همه دوست داریم استقلال، مثل سایر نمایندگان کشورمان، امشب موفق از میدان خارج شود. سهراب بختیاریزاده در کنفرانس قبل از بازی با السد قطر، حرفهایی زد که اگر هر کدام از ما به جای او بودیم، همان حرفها را میزدیم. او گفت تیمش برای برد آمده و شکی نیست که باید اینطور باشد. قانون فوتبال این است که اگر برای برد بروید، شاید مساوی کنید اما اگر برای مساوی بروید، حتماً خواهید باخت! اصلا اساس ورزش در تمام دنیا بر پایه رقابت است و هیچ ورزشکار و هیچ تیمی در هیچ رشته ورزشی در هیچ برههای از تاریخ و در هیچ کجای جهان، برای باخت قدم به میدان نگذاشته که استقلال ما بخواهد نمونه دوم باشد. مسلم است که حتی در نابرابرترین شرایط، ضعیفترین تیم و ورزشکار مقابل قویترین قهرمان جهان، برای پیروزی به میدان آمده و امید دارند. پس حرفهای سهراب، حرفهایی بود که هر کس دیگر در این موقعیت میزند. اما سرمربی استقلال امشب، تنها فرد در کره زمین است که میتواند به جز حرف زدن و امید داشتن، کاری برای استقلال انجام دهد. برای نماینده ایران در آسیا مقابل بهترین تیمهای قاره که از هر نظر امکانات و شرایط بهتری نسبت به ما دارند. سهراب حتماً میداند که استقلال در حضور قبلی قارهای چطور با نتیجه ۷-۱ مغلوب الوصل امارات شد. نتیجهای که آبیها دیگر نتوانستند از زیر بار فشارش کمر راست کنند. حالا وظیفه اول سهراب این است که نگذارد آن فاجعه تکرار شود، البته که استقلال باید برای برد بازی کند اما در عمل ابتدا باید گل نخورد. آدم موفق در وهله اول، واقع بین است. واقعیت مشخص و استقلال با پنجره بسته، شرایط برابری نسبت به حریف و ستارههای نامدارش ندارد. استقلال در تجربه قبلی لیگ نخبگان به این حریف باخت، بدون هیچکدام از مشکلات امروزش، ما حتی از حق میزبانی هم محروم هستیم و در این شرایط، استقلال و سهراب اول باید به فکر نباختن باشند.
