گزارش نیویورکتایمز درباره محمود احمدینژاد، ادعاهای گزارش نخست را یک گام جلوتر برد و مدعی شد رئیسجمهور پیشین ایران با رئیس موساد ارتباط داشته. این گزارش تلاش میکند بدون داوری درباره صحت یا نادرستی ادعاهای موجود، پازل سفرهایی را کنار هم بگذارد که نیویورکتایمز آنها را مسیر شکلگیری این ارتباط توصیف کرده است. رویداد۲۴ | گزارش دوم نیویورکتایمز روز گذشته منتشر شد و پا را فراتر از گزارش نخست گذاشت. این روزنامه مدعی شد محمود احمدینژاد نهتنها با اسرائیل همکاری اطلاعاتی داشته، بلکه آنقدر برای موساد اهمیت پیدا کرده بود که دیوید بارنئا، رئیس این سازمان، شخصاً با او دیدار میکرد.البته اگر اسرائیل موفق شده باشد جاسوسی در سطح احمدی نژاد استخدام کند، شایسته است که در سطح رئیس موساد هم با او جلسه بگذارد. دفتر احمدینژاد پس از انتشار گزارش دوم، سکوت خود را شکست و در بیانیهای کوتاه، تمام مطالب نیویورکتایمز را «کذب محض» خواند؛ تکذیبی که در برابر حجم جزئیات مطرحشده در گزارش، برای بسیاری از مخاطبان کافی به نظر نرسید. البته احمدینژاد یک هفته پیش از آن، در مراسم تشییع رهبر جمهوری اسلامی نیز با حضور علنی خود، بهنوعی به گزارش نخست نیویورکتایمز پاسخ داده بود؛ حضوری که این روایت را که او در حصر یا بازداشت قرار دارد، زیر سؤال برد. این گزارش قصد ندارد به این پرسش پاسخ دهد که آیا یک چهره شناختهشده جریان اصولگرا میتوانسته به عامل اطلاعاتی اسرائیل تبدیل شود یا نه؛ بلکه صرفاً سفرهایی را مرور میکند که نیویورکتایمز آنها را حلقههای این زنجیره معرفی کرده است. سه سفر خارجی احمدینژاد در این روایت بیش از همه اهمیت دارند؛ دو سفر به مجارستان و یک سفر به گواتمالا. پیش از آنها نیز دو سفر به ترکیه انجام شده بود که از جهاتی الگوی مشابهی داشت. ترکیه؛ اسفند ۱۳۹۳ و دی ۱۴۰۰ محمود احمدینژاد، برخلاف بسیاری از رؤسای جمهور پیشین جمهوری اسلامی که پس از پایان دوران مسئولیت با محدودیتهای جدی مواجه شدند، امکان انجام سفرهای خارجی را حفظ کرد. نخستین سفر خارجی او پس از پایان ریاستجمهوری، اسفند ۱۳۹۳ و برای شرکت در مراسم یادبود نجمالدین اربکان، نخستوزیر پیشین ترکیه، انجام شد. سخنگوی وزارت امور خارجه دولت حسن روحانی آن زمان تأکید کرد این سفر کاملاً شخصی بوده و هیچ هماهنگیای از سوی وزارت خارجه انجام نشده است. دیماه ۱۴۰۰ نیز احمدینژاد بار دیگر راهی ترکیه شد. اعلام شد که او به دعوت یک دانشگاه برای شرکت در مراسمی دانشگاهی و دریافت دکترای افتخاری به این کشور سفر کرده است. صرفنظر از صحت این توضیح، دو نکته قابل توجه بود؛ نخست اینکه دولت وقت بار دیگر اعلام کرد از جزئیات سفر اطلاعی ندارد و دوم اینکه قالب این سفر، یعنی دعوت از سوی یک دانشگاه، شباهت زیادی به الگویی داشت که نیویورکتایمز بعداً درباره سفرهای بعدی مطرح کرده است. گواتمالا؛ مهر ۱۴۰۲ این همان سفری است که در گزارش نیویورکتایمز نیز به آن اشاره شده است. این