یکی از عجیبترین و دراماتیکترین جنجالهای تاریخ ورزش آسیا تبدیل شد. مبارزه به قدری پایاپای و نفسگیر پیش رفت که نه تنها ناکاوت، بلکه حتی کوچکترین نشانهای از تسلیم یا برتری محسوسی در جریان راندها و حتی وقت اضافه یک دقیقهای دیده نشد. با این حال، داوران در تصمیمی بحثبرانگیز رای به برتری ۲ بر ۱ فایتر سنگاپوری دادند. هندیها که حاضر نبودند حذف در یکقدمی فینال را بپذیرند، بلافاصله دست به جیب شدند و با پرداخت هزینه غیرقابل بازگشت هزار دلاری، پرونده را به اتاق تجدیدنظر کشاندند. هیئت ژوری ویدیوهای مسابقه را زیر ذرهبین برد و با باطل کردن تصمیم داوران داخل رینگ، نتیجه کل مسابقه را مساوی اعلام کرد. کاروان هند تصور میکرد معجزه رخ داده و حق به حقدار رسیده است، اما درست از همین نقطه بود که یک بند پنهان و کمتر دیدهشده در قوانین فدراسیون جهانی، تیر خلاص را به پیکر این تیم شلیک کرد. بر اساس قوانین حاکم بر مسابقات آماتور، در صورت تساوی مطلق و برابری تمام امتیازات و کارتهای اخطار، فایتری که در مراسم وزنکشی صبح سبکتر بوده باشد برنده اعلام میشود. روی باسکول رسمی، تالیار هندی ۵۹.۲ کیلوگرم و نماینده سنگاپور ۵۸.۵ کیلوگرم ثبت شده بودند؛ اختلافی معادل ۷۰۰ گرم که در نهایت حکم به صعود حریف داد. پس از اعلام این تصمیم، زانوان فایتر ۳۶ ساله هندی پاهایش سست شد و در حالی که وسط رینگ اشک میریخت، از دیدن بالا رفتن دست حریف به گریه افتاد از و دست دادن با او خودداری کرد. این تصویر تلخ بازتابی گسترده در فضای مجازی داشت و شائبههای زیادی درباره تبانی مطرح کرد. اما پیگیری در قوانین نشان میدهد این قانون نه ساختگی بود و نه خلقالساعه؛ بلکه بندی رسمی و پیشتر اعلامشده برای جلوگیری از تساویهای زنجیرهای در چنین مسابقاتی است. هندیها بعد از مبارزه هیچ اعتراضی به نتیجه نکردند، چون خودشان به خوبی از چارچوب قانون خبر داشتند و اعتراض اولشان تنها به ناداوری در رینگ بود. تالیار با وجود صید اولین برنز تاریخ امامای هند، بزرگترین درس حرفهای ورزش قهرمانی را با تاوانی تلخ آموخت: گاهی در رینگ مبارزه همهچیز برابر است، اما نوشیدن یک بطری آب اضافی پیش از وزنکشی میتواند مدال طلا را از چنگ یک ملت برباید.
