روانشناسان خانواده و متخصصان حوزه سلامت جنسی معتقدند که فشار روانی ناشی از "اولین رابطه زناشویی"، اغلب چنان سنگین است که کوچکترین اشتباه می تواند یک فاجعه عاطفی تمام عیار را رقم بزند. به گزارش خبر فوری، اولین شب زندگی مشترک، برای بسیاری از زوج ها نقطه اوج زندگی مشترک است. این روز روزی است که در آن، رویایی شیرین ترسیم می شود. شب وصلت، شب کشف رمز و رازهای تازه است. اما واقعیت تلخ این است که برای درصد قابل توجهی از زوج ها، این شب شیرین می تواند به تلخ ترین خاطره مشترکشان بدل شود؛ خاطره ای که به جای ایجاد پیوند، جرقه های نخستین نفرت و انزجار را در دل روشن می کند. در ادامه به بررسی چند اشتباه مهلک می پردازیم که اگر زن و شوهر در نخستین رابطه هایشان مرتکب شوند، نه تنها لذت زناشویی را از دست می دهند، بلکه آرام آرام تنفر و گسست عاطفی عمیقی را تجربه خواهند کرد. توهم و کمال گرایی شاید بزرگترین اشتباه زوج های امروزی، ورود به اتاق خواب با الگوهای برگرفته از فیلم های بزرگسالان یا رمان های عاشقانه است. آنها انتظار دارند که همه چیز بی نقص باشد: اجرای حرکات و گفتن حرف های پر حس و شور بی پایان و رسیدن به اوج لذت به صورت همزمان. وقتی بدن حقیقی با این استانداردهای ساختگی تطابق پیدا نمی کند و با حوادث طبیعی مانند درد، خونریزی خفیف یا انزال زودرس مواجه می شود، هر دو طرف احساس شکست مطلق می کنند. مرد خود را ناتوان می پندارد و زن نیز خود را سرزنش می کند که "چرا آن حس و حال ایده آل را نداشتم؟" این سرخوردگی اولیه، هسته اصلی بیزاری را به وجود می آورد؛ چون هر بار که به آن شب فکر می کنند، نه خاطره ای شیرین، بلکه ناکامی و نرسیدن به توقعات پوچ را به یاد می آورند. بازی حدس و گمان بسیاری از زوج ها در اولین رابطه، مرتکب اشتباه مهلک "سکوت" می شوند. مرد خجالت می کشد بپرسد "آیا اینجا درد دارد؟" یا "چطور بهتر است؟" و زن نیز به دلیل شرم و حیا، نمی تواند راهنمایی کند یا بگوید "آرام تر" و "کمی صبر کن". این سکوت رابطه را به یک بازی خشک و بی روح تبدیل می کند که در آن هر کس با حدس و گمان پیش می رود. زن ممکن است دردی طاقت فرسا را تحمل کند و لب از لب نگشاید و مرد نیز حرکات اشتباهی را تکرار کند، چون بازخوردی دریافت نمی کند. نتیجه این قضیه، خاطره ای از یک تجربه اجباری و دردناک برای زن و حس "پسندیده نشدن" برای مرد است. نفرت از همانجا زاده می شود که یکی از طرفین احساس کند همسرش به کوچکترین احساسات و دردهای او بی توجه بوده و او را تنها در یک لحظهی حساس رها کرده است. عجله و نادیده گرفتن مقدمات یکی از فاجعه بارترین اشتباهات، نادیده گرفتن فرآیند تحریک و برقراری ارتباط عاطفی پیش از نزدیکی و رابطه نهایی است. برخی مردان جوان تصور می کنند که اولین رابطه صرفاً یک "عمل" فیزیولوژیک است و بدون در آغوش گرفتن، بوسه های عمیق، نوازش و ابراز محبت کلامی، مستقیماً وارد مرحله اصلی می شوند. این اشتباه باعث خشکی واژن و در نتیجه درد شدید و بعضاً پارگی های دردناک برای زن می شود. وقتی زن اولین تجربه جنسی خود را با دردی غیرقابل تحمل به خاطر بیاورد، ناخودآگاه مغز او این درد را با "وجود همسرش" پیوند می زند. به مرور، او از هرگونه نزدیکی گریزان می شود و این گریز، موجی از طردشدگی و خشم را در مرد ایجاد می کند. او فکر می کند همسرش نسبت به او بی میل است و زن نیز فکر می کند همسرش یک موجود سنگدل و بی مهر است. تبدیل رابطه به نمایش قدرت یکی دیگر از اشتباهات مهلک که ریشه در فرهنگ نادرست دارد، نگاه به اولین رابطه به عنوان یک "امتحان" است. متأسفانه، بسیاری از زوج ها این شب را به سنجش توانایی های مرد و تحمل زن تقلیل می دهند. اگر مرد دچار اضطراب شود و نتواند نعوظ مناسبی داشته باشد، یا اگر خیلی زود به انزال برسد، برخی از زنان (و حتی خود مرد) دچار سرخوردگی می شوند. از سوی دیگر، اگر زن به هر دلیلی ارضا نشود، مرد خود را بازنده میپندارد. این نگاهِ "کسب نمره قبولی"، رابطه را از یک تجربه عاشقانه به یک میدان رقابت تبدیل می کند. جملاتی مانند "فکر می کردم قوی تری!" زهرآگین ترین جملاتی هستند که می توان در شب نخست گفت. این سرزنش ها، عقده های روانی جنسی عمیقی در هر دو طرف ایجاد می کند که سالها بعد، حتی در اختلافات روزمره هم به عنوان یک سلاح پنهان علیه یکدیگر استفاده می شود. بی توجهی به مراقبت پس از رابطه شاید مهم ترین اشتباهی که زوج ها در نخستین روابط زناشویی خود مرتکب می شوند، پایان دادن به رابطه با یک "خاموشی" و روی برگرداندن از یکدیگر است. اگر بلافاصله پس از اتمام کار، مرد به سمت گوشی موبایلش برود، یا به سمت دستشویی برود و یا حتی بدتر، شروع به شوخی یا انتقاد از وضعیت ظاهری و عملکرد همسرش کند، یک فاجعه عاطفی رخ می دهد. زن در آن لحظات آسیب پذیر، به شدت تشنه امنیت، نوازش و کلماتی چون "دوستت دارم" و "حالم با تو خوبه" است. غفلت از "مراقبت پس از رابطه" باعث می شود که زن احساس کند صرفاً یک وسیله بوده است. به مرور، این حس استفاده شدگی به یک نفرت عمیق تبدیل می شود؛ نفرتی که ریشه اش در بی توجهی همسر در حساس ترین لحظه زندگی مشترک است. نخستین رابطه؛ نه یک مقصد بلکه یک مسیر کارشناسان سلامت جنسی تأکید می کنند که اولین رابطه جنسی یک "مقصد" نیست، بلکه "آغاز مسیری" است برای کشف متقابل. اشتباهات در این مسیر کاملاً طبیعی و قابل درک است، اما اتفاق بد زمانی رخ می دهد که زوج ها به جای پذیرش اشتباهات و گفت و گوی صمیمانه درباره آنها، به سراغ سرزنش، سکوت، قضاوت یا مقایسه می روند. باید به یاد داشت که نفرت و انزجار، حاصل سرکوب احساسات است. راه حل، نه در انکار اشتباهات، بلکه در همدلی، در آغوش گرفتن همسر و گفتن این جمله است: "ما با هم یاد می گیریم و عاشقانه تر پیش می رویم."
خبرفوری
خبرفوریخبرفوری