بر اساس گزارش پایگاه «دیفنس اکسپرس» و تحلیل های نظامی غربی، ایران حداقل پنج نوع موشک بالستیک میانبرد در اختیار دارد که از خاک خود می تواند اهدافی در اوکراین را پوشش دهد. به گزارش تابناک به نقل از خبرفوری؛ با افزایش تنشهای دیپلماتیک و نظامی میان ایران و اوکراین، این پرسش در محافل نظامی و رسانهای مطرح شده که آیا زرادخانه موشکی ایران قابلیت اصابت به خاک اوکراین را دارد یا نه؟ با بررسی برد و مشخصات فنی موشکهای بالستیک و کروز ایران، میتوانیم پاسخ روشنی به این سوال بدهیم. موشکهای بالستیک؛ گزینه اصلی برای اهداف دور بر اساس گزارش پایگاه «دیفنس اکسپرس» و تحلیلهای نظامی غربی، ایران حداقل پنج نوع موشک بالستیک میانبرد در اختیار دارد که از خاک خود میتواند اهدافی در اوکراین را پوشش دهد: ۱. قدیر و عماد: هر دو با برد مؤثر حدود ۲٬۰۰۰ کیلومتر، از نسل شهاب‑۳ تکامل یافتهاند. عماد به کلاهک قابل مانور مجهز است که دقت آن را افزایش میدهد. وزن کلاهک این موشکها در برد، حداکثر به ۷۵۰ کیلوگرم میرسد. ۲. سجیل: موشک دو مرحلهای با سوخت جامد که زمان واکنش کوتاهتری دارد. برد آن نیز حدود ۲٬۰۰۰ کیلومتر است و با کاهش برد، توان حمل محمولههایی تا ۱٬۵۰۰ کیلوگرم را پیدا میکند. ۳. خیبرشکن و فتح: نسل جدیدتر موشکهای ایران با برد اعلامی بین ۱٬۴۵۰ تا ۲٬۰۰۰ کیلومتر که در رزمایشهای مختلف آزمایش شدهاند. این موشکها نیز توان رسیدن به اوکراین را دارند. ۴. خرمشهر – مهمترین تهدید: این موشک با سوخت مایع و برد عملیاتی اثباتشده حدود ۴٬۰۰۰ کیلومتر، نهتنها تمام اوکراین، بلکه بخشهایی از اروپای شرقی را هم در تیررس خود دارد. خرمشهر با کلاهک ۱٬۵۰۰ کیلوگرمی در برد ۲٬۰۰۰ کیلومتری، و قابلیت حمل کلاهک خوشهای با ۲۰ بمب کوچک، به عنوان خطرناکترین گزینه برای هدف قرار دادن کییف شناخته میشود. موشکهای کروز؛ چالش دیگری در دریای خزر اگرچه موشکهای کروز ایران مانند قدیر عمدتاً برد بین ۲۵۰ تا ۳۰۰ کیلومتر دارند، اما ناوگان دریایی ایران میتواند با استقرار در دریای خزر یا سواحل روسیه، این موشکها را به برد مورد نیاز برای اصابت به غرب اوکراین برساند. هرچند چنین سناریویی به هماهنگی نظامی با روسیه وابسته است و این مساله تاکنون تأیید نشده است. چالش جغرافیایی و پدافندی فاصله هوایی از تبریز (شمالغرب ایران) تا کییف حدود ۱٬۸۰۰ کیلومتر است که در برد اکثر موشکهای نامبرده قرار میگیرد. اما نکته کلیدی، عبور مسیر پرواز این موشکها از فراز چندین کشور عضو ناتو است. تحلیلگران میگویند زمان واکنش سامانههای پدافندی ناتو به یک موشک بالستیک ایرانی حدود ۱۳۵ ثانیه است و برای رهگیری آن نیاز به سامانههای پیشرفتهای، چون تاد، پیکان‑۲ و ۳ یا اسام‑۳ دارند. به طور کلی، بر اساس اطلاعات موجود، ایران از نظر فنی و تسلیحاتی توانایی هدفگیری اوکراین را با موشکهای بالستیک خود، به ویژه خرمشهر، دارد. همچنین با استفاده از سکوهای دریایی در خزر، امکان شلیک موشکهای کروز به اهداف اوکراینی نیز منتفی نیست. با این حال، هیچ مدرک رسمی مبنی بر ترتیب دادن چنین حملهای ارائه نشده و تحلیلهای فعلی عمدتاً بر پایه فرضیات بوده و صرفا به مقایسه قابلیتهای نظامی میپردازد. تحولات آینده مشخص خواهد کرد که آیا این توانایی به تهدیدی واقعی تبدیل میشود یا در چارچوب جنگ روانی باقی میماند.
