پژوهشگران میگویند کامپیوترهای کوانتومی همواره پنج سال با ما فاصله دارند. دلیل این موضوع چیست؟ پیشبینی زمان دقیق ورود کامپیوترهای کوانتومی به دنیای واقعی همواره با چالشی بزرگ روبهرو بوده است و بسیاری از کارشناسان این فناوری را یک ابزار همیشه پنج سال دورتر از دسترس میدانند. بررسیهای جدید نشان میدهند که این تأخیرهای مداوم ناشی از خطای محاسباتی یا ضعف بازار نیست، بلکه به تغییر مداوم تعریف و هویت کامپیوترهای کوانتومی در مسیر توسعه برمیگردد. تلاش برای پیشبینی زمان دقیق ظهور کامپیوترهای کوانتومی کامل تا زمانی که تصور شود ماهیت این دستگاهها از قبل مشخص شده، بینتیجه خواهد بود. کریستوف جورجاک، پژوهشگر مؤسسهی سرمایهگذاری کوانتونیشن، پس از یک سال مطالعه روی ادبیات فلسفی مرتبط با فناوری به این نتیجه رسید که کامپیوترهای کوانتومی در حال حاضر در دستهی فناوریهای «با افق پنجسالهی همیشگی» قرار دارند. جورجاک میگوید: «اگر هویت یک کامپیوتر کوانتومی همزمان با توسعهی دستگاه همچنان در حال شکلگیری و تغییر باشد، پیشفرضهای ما برای پیشبینی زمان عرضهی آن شکست میخورد.» تعریف و هویت کامپیوترهای کوانتومی در مسیر توسعه همیشه تغییر میکند توسعهی کامپیوترهای کوانتومی برخلاف کامپیوترهای کلاسیک اولیه مانند انیاک، با پیچیدگیهای اکوسیستمی بسیار گستردهتری روبهرو است. قطعات اولیهی این دستگاهها یعنی کیوبیتها را میتوان به روشهای مختلفی از جمله اتمهای فوق سرد، مدارهای ابررسانای کوچک یا ذرات نور ساخت. بهبود یک شاخص فنی مانند کاهش نرخ خطای کیوبیتها به کمتر از یک در هزار، به جای نزدیکتر کردن ما به هدف نهایی، تعریف جدیدی از مسیر پیشرو ارائه میدهد و افق پنجساله را دوباره بازنشانی میکند. جورجاک با همکاری بروک آبلز در دانشگاه اناس پاریس-ساکلی فرانسه با بررسی دادههای این صنعت دریافتند که یک مجموعهی در حال تغییر از عناصر تنها از طریق تکامل کل اکوسیستم شامل زیرساختها، دانش، سیستمهای لیزری، فناوریهای کرایوژنیک و ساخت تراشههای ویژه به یک فردیت فنی منسجم تبدیل میشود. با باور جورجاک: «افرادی که این ماشینها را میسازند و از آنها استفاده میکنند باید ذهن بازتری نسبتبه چیستی کامپیوتر کوانتومی بهعنوان یک فردیت فنی، نحوهی تجسم عینیاش و چگونگی کاربردش داشته باشند.» صنعت رایانش کوانتومی اکنون روی دستیابی به تحمل خطا تمرکز دارد تا دستگاههایی بسازد که با اصلاح خطاهای خود بتوانند محاسبات بسیار پیچیده را انجام دهند. بسیاری از شرکتها دستیابی به این هدف را تا پایان دههی جاری میلادی پیشبینی کردهاند، اما رسیدن به این نقطه نیز احتمالا افقهای جدیدی را پیش روی دانشمندان قرار خواهد داد.
