سخنگوی وزارت خارجه کشورمان دیروز در پاسخ به سؤالی درباره به رسمیت شناخته شدن حکومت خودخوانده طالبان در افغانستان گفت: «موضوع شناسائی رسمی دولت افغانستان شرایطی دارد که در مسیر آن قرار داریم اما روابط اقتصادی خود را تا آن زمان به این موضوع گره نخواهیم زد روزنامه جمهوری اسلامی بااشاره به این نقل قول نوشت: این اظهارنظر سخنگوی وزارت خارجه با هیچیک از موازین قانونی و پروتکلهای سیاسی منطبق نیست. آقای سخنگو باید صریحاً پاسخ بدهد که وزارت متبوع ایشان در کدام مسیر قرار دارد که تا «آن زمان» به رسمیت یافتن حکومت خودخوانده طالبان منجر خواهد شد؟ به رسمیت شناخته شدن دولت یک کشور بر قانونی و مشروع بودن آن متوقف است و دولتی را میتوان قانونی دانست که براساس آراء مردم کشور دارای قانون اساسی باشد، خود دولت با آراء مردم در انتخابات شکل گرفته باشد و مردم آن کشور آن دولت را مشروع بدانند. حکومت خودخوانده طالبان قانون اساسی دوران جمهوریت را کنار گذاشته و اعلام کرده قانون متکی به آراء مردم نخواهیم داشت، هیچ انتخاباتی برای شکلگیری دولت برگزار نکرده و مردم افغانستان نیز بارها اعلام کردهاند این حکومت را که فرقهای، نژادپرست و مبتنی بر استبداد فردی است نامشروع میدانند. به همین دلیل است که سازمان ملل و اکثریت قریب به اتفاق کشورها حکومت خودخوانده طالبان را به رسمیت نمیشناسند. با این حال، چگونه است که سخنگوی وزارت خارجه کشورمان میگوید در مسیری قرار داریم که زمانی طالبان را به رسمیت خواهیم شناخت؟میدانیم که تلاش برای به رسمیت شناختن حکومت خودخوانده، نژادپرست و تروریستی طالبان از شاهکارهای دوران وزیر خارجه کنونی است اما آقای وزیر خارجه و سخنگوی ایشان باید بدانند حق ندارند اعتبار و آبروی جمهوری اسلامی ایران را هزینه حکومتی کنند که هر روز در هرات و هزاره و بامیان مردم بیپناه و مظلوم افغانستان را میکشد و در سایر نقاط نیز آنها را تحت انواع فشارها قرار میدهد و با زنان همانند اشیاء رفتار میکند. ایران همیشه در کنار مردم افغانستان قرار داشت و مدیران وزارت خارجه نباید مردم افغانستان را قربانی یک حکومت نژادپرست و تروریست تکفیری ضدقانون و ضدزن نمایند.اطلاعات دقیقی داریم که از تحرکات پنهان در وزارت خارجه و در سفارت ایران در کابل برای عادی جلوه دادن حاکمیت طالبان حکایت دارند. مدیران ارشد وزارت خارجه میدانند که تحویل دادن سفارت افغانستان در تهران و کنسولگریهایش در مشهد و زابل به طالبان و همینطور وارد ساختن دیپلماتهای طالبان به محافل رسمی کشورمان و برقراری روابط تجاری و اقتصادی با این حکومت نامشروع همگی برخلاف موازین و ضوابط بودهاند و به معنای بیاعتنائی به خواست مردم افغانستان مبنی بر خودداری ایران از تعامل با طالبان تلقی میشوند. علاوه بر اینها سکوت وزارت خارجه در برابر ترورهای پیاپی اتباع سرشناس افغانستان در تهران و مشهد که سرنخ تمام آنها در سفارت طالبان در تهران است نیز با علامت سؤال بزرگی مواجه است. مدیران وزارت خارجه قطعاً باید روزی جوابگوی عبور از این خط قرمزها باشند و لذا بهتر است بار مسئولیت خود را بیش از این سنگین نکنند.
تازهنیوز
تازهنیوزتازهنیوز