"مثل شیری در قفس بودم" این جملهایست که پیاتزا میگوید وقتی از او میپرسیم از ذهنت گذشت که پس از رخ دادن جنگ دیگر به ایران نیایی؟ تیم ملی والیبال ایران از ۱۳ تا ۲۲ شهریور در قهرمانی آسیا شرکت میکند؛ رقابتهایی که قهرمان آن سهمیه مستقیم المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس را به دست میآورد. شاگردان روبرتو پیاتزا هم چند روز زودتر از این رقابتها به روسیه اعزام شدهاند تا در تورنمنت چهارجانبه اوفا با روسیه، کوبا و بلاروس مسابقه بدهند. به گزارش ایسنا، تیم ایران که در لیگ ملتها عملکرد دور از انتظاری داشت و با سه برد از ۱۲ مسابقه در رده پانزدهم قرار گرفت، حالا باید قدم مهمی برای کسب سهمیه المپیک بردارد؛ هدفی پیاتزا سرمربی تیم ملی والیبال از آن به عنوان رویایی یاد میکند که هر لحظه برای آن تلاش میکنند. با سرمربی ایتالیایی تیم ملی در مورد شرایط تیم پیش از این رقابتها، شانس ایران برای کسب سهمیه المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس، رقابت با ژاپن در راه المپیکی شدن، نمایش ناامیدکننده در لیگ ملتها و شایعه خداحافظی پیاتزا با تیم ملی ایران به گفتوگو نشستیم که در ادامه میخوانید. در این مدت چقدر فارسی یاد گرفتهاید؟ کلمات خیلی کمی مثل سلام که کلمهای عادی و نرمال برای همه است. تعداد کمی کلمه مخصوص والیبال هم مثل پاسور، سرویس، دریافت، دفاع بلد هستم. بازیکنان سعی میکنند به شما فارسی یاد بدهند؟ نه اصلا. چند روز دیگر مسابقات قهرمانی آسیا شروع میشود، شرایط تیم برای حضور در این مسابقات چگونه است؟ تیم در این دوره زمانی مخصوصا در این کمپ خیلی خوب کار کرده است. سعی کردهام توضیح دهم پروسه کار باید چگونه باشد و کجا باید بیشتر تلاش کنیم. از طرفی نشان دادم عملکرد ما در لیگ ملتها برخلاف رنکینگمان چقدر خوب بود. از نظر ذهنی و عملکردی گاهی خیلی خوب بودیم اما برخی مواقع از نظر ذهنی خوب نبودیم و باید آن را بهتر کنیم. به همین دلیل احساسم الان به اندازه کافی خوب است. قول کسب مدال در قهرمانی آسیا میدهید؟ فکر نکنم تا به حال به کسی این قول را داده باشم اما گفتهام میخواهم به این هدف دست پیدا کنم. تفاوت بین رویا و هدف، زمان است. میتوانی کل زندگی رویاپردازی کنی بدون اینکه به آن برسی. من فقط رویاپردازی نمیخواهم بلکه به دنبال رسیدن به هدف هستم. میدانم این امکانپذیر است و باید برای آن سخت تلاش کنیم. تیمهای خوبی در قهرمانی آسیا هستند اما ژاپن اصلیترین رقیب ایران است. در سالهای اخیر ما نتیجه را به این تیم واگذار کردهایم و شاید ترس رویارویی با این تیم در بازیکنان هم وجود داشته باشد. چگونه با این چالش مواجه میشوید؟ ترس موضوعی است که باید از بازیکنان پرسیده شود. ما این فصل مقابل ژاپن بازی کردیم. سه بر دو باختیم که بازی سختی بود. اگر دقیق به خاطر بیاورید دو بازی متفاوت در آن مسابقه داشتیم. دو ست اول قابلیت رقابت با آنها را نداشتیم اما سپس سیستم را عوض کردیم؛ بدون مدافع و با سه پشت خط زن که واقعا خوب جواب داد اما در نهایت به خاطر دو توپ یا امتیاز بازی را از دست دادیم که واقعا یک توپ شانسی بود. حتی ایشیکاوا به من گفت که "مربی، این یک توپ شانسی بود". میخواهم بگویم که شما هم میتوانید به آن توپ شانسی دست پیدا کنید، اگر به آن باور داشته باشید. ژاپن رنکینگ بالاتری از ما دارد و به آنها احترام میگذارم. میدانم الان از ما قویتر هستند اما باید روی زمین به ما ثابت کنند از ما قویتر هستند حتی در قهرمانی آسیا. من از بازی مقابل آنها هیچ ترسی ندارم. ژاپن رنکینگ بالاتری از ما دارد و به آنها احترام میگذارم. میدانم الان از ما قویتر هستند اما باید روی زمین به ما ثابت کنند. من از بازی مقابل آنها هیچ ترسی ندارم. اما ژاپن در سالهای اخیر بارها ثابت کرده از تیم ما قویتر است. چه برنامهای برای مقابله با آنها در قهرمانی آسیا دارید؟ هیچ برنامهریزی خاصی از این نظر نیست چون آنها واقعا به عنوان یک تیم از ما قویتر هستند. نیکولا گربیج به تازگی مصاحبهای انجام داده بود و چیزی که از همه بیشتر برایم اهمیت داشت، این بود که گفته بود ایران باید به عنوان یک تیم بازی کند. سعی کردم هر بازیکن را در پست خود رشد بدهم. اگر هر بازیکن را فقط یک درصد رشد بدهیم به این معنی است که تیم ۱۵ درصد رشد میکند. باز هم یادآوری میکنم که ما بازی با ژاپن در لیگ ملتها را فقط به خاطر دو امتیاز از دست دادیم. حالا حساب کنید که این ۱۵ درصد کمک میکند آنها را شکست بدهیم. مطمئنا این تفاوت در سیستم بازی ما و آنهاست. آنها یکسری مشکلاتشان را با احساساتشان حل میکنند اما برخی مواقع ما آن احساسات را از دست میدهیم. به نظر من این کلید اصلی داستان است. چرا این ریسک را قبول کردید که در سال مهم کسب سهمیه المپیک تیم را جوان کنید؟ به نظرم الان این تیم تجربه کافی را دارد. جوان است اما آنها مدت زیادی در زمین والیبال بازی کردهاند و نمیدانم کدام یکی میتواند بهتر از دیگری بازی کند. شما میتوانستید با دعوت چند بازیکن باتجربه مثل میلاد عبادیپور، تیم را برای کسب سهمیه المپیک تقویت کنید اما چه چیزی باعث شد این ریسک را قبول کنید؟ در مورد بازیکنانی که الان در تیم انتخاب کردم، صحبت میکنم و الان بهترین بازیکنان را انتخاب کردهام. در مورد بازیکنانی که همراه من نیستند، صحبتی ندارم. فدراسیون به شما لانگ لیست بازیکنان را میدهد یا شما با دیدن لیگ و لژیونرهای ایران، بازیکنان را انتخاب میکنید؟ شخصی که میتواند بازیکن را انتخاب کند چه کسی است؟ فدراسیون لیست کاملی از همه بازیکنانی که در ایران و خارج از ایران بازی میکنند را به من داد. بازی آنها را چک کردم، سپس کادرم آنالیزهای مورد نظر را روی آنها انجام دادند و در نهایت لیست مورد نظر را تهیه کردیم. اولین لیست را در اسفند ماه سال گذشته آماده کردیم که جنگ شد. اگر درست خاطرم باشد ۴۲ بازیکن بود. دومین لیست اواخر فرودین با ۳۰ بازیکن و بعد ۲۵ نفر بودند. در ادامه هم چیزی است که مشاهده میکنید. شاید باز
