شهرنوش پارسیپور، نویسنده، داستاننویس و مترجم ایرانی، روز جمعه ۱۲ تیر ۱۴۰۵ (۳ ژوئیه ۲۰۲۶) در ۸۰ سالگی در یکی از بیمارستانهای حومه سانفرانسیسکو در ایالت کالیفرنیا آمریکا درگذشت. نویسنده، داستاننویس و مترجم ایرانی، از هفته گذشته به دلیل سکته قلبی در بیمارستان بستری بود. پارسیپور از اواخر دهه ۱۳۷۰ خورشیدی در شمال کالیفرنیا زندگی میکرد و تا سالهای پایانی عمر نیز به نویسندگی و ترجمه ادامه داد. شهرنوش پارسیپور ۲۸ بهمن ۱۳۲۴ در تهران متولد شد. او در سال ۱۳۵۲ در رشته علوم اجتماعی از دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد و سپس برای ادامه تحصیل در رشته زبان و فرهنگ چینی راهی دانشگاه سوربن فرانسه شد. پارسیپور از ۱۳ سالگی نوشتن را آغاز کرد و نخستین رمان خود با عنوان «سگ و زمستان بلند» را در دهه ۱۳۵۰ منتشر کرد. او در سالهای پیش از انقلاب به عنوان تهیهکننده برنامه «زنان روستایی» در تلویزیون ملی ایران فعالیت داشت، اما در سال ۱۳۵۳ در اعتراض به اعدام خسرو گلسرخی و کرامتالله دانشیان و بازداشت شماری از نویسندگان و روشنفکران، از این سازمان استعفا داد. اندکی بعد بازداشت شد و ۵۴ روز را در زندان گذراند. پارسیپور پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۵۹، بار دیگر در مرداد ۱۳۶۰ بازداشت شد و نزدیک به چهار سال را در زندان سپری کرد. او پس از آزادی به ترجمه، نویسندگی و اداره کتابفروشی پرداخت، اما پس از انتشار مجموعه داستان «زنان بدون مردان» در آمریکا ساکن شد. از مهمترین آثار او میتوان به «سگ و زمستان بلند»، «طوبا و معنای شب»، «عقل آبی»، «زنان بدون مردان»، «شیوا»، «بر بال باد نشستن» و «کمی بهار» اشاره کرد. آثار پارسیپور به زبانهای مختلف جهان ترجمه شدهاند و جایگاه ویژهای در ادبیات معاصر ایران دارند. پارسیپور علاوه بر نویسندگی، آثار متعددی را نیز ترجمه کرد که از جمله آنها میتوان به «شکار جادوگران در دهکده سلیم» اثر شرلی جکسون، «تاریخ چین» و «لائودزه و مرشدان دائویی» اشاره کرد. پارسیپور در سال ۱۳۴۶ با فیلمساز ایرانی ناصر تقوایی ازدواج کرد و این ازدواج در سال ۱۳۵۲ به پایان رسید. او یک فرزند داشت.
خبرفوری
خبرفوریخبرفوری