به گزارش سرویس جهان مشرق، بررسی فضای رسانههای جریان اصلی آمریکا در روزهای اخیر نشان می دهد که بعد از اعلام ترامپ مبنی بر رسیدن به تفاهمنامه با جمهوری اسلامی ایران، کارزاری رسانهای به راه افتاده که بهشدت ترامپ را بهخاطر نحوه پایانبخشی به جنگ با ایران تحقیر می کند. ظهور ناگهانی این ادبیات و حجم سنگین آن، به ناچار ذهن مخاطب آگاه شکاک را به سوی نقشآفرینی لابی یهود با هدف دستکاری روانی ترامپ جهت عقبنشستن او از توافق با ایران، هدایت می کند. نیویورک تایمز در تاریخ ۱۵ ژوئن ۲۰۲۶ در مقالهای تحت عنوان «رئیسجمهور ترامپ این جنگ را باخت» به صراحت نوشت: «ترامپ مرتکب اشتباه وحشتناکی شد و این جنگ را به راه انداخت. او جنگ را با بیپروایی پیش برد و آشکارا قوانین را نادیده گرفت. آمریکا با جایگاهی ضعیفتر از این جنگ خارج میشود – از نظر نظامی، دیپلماتیک و اقتصادی – و تا سالها هزینههای راهبردی آن را خواهد پرداخت. این برای ترامپ و کشوری که رهبری میکند، یک شکست تحقیرآمیز است.» این مقاله همچنین اشاره کرده که ترامپ وعده «پیروزی کامل» و «تسلیم بیقیدوشرط» ایران را داده بود و ادعا کرده بود که ایران «هیچ گونه غنیسازی اورانیومی انجام نخواهد داد» – اما هیچیک از این وعدهها محقق نشد. نشریه آتلانتیک نیز در مقالهای با عنوان «شکست ترامپ» آورده است: «رئیسجمهور ترامپ باخت. جنگی که او علیه ایران به راه انداخت با یک التماس تحقیرآمیز برای خاتمه به پایان میرسد... آمریکا ضعیفتر شده است – از نظر نظامی، راهبردی، اقتصادی و حتی احتمالاً از نظر اخلاقی.» واشنگتن پست در یادداشت دیوید ایگنیشس، ستوننویس امور خارجه، نوشت: «رک بگویم: این توافق در سطح دیپلماتیک، یک رمپ خروجی برای عقبنشینی از جنگی پرهزینه و نامحبوب است، نه یک رژه پیروزی. این توافق فاصله زیادی با آنچه دونالد ترامپ، رئیسجمهور، پیشتر «تغییر رژیم» و «تسلیم بیقیدوشرط» نامیده بود، دارد.» فایننشال تایمز نیز گزارش داد که ترامپ با اتهامات «تحقیر» مواجه است و منتقدان او میپرسند که آیا امتیازات دادهشده برای پایان دادن به جنگ چهارماهه، ارزش آن را داشته است یا نه. فاکس نیوز نیز از این قاعده مستثنی نبود؛ اندی مککارتی، مفسر این شبکه، ترامپ را به «نویل ترامپ» (اشاره به نِویل چمبرلین، نخستوزیر بریتانیا در سال ۱۹۳۸ که در برابر هیتلر عقبنشینی کرد) تشبیه کرد و توافق را «مسخره» و صرفاً «توافقی برای مذاکره درباره توافق» خواند. بنابراین، رسانههای جریان اصلی آمریکا – از جمله نیویورک تایمز، واشنگتن پست، آتلانتیک، فایننشال تایمز و حتی بخشی از مفسران فاکس نیوز – همگی توافق ترامپ با ایران را بهعنوان یک «شکست» و «تحقیر» توصیف کردهاند و این ادعا کاملاً با واقعیت مطابقت دارد. تغییر موضع رسانهها از «درخواست پایان جنگ» به «حمله به توافق» با وجود این که این مقالات و گزارشها با واقعیت باتلاقی که ترامپ در آن ورود کرد و هزینههای جنگ انتخابی او علیه ایران