رفتار همه کاره استقلال در خصوص دو پرونده مشابه متناقض و پر از ابهام است. استقلال تا این لحظه نتوانسته استعلامی از فیفا دریافت کند که نشان دهد یاسر آسانی با وجود شرایط پروندهاش میتوانسته برای این تیم به میدان برود. به نظر میرسد صحبتهای علی تاجرنیا درباره تلاش برای دسترسی به مدارک فیفا، بیش از هر چیز نوعی وقتکشی باشد تا توجیهی برای ادامه حضور و بازی کردن آسانی پیدا شود. در همین مدت، وکلای دیدیه اندونگ در جهت منافع استقلال با باشگاه همکاری کردهاند و حالا تاجرنیا تلاش میکند به مدارک و آرای فیفا درباره پرونده اندونگ دست پیدا کند تا اگر فیفا در آن پرونده فسخ قرارداد را بیاثر دانسته و همچنان اندونگ را بازیکن استقلال محسوب کرده، از همان استدلال برای پرونده آسانی استفاده کند و راه را برای ادامه بازی کردن این بازیکن باز بگذارد. اما اینجا یک سوال مهم مطرح میشود؛ اگر در پرونده اندونگ، فیفا فسخ قرارداد را بیاثر دانسته و او همچنان بازیکن استقلال بوده، چرا تیم حقوقی تاجرنیا و مدیران باشگاه در آن مقطع زمینه بازگشت اندونگ، که بازیکنی مهم و تاثیرگذار برای استقلال بود، را فراهم نکردند؟ چرا حالا قرار است همان استدلال و روش درباره آسانی به کار گرفته شود و شرایط برای ادامه همکاری با او فراهم شود؟ شاید پاسخ این تفاوت رفتار را باید در اعداد و ارقام دو قرارداد و البته اطرافیان دو بازیکن جستوجو کرد؛ افرادی که ممکن است ارتباط متفاوتی با باشگاه داشته باشند. به هر حال، تلاش تاجرنیا برای دسترسی به سند موردنظر فیفا فعلاً نتیجهای نداشته و مدرکی که بتوان بر اساس آن درباره قانونی بودن حضور آسانی در ترکیب استقلال استناد کرد، ارائه نشده است. در این شرایط، یک ابهام عجیب هم شکل گرفته؛ گویا برای تاجرنیا یک سند و یک نظر حقوقی، دو تعریف متفاوت پیدا کرده است؛ چیزی که در پرونده اندونگ غیرقانونی تلقی شد، حالا قرار است در پرونده آسانی قانونی تفسیر شود.
