پرویز برومند، پیشکسوت دروازهبانی فوتبال در تیم ملی و استقلال با مروری بر خاطرات دوران بازی و اردوهای تیم ملی و باشگاه محبوبش در قلب پایتخت، نکات جذابی را به زبان آورد. پرویز برومند مهمان قسمت یازدهم «من تو من» است تا روزهای داغ فوتبال پرحاشیه و جنجالی دهه ۸۰ و ۹۰ را همراه با بهروز رهبریفرد از قاب خبرورزشی بازگو کنند. صحبتهای مهم و جالب ستاره اسبق دروازهبانی تیم ملی و از جمله پیشکسوتان محبوب آبیپوش فوتبالمان را در این گفتوگو میخوانید. اصلا بچه شرّی نبودم کودتا در تیم ملی ۹۸! اینکه من در اردوهای آخر تیم ملی قبل از جام جهانی ۱۹۹۸ هم در همهجا حضور داشتم و حتی جلوی رم هم در بازی دوستانه شرکت کردم ولی بعد از آن در جام جهانی نبودم شاید یک جور کودتا بشه اسمشو گذاشت. آقای ایویچ یه برنامهای داشت که داشت طبق اون برنامه ما رو میرسوند به اون اوج آمادگیای که جام جهانی ۹۸ داشتیم. و توی این برنامهریزی که داشتیم ما روزی سه جلسه تمرین میکردیم. توی برنامه ایویچ اینطور که من متوجه شدم اصلا جای هیچگونه بازی وجود نداشت چون ما صبح ۳۲ تا ۲۰۰ متر رفته بودیم. ساعت ۱۱ وزنه زده بودیم و ساعت ۴ اومدیم با تیم رم بازی کردیم و اگرم بود آقای ایویچ اصلا نتیجه براش اهمیتی نداشت چون به اون برنامهای که میخواست داشت نزدیک و نزدیکتر میشد و توی جام جهانی هم واقعا دیدیم تیم بینظیر و بازیهای بینظیر داشتیم. ایویچ فکرشم نمیکرد عوضش کنن {رهبریفرد: پرویز راستشو بگو ایویچ توی اون بازی با رم توی رختکن اومد چی بهتون گفت؟ چون بعدا که از ایران رفت همتون ازش تعریف میکردید} اینکه بعد اون ماجرا چه به لحاظ مالی چه به لحاظ سیاسی ما نباید اونجا اون بازیها رو میکردیم من اینا رو دقیق خبر ندارم اما اینو مطمئنم که براش اصلا مهم نبود که بازی رو جلوی رم باختیم یا اصلا فکرشو نمیکرد که ببازه عوضش میکنن. ایویچ مربی بود که تو جام جهانی نبود و دوست داشت که باشه و چقدر حیف که ما بعدا این موضوع رو متوجه شدیم که یه همچین داستانی هم بوده و بدتر از اون چقدر حیف که یکی رو آوردن گذاشتن مربی (جلال طالبی) که اصلا... ذهنیت مریض سرمربی جامجهانی ر ازم گرفت احمد عابدزاده مصدوم بود اما به خاطر روح و روان و آرامشی که به تیم میداد تا آخرین لحظه با ما اومد و حتی بازی هم کرد. من اینو به جد دارم میگم من توی اوج بودم و به هیچ عنوان فکر نمیکردم که بازی نکنم چون من با احمد صحبت میکردم و با هم تمرین میکردیم و تمام ذهنیتم رو گذاشته بودم برای بازی کردن. تا اینکه میرسه به شب بازی یوگوسلاوی که طالبی با عابدزاده مشورت میکنه. بعد به این نتیجه میرسن که چون من اونموقع از فجر سپاسی دعوت شده بودم تیم ملی، که چون پرویز برومند تماشاچی ندیده ذهنیت میره رو یکی دیگه (نکیسا). نمیخوام اسم بیارم چون همه میدونن! اما اینایی که دارم میگم همه واقعیت امره. شاید یه وقت از دست من ناراحت بشن. میرسه به بازی دوم که کماکان همون ذهنیت