در روزهای پایانی شهریور ۱۳۷۶ اتفاقی برای استقلال رخ داد که هضم آن هنوز هم دشوار است. امیر قلعهنویی اواخر سال ۱۳۷۵ دچار مصدومیت شد و پس از مدتی به این نتیجه رسید که دیگر باید فوتبال بازی کردن را کنار بگذارد و دنبال علاقه همیشگی خود یعنی مربیگری برود. کاری که آن را از سال ۷۶ به شکلی عجیب استارت زد. کاپیتان وقت استقلال، تابستان همان سال قصد داشت برای سپری کردن یک دوره مربیگری راهی اروپا شود اما علی فتحاللهزاده، مدیرعامل آن مقطع باشگاه استقلال او را صدا کرد و گفت به جای چنین کاری، وارد حوزه عملی شده و دستیار ناصر حجازی شود! قلعهنویی تاکید داشت هیچ سنخیتی با سرمربی آن زمان آبیها ندارد اما مدیرعامل باشگاه با برگزاری جلسات متعدد، آنها را به یکدیگر نزدیک کرد و سرانجام ۲۷ شهریور سال ۱۳۷۶ به صورت رسمی اعلام شد امیر قلعهنویی وظیفه دستیار اولی ناصر حجازی در استقلال را بر عهده گرفته است. حرکتی که خیلیها از آن به عنوان عجیبترین تصمیم اسطوره فقید استقلال یاد میکنند و شاهرخ بیانی نیز سالها بعد مدعی شد چون او در آن مقطع ایران نبود، حجازی با قلعهنویی شروع به همکاری کرد. (شاهین و شاهرخ بیانی همیشه با ناصر حجازی رابطه گرمی داشتند.) حاصل همکاری حجازی و قلعهنویی در استقلال، قهرمانی این تیم در لیگ آزادگان فصل ۷۶-۷۷ و فتح جام پرچم ترکمنستان بود اما این ارتباط در ۲۲ بهمن ۱۳۷۷ قطع شد و از آن زمان به بعد طرفین تا روز فوت حجازی هیچ رابطه کاری و شخصی با یکدیگر نداشتند.