روزنامه مدعی است بخشی از ارتباطات احمدینژاد با اسرائیل در جریان سفر او به گواتمالا شکل گرفت؛ کشوری که روابط نزدیکی با اسرائیل دارد. اما آنچه این سفر را متفاوت میکند، حاشیههای امنیتی آن است. احمدینژاد مدعی بود که برای حضور در سمپوزیوم بینالمللی مدیریت منابع آب دعوت شده بود، اما هنگام خروج از کشور در فرودگاه امام خمینی با ممانعت مواجه شد و گذرنامهاش برای چند ساعت ضبط شد. اینکه کدام نهاد مانع خروج احمدی نژاد شد و در نهایت کدام نهاد اجازه خروج را صادر کرد میتواند نشانهای دال بر اشراف اطلاعاتی یک نهاد امنیتی درباره علت سفر احمدی نژاد به گواتمالا باشد. دو روایت درباره این ماجرا وجود دارد. کانال «دولت بهار» اعلام کرد افرادی که خود را مأموران اطلاعات سپاه معرفی میکردند، گذرنامه احمدینژاد را ضبط کرده و به او گفتهاند ممنوعالخروج است. در مقابل، خبرگزاری تسنیم و رسانههای نزدیک به سپاه اصل جلوگیری از سفر را تأیید کردند، اما تأکید داشتند که موضوع ممنوعالخروجی مطرح نبوده، بلکه به دلیل ملاحظات امنیتی و احتمال تهدیدهای موجود در گواتمالا، از خروج او جلوگیری شده است. خبرگزاری فارس نیز نوشت با توجه به شرایط امنیتی گواتمالا، نبود سفارت ایران در این کشور و احتمال نفوذ اسرائیل، این سفر به صلاح نیست و مجوزی برای آن صادر نمیشود. احمدینژاد چند ساعت در فرودگاه ماند و حاضر به ترک آن نشد. در نهایت، گذرنامهاش بازگردانده شد و اجازه خروج یافت. هیچ مقام رسمی اعلام نکرد این مجوز از سوی کدام نهاد صادر شده است. ایسنا نوشت احمدینژاد با پذیرش مسئولیت امنیتی سفر خود اجازه خروج گرفته است. کانال «دولت بهار» و رسانههای نزدیک به سپاه نیز روایت مشابهی منتشر کردند. اگر ادعاهای نیویورکتایمز را مبنا قرار دهیم، این پرسش مطرح میشود که چرا با وجود حساسیتهای امنیتی اعلامشده، در نهایت مجوز این سفر صادر شد. در واقع نهاد اطلاعاتی که در ابتدا مانع خروج احمدی نژاد از کشور شده بود در نهایت اجازه این سفر را به دلایل نامعلومی صادر کرد و این سفر انجام شد. چنین تصمیمی نمی تواند بدون پیگیری اطلاعاتی پسینی باشد. ترکیه؛ تیر ۱۴۰۳ این سفر در گزارش نیویورکتایمز مورد اشاره قرار نگرفته است. احمدینژاد تنها هفت ماه پس از سفر گواتمالا، بار دیگر به دعوت یک دانشگاه راهی ترکیه شد. این سفر همزمان با دور دوم انتخابات ریاستجمهوری ۱۴۰۳ انجام شد؛ انتخاباتی که احمدینژاد نه در دور اول و نه در دور دوم در آن مشارکت نکرد. در جریان این سفر، او با عبدالقادر آکسو، وزیر کشور پیشین ترکیه، دیدار کرد؛ دیداری که تصاویر آن در رسانههای نزدیک به احمدینژاد منتشر شد. پیش تر رویداد۲۴ گزارشی درباره این چهره ترکیه ای منتشر کرده است که در بخشی از آن آمده بر اساس اسناد ویکی لیکس، به نقل از یکی از عوامل سفارت آمریکا در ترکیه، آکسو به طرفداری کردها، تجارت هروئین و نوعی پدوفیلی و تمایل به دختران نوجوان و همچنین راب
رویداد ۲۴
رویداد ۲۴رویداد ۲۴