مطابقت دارد، اما همین نشریات مانند نیویورک تایمز، تا پیش از اعلام توافق اولیه، مدام از ضرورت پایان جنگ و پذیرش حقیقت و خروج آمریکا از نبرد با ایران بدون دادن هزینههای بیشتر میگفتند، اما حالا به توافق حمله میکنند. در طول جنگ، بسیاری از همین رسانهها خواستار پایان درگیری بودند. خود نیویورک تایمز در مقاله اخیر خود اذعان کرده که توافق اولیه برای پایان جنگ «قابل استقبال» است، اما بلافاصله تأکید کرده که این توافق «حقایق تلخی را به همراه دارد». با این حال، به محض اعلام چارچوب توافق، رویکرد رسانهها به سرعت به سمت حمله به محتوای توافق تغییر جهت داد. نیویورک تایمز ضمن استقبال از آتشبس، فوراً از ترامپ انتقاد کرد که «هیچکدام از شروطی را که بر آن پافشاری میکرد، به دست نیاورده است». نشریه نیو ریپابلیک به صراحت نوشت: «ترامپ باخت. او هیچ دستاورد معناداری کسب نکرد.» ایندیا تودی نیز به نقل از تحلیلگران گزارش داد که این توافق یک «شکست فاجعهبار راهبردی» برای آمریکا محسوب میشود. این تغییر موضع متناقض نیست، بلکه نشاندهنده یک اجماع در میان رسانههاست: خود آتشبس قابل استقبال است، اما شرایط توافق برای آمریکا یک شکست راهبردی محسوب میشود. همانطور که آتلانتیک جمعبندی کرد، این جنگ «هیچیک از اهدافی را که ترامپ در ابتدا تعیین کرده بود، محقق نکرد». تمرکز رسانههای جریان اصلی بر تحقیر مداوم ترامپ(شخصیتی که طبق شواهد به خودشیفتگی بیمارگون مبتلاست و از این رو بسیار مستعد دستکاری روانی) بابت «توافق» با ایران، به نظر می رسد که خط مرموزی است که لابی یهود، که به نفوذ پنهانِ سنگین روی رسانههای جریان اصلی آمریکا شهره است، در جهت تاثیرگذاری بر عقدهها و گرههای شدید روانی ترامپ با هدف پشیمانکردن او از توافق با ایران، خطدهی و هدایت می شود. فشار لابیهای حامی اسرائیل (ایپک، افدیدی، رسانههای راستگرا و اتهامزنی به مشاوران ترامپ) این طور به نظر می رسد که لابی یهود آنچه را که در چنته دارد، وارد میدان کرده تا ترامپ را در مسیری بیندازد که بازی آغازشده را بدون نتیجه به پایان ببرد. ایپک (کمیته امور عمومی آمریکا-اسرائیل) بهعنوان یکی از تأثیرگذارترین گروههای لابیگر حامی اسرائیل در آمریکا، موضعی محتاطانه اما ناراضی نسبت به توافق اتخاذ کرده است. این سازمان اعلام کرده که «مشتاقانه منتظر بررسی جزئیات کامل چارچوب توافق است» و تأکید کرده که کنگره «نقش کلیدی در بررسی هر توافق نهایی ایفا خواهد کرد». ایپک صراحتاً خواستار آن شده که هر توافقی باید «بهطور دائمی و قابل راستیآزمایی از دستیابی ایران به توانایی ساخت سلاح هستهای جلوگیری کند» و همچنین باید برنامه موشکی و پهپادی ایران و حمایت آن از گروههای نیابتی مسلح را شامل شود. تحلیلگران اشاره کردهاند که نفوذ ایپک بر کنگره «راز پنهانی نیست» و سیاستمداران هر دو حزب برای «ژست گرفتن، شعار دادن و اثبات وفاداری خود به اجماع ضدایرانی» بر سر ی
مشرق
مشرقمشرق