دانشمندان فرانسوی با کمک هوش مصنوعی موفق شدهاند به یکی از اسرار قدیمی طبیعت پی ببرند؛ آنها دریافتهاند که تنوع شگفتانگیز آواز پرندگان، برخلاف تصور، از تنها هشت الگوی اصلی صوتی ساخته شده است. به گزارش خبرفوری، این کشف که نتیجه بررسی بیش از ۱۱۶ هزار نمونه صدای متعلق به بیش از سه هزار گونه پرنده است، میتواند درک انسان از نحوه تکامل و ارتباطات جانوران را متحول کند. این پژوهش که نتایج آن در نشریه معتبر ساینس منتشر شده، با استفاده از بانک اطلاعاتی جهانی صداهای پرندگان انجام شده است. این بانک اطلاعاتی از هزاران فایل صوتی تشکیل شده که توسط علاقهمندان و پژوهشگران از نقاط مختلف جهان ضبط و بارگذاری شدهاند. محققان با بهرهگیری از الگوریتمهای پیشرفته هوش مصنوعی، این حجم عظیم از دادهها را با یکدیگر مقایسه کردند تا الگوهای مشترک میان آواز پرندگان را شناسایی کنند. نتایج نشان داد که آوازهای بسیار متنوع پرندگان، در واقع از ترکیب هشت جزء پایه تشکیل شدهاند. این اجزا شامل سه نوع «تریل» یا چهچه سریع، سه نوع سوت، صداهای نامنظم و نغمههای هارمونیک هستند. پژوهشگران این واحدهای بنیادی را «موتیف» نامیدهاند؛ قطعات کوچکی که با کنار هم قرار گرفتن به شکلهای مختلف، میلیونها ترکیب صوتی متفاوت ایجاد میکنند. «کوئنتین باکله»، پژوهشگر دانشگاه سناتین فرانسه و نویسنده اصلی این مطالعه، میگوید اگرچه آواز پرندگان در آسیا، آفریقا، اروپا یا جنگلهای آمازون کاملا متفاوت به نظر میرسد، اما همگی بر پایه همین هشت الگوی مشترک ساخته شدهاند. به گفته او، هوش مصنوعی توانست ساختاری نسبتا ساده را در پس این تنوع حیرتانگیز آشکار کند؛ ساختاری که با روشهای سنتی به سختی قابل شناسایی بود. یکی از مهمترین یافتههای این تحقیق، نقش محیط زندگی در شکلگیری آواز پرندگان است. دانشمندان دریافتند گونههایی که در جنگلهای انبوه و گرمسیری زندگی میکنند، بیشتر از سوتهای ساده و کشیده استفاده میکنند. دلیل این موضوع آن است که چنین صداهایی در میان پوشش گیاهی متراکم و سروصدای فراوان جنگل، مسافت بیشتری را طی میکنند و بهتر به گوش سایر پرندگان میرسند. در مقابل، پرندگان ساکن جنگلهای مناطق معتدل معمولاً آوازهایی پیچیدهتر با تریلهای سریع و ترکیبهای صوتی متنوع تولید میکنند. از آنجا که این پرندگان اغلب در فاصلههای کوتاهتری با یکدیگر ارتباط برقرار میکنند، نیازی به صداهای بسیار ساده و بلند ندارند و میتوانند پیامهای پیچیدهتری را منتقل کنند. پژوهشگران معتقدند این یافتهها تنها به شناخت بهتر رفتار پرندگان محدود نمیشود. شناخت ساختار بنیادی آوازها میتواند به زیستشناسان کمک کند تا روند تکامل ارتباطات صوتی در حیوانات را بهتر درک کنند و حتی از هوش مصنوعی برای پایش جمعیت گونههای مختلف یا حفاظت از گونههای در معرض خطر استفاده کنند. همچنین این مطالعه نشان میدهد که فناوریهای نوین هوش مصنوعی قادرند الگوهایی را در طبیعت کشف کنند که پیش از این از چشم پژوهشگران پنهان مانده بود.
