فصل بیستوپنجم کاوشهای باستانشناسی در محوطه جهانی هگمتانه، منجر به شناسایی ساختارهای معماری مدفون و کشف یک پایهستون هخامنشی شد. این یافتهها مسیر تازهای برای درک سازمان فضایی یکی از مهمترین شهرهای تاریخی ایران گشوده است. بهگزارش میراث آریا، یعقوب محمدیفر، استاد گروه باستانشناسی دانشگاه بوعلیسینا و سرپرست این فصل از کاوشها، از انجام مطالعات ژئوفیزیکی و نقشهبرداری دقیق برای تکمیل دادههای پژوهشی خبر داد. او تأکید کرد که این اقدامات بدون نیاز به حفاریهای گسترده، اطلاعات ارزشمندی از لایههای زیرسطحی ارائه داده است. «همزمان با اجرای فصل بیستوپنجم کاوشهای باستانشناسی در محوطه جهانی هگمتانه، مجموعهای از مطالعات ژئوفیزیکی و عملیات نقشهبرداری با هدف شناسایی ساختارهای مدفون و تکمیل دادههای پژوهشی این محوطه تاریخی انجام شد.» بررسیهای ژئوالکتریک و ژئورادار، ناهنجاریهایی را در لایههای زیرین نشان داده که احتمالاً با بقایای دیوارها و فضاهای معماری مرتبط است. تیم پژوهشی برای ثبت دقیق موقعیت ترانشهها و تهیه نقشههای پایه، از دستگاه Total Station و سامانه GPS بهره برده است. محمدیفر درباره اهداف این عملیات گفت: «تلفیق دادههای حاصل از مطالعات ژئوفیزیکی با نتایج کاوشهای میدانی، امکان برنامهریزی هدفمندتر برای گمانهزنیها و ترانشههای جدید را فراهم کرده و نقش مهمی در حفاظت و مدیریت علمی محوطه جهانی هگمتانه خواهد داشت.» ترانشههای جدیدی در بخشهای مختلف محوطه گشوده شده تا نتایج مطالعات ژئوفیزیکی ارزیابی شود. این ترانشهها در امتداد محورهای مطالعاتی و محدوده جنوب شرقی محوطه جانمایی شدهاند. یافتههای دو هفته نخست این فصل از کاوشها شامل یک پایهستون هخامنشی، ساختارهای هدایت آب مربوط به قرون میانی اسلامی و بقایای معماری دوره قاجار و اوایل پهلوی است. عملیات کاوش همچنان ادامه دارد تا زوایای پنهان ساختار کالبدی و سیر تحول این شهر باستانی روشنتر شود.
کجارو
کجاروکجارو