توی مغز مریض سرمربی هست و اصلا نگاه نمیکنه که وضعیت مصدومیت احمدرضا چیه. برا همین احمدرضا با مصدومیت میاد تو دروازه وایمیسته به دلیل اینکه اون اتفاقه نیفته. یعنی اون دروازهبانه رو آقا جلال نذاشته! بابا جان مادرتون بسه دیگه. محبوبترین تیم تاریخ ایران تیم نودوهشته طالبی نبود خیلیا در فرانسه بازی می کردند ما اگه جام جهانی ۹۸ آقای طالبی مربی نبود خیلیا تو جام جهانی بازی میکردن از جمله خود من. باید آلمان پیر رو شکست میدادیم بین دو نیمه بازی آلمان جلال طالبی با قیافه کاملا معصومانه و بازنده اومد و گفت که آلمانیها همه چیزشون از ما بهتره در صورتی که یکی از پیرترین آلمانها خورده بود به مای فوقالعاده خوب. و به نظرم اصلا جزو عجیبترین بازیها بود که ما ۲ هیچ به اون آلمان باختیم. اون چیزی که من یادم میاد این بود که بعد از اون بازی من فوقالعاده ناراحت بودم. بعد بازی اول که بازی نکردم اصلا تو حال و هوای خودم نبودم و اکثر بچهها هم اینو میگفتن. یکی از کارایی که میکردیم این بود که میشِستیم ادای همدیگه رو در میآوردیم بعد از اون بازی بچهها به من میگفتن تو دیگه تو اون حال و هوا نیستی. من بودم از یوگوسلای گل نمیخوردیم حضور در جام جهانی بزرگترین افتخاره و بازی کردن تو جام جهانی از من گرفته شد. اونجا این حقو از من گرفتن و دلیل اصلیش هم خود آقای طالبی بود. تو همون بازی (ایران - آلمان) دکتر ذوالفقارنسب بود که اومد دخالت کرد و به سرمربی گفت آقا اصلا این چیزی که شما میگی نیست. به طالبی گفت ما ایرانیم! و ای کاش از اول جای این دوتا عوض میشد. البته این اتفاق افتاده و الان ۳۰ سال ازش گذشته ولی ما همش داریم میگیم که شاید! ولی خب چون فوتبال بازی کردیم و منم فوتبال بازی کردم به هر حال یه ۱۰ دقیقه از بازی بگذره متوجه میشم که چی میشه. ما بعد اینکه با کرواسی یه بازی دوستانه کردیم بلاژویچ روحش شاد اومد یه مصاحبه کرد گفت اگه ایران به یوگوسلاوی ببازه من یه توپو درسته قورت میدم. یعنی براش غیرقابلباور بود. رفتیم رو یه سهلانگاری بازی رو باختیم و بعد آمریکا رو بردیم و بعد به آلمان باختیم. یه باختی بود که هیچکدوممون باور نداشتیم. یوگوسلاوی تیم فوقالعاده خوبی بود ولی ما میتونستیم بهش نبازیم. البته اونم (میهایلوویچ) استاد کاشتهزدن بود ولی اگه من تو دروازه بودم به راحتی اونو میگرفتم چون خیلی ساده بود. اگر نیما یه قدم اشتباه برنمیداشت نیما هم میتونست اونو بگیره لحظه آخر یه لحظه قدم برداشت به پشت دفاع و این اتفاق افتاد که همین منجر شد که ما اون گل خوردیم. بزرگترین اشتباه زندگیم رفیقبازی بود یکی از بهترین بازیهام در روز تاسوعا از تلویزیون پخش نشد درباره بازی دالیان و اون اتفاقات باید بگم من چون آدم رکی هستم همه چی رو میگم. شاید گاهی اوقات از خود تعریف کردن باشه اما یکی از کسایی که باعث شد استقلال بیاد جزو ۴ تا تیم من بودم. من دور مقدماتیمون که توی العین برگزار شد
