شریعتمدرای در یادداشتی نوشت: این نقاط، پاشنه آشیل -یا به تعبیر خودمان «چشم اسفندیار»- آمریکا و رژیم صهیونیستی هستند و حمله به این مراکز، همزمان و همراه با بستن تنگه هرمز و بابالمندب، آمریکا را به زانو در میآورد. حسین شریعتمداری در یادداشتی با عنوان «جای خالی چند نقطه در فهرست اهداف!» نوشت: ۱- نیروهای مسلح شجاع و غیرتمند ما، هیچیک از حملات آمریکا به کشورمان را بیپاسخ نمیگذارند که اقدامی بایسته و شایسته تقدیر و قدردانی است. در این میان اما، نکتهای هست که نمیتوان و نباید به آسانی از آن عبور کرده و نادیده گرفته شود. توضیح آنکه آمریکا به سران آندسته از کشورهای عربی که در خاک آنها پایگاه نظامی دارد، به چشم نوکران دستنشاندهای مینگرد که جان و مال آنها را در اختیار دارد. دولتهای آمریکا اصرار داشتند که این نکته پوشیده بماند و با وجود تمامی اسناد و شواهدی که از این واقعیت تلخ حکایت میکند، علنی شدن آن را به مصلحت نمیدانستند اما دونالد ترامپ این پردهپوشی را کنار گذاشته و بارها به صراحت اعلام کرده است که این کشورها نقش «گاوهای شیرده»! آمریکا را دارند و حتی در اوج بیادبی بوسیدن «....»! خود را شرط مذاکره با آنها اعلام کرده است. از این روی بدون کمترین تردید و با یک حساب سرانگشتی میتوان نتیجه گرفت که آمریکا خسارتهای ناشی از حملات موشکی و پهپادی ایران به پایگاههای نظامی خود در کشورهای یادشده را از دولتهای دستنشانده این کشورکها دریافت میکند! با این توجیه مضحک که پایگاههایش برای حفظ امنیت این کشورها بوده است! ۲- بدیهی است که حملات موشکی و پهپادی ما به پایگاههای آمریکا و زیرساختهای این دسته از کشورها، منطقی و قانونی است و نباید متوقف شود چرا که کشورکهای یاد شده خاک و امکانات خود را برای حمله به ایران در اختیار آمریکا و رژیم صهیونیستی نهادهاند و از این روی در حملات و جنایات آنها سهیم بوده و دشمن تلقی میشوند و باید به شدت سرکوب شوند ولی در این میان نباید حمله به اصلیترین و حساسترین نقطه آسیبپذیر آمریکا یعنی رژیم صهیونیستی را نادیده گرفت. رژیم صهیونیستی سگ هار و یکی از ایالتهای آمریکاست. به بیان دیگر حمله به این رژیم، حمله مستقیم به خود آمریکا تلقی میشود. اگر هنوز برد موشکها و پهپادهای ما برای حمله به خاک آمریکا کافی نیست، چرا رژیم صهیونیستی را که نزدیکترین ایالت آمریکا به کشورمان است مورد حمله قرار نمیدهیم؟! گزارشهای فراوان و مستندی از اوضاع و شرایط بسیار وخیم و شکننده این رژیم حکایت میکند و بیتردید، حمله به زیرساختها و مراکز حساس آن، ضربات ویرانکننده و سختی به آمریکاست. ۳- پیش از این (۱۱ خرداد ماه سال جاری) در یادداشتی با عنوان «نگذارید آمریکا از این کوچه فرار کند»! به ترفند مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی با هدف نجات اسرائیل از حملات ایران اشاره داشته و آورده بودیم؛ «آمریکا، رژیم صهیونیستی و برخی از کشورهای عربی، اگرچه با اسم و رسم و نامهای جداگانهای شناخته میشوند ولی برخلاف نامهای متفاوتشان، هویت واحد و یکسانی دارند. تنها تفاوتشان در میزان و اندازه سهمیهای است که در این واحد - صد البته پلید- به آنها داده شده است. از این روی اگر در سیستم محاسباتی خود، اسرائیل را از آمریکا و یا سران دستنشانده برخی از کشورهای عربی را از آمریکا و اسرائیل جدا تلقی کرده و برای هریک از آنها حساب جداگانهای بازکنیم، به یقین در گرداب یک خطای فاحش گرفتار شدهایم». ۴- شواهد موجود حکایت از آن دارند که امارات به انبار تسلیحاتی و محل استقرار جنگندههای رژیم صهیونیستی و هواپیماهای سوخترسان آمریکا تبدیل شده است و آمریکا برای آنکه امارات را از اهداف تلافیجویانه ایران دور کند، حملات خود به خاک ایران را از پایگاههای کویت و بحرین و اردن انجام میدهد و ما نیز به پایگاههای آمریکا در کشورهای مورد اشاره حمله میکنیم که اقدام بایستهای است و نباید متوقف شود ولی از آنجا که آمریکا و اسرائیل و کشورکهای عربی یادشده در جنگ علیه ایران هویت واحد و جداییناپذیری دارند، تمامی آنها میتوانند و باید در فهرست اهداف مشروع و قانونی حملات تلافیجویانه ما قرار داشته باشند. این نقاط، پاشنه آشیل -یا به تعبیر خودمان «چشم اسفندیار»- آمریکا و رژیم صهیونیستی هستند و حمله به این مراکز، همزمان و همراه با بستن تنگه هرمز و بابالمندب، آمریکا را به زانو در میآورد.
افکارنیوز
افکارنیوزافکارنیوز