حوزه/ جانشین سازمان عقیدتی سیاسی فراجا با تأکید بر ضرورت توجه انسان به عاقبت زندگی، گفت: یاران امام حسین(ع) نمونه بارز سعادت و عاقبتبهخیری هستند و انسان باید همواره مراقب باشد با بصیرت، تقوا و انتخاب درست، در مسیر حق ثابتقدم بماند. به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از تهران، حجتالاسلام والمسلمین صوفی در مراسم عزاداری کارکنان ستاد ساع، ضمن تسلیت ایام سوگواری و شهادت حضرت اباعبدالله الحسین(ع)، فرزندان و یاران باوفای ایشان، اظهار داشت: امیدواریم خداوند توفیق دهد در چنین ایامی کنار بارگاه ملکوتی امام حسین(ع) باشیم و از محافل اهل بیت عصمت و طهارت بهره ببریم. وی در ادامه با اشاره به فرمایشی از امیرالمؤمنین علی(ع) گفت: انسان باید به گونهای در میان مردم زندگی کند که اگر روزی از دنیا رفت یا از جمعی جدا شد، برای او گریه کنند و اگر قرار بود با او زندگی کنند، از همنشینی با او لذت ببرند. وی با اشاره به آیه «وَالسَّلامُ عَلَیَّ یَوْمَ وُلِدتُّ وَیَوْمَ أَمُوتُ وَیَوْمَ أُبْعَثُ حَیًّا» بیان کرد: سه روز برای انسان بسیار مهم است؛ روز تولد، روز مرگ و روز برانگیخته شدن. انسان از روزی که متولد میشود نمیداند چه مسیری را انتخاب خواهد کرد؛ مسیر سعادت و عاقبتبهخیری یا مسیر شقاوت. این مقام انتظامی با بیان اینکه یاران امام حسین(ع) نمونه بارز سعادت هستند، گفت: اگر زندگی اصحاب اباعبدالله(ع) را مرور کنیم، میبینیم همه آنها از ابتدا در جایگاه خاصی نبودند؛ برخی حتی پیش از عاشورا امام را قبول نداشتند، اما خداوند به آنها بصیرت داد و در مسیر حق قرار گرفتند. حجتالاسلام والمسلمین صوفی ادامه داد: امام زمان(عج) درباره یاران امام حسین(ع) میفرمایند «السلام علیکم یا خیر انصار»؛ سلام بر شما که بهترین یاران هستید. این تأیید امام یعنی این افراد در دنیا و آخرت نمونه شدند. جانشین سازمان عقیدتی سیاسی فراجا با اشاره به ماجرای حر بن یزید ریاحی اظهار داشت: حر نخستین کسی بود که جلوی حرکت امام حسین(ع) را گرفت، اما معرفت و حقشناسی او باعث شد نجات پیدا کند. او امام را میشناخت و حتی با وجود اینکه مقابل حضرت ایستاده بود، ادب و احترام نسبت به خاندان پیامبر(ص) را حفظ کرد و همین بصیرت او را عاقبتبهخیر کرد. وی با اشاره به مردم کوفه گفت: مردم کوفه امامشناس بودند، محبت اهل بیت(ع) در دل آنها بود و سالها حکومت امیرالمؤمنین(ع) را دیده بودند. وقتی مسلم بن عقیل وارد کوفه شد، جمعیت زیادی گرد او جمع شدند و برای امام حسین(ع) گریه کردند، اما وقتی ترس و تطمیع وارد شد، عدهای از مسیر جدا شدند و عاقبتبهخیر نشدند. حجتالاسلام والمسلمین صوفی افزود: برخی افراد در اطراف کربلا ایستاده بودند، گریه میکردند و میگفتند خدا امام حسین(ع) را پیروز کند، اما برای یاری حضرت قدمی برنداشتند. این همان چیزی است که انسان را از سعادت دور میکند. وی با اشاره به سخنان شهید مطهری درباره فردی که در جنگ صفین امیرالمؤمنین(ع) را تنها گذاشت، گفت: نماز شب و عبادت اگر انسان را به حمایت از امام حق نرساند، کافی نیست. عبادت برای خود انسان است، اما انسان باید در لحظههای امتحان کنار حق بایستد. جانشین سازمان عقیدتی سیاسی فراجا با بیان اینکه انسان باید همیشه از عاقبت خود نگران باشد، گفت: خیلیها «یا علی» گفتند اما با علی نماندند، خیلیها «یا حسین» گفتند اما در لشکر عمر سعد قرار گرفتند. حجتالاسلام والمسلمین صوفی با تأکید بر ضرورت دعا برای عاقبتبهخیری گفت: مهم این نیست انسان چگونه زندگی را شروع میکند، مهم این است که چگونه پایان میدهد. بسیاری بودند که در ابتدا مسیر درستی داشتند اما در پایان تغییر کردند. وی ادامه داد: یکی از عوامل سعادت، تقواست؛ اما تقوایی که همراه با بصیرت و آگاهی باشد، نه تقوایی که انسان را از شناخت وظیفه در برابر امام زمان خود دور کند. جانشین سازمان عقیدتی سیاسی فراجا با اشاره به ماجرای عمر سعد گفت: همین که انسان حاضر شود بین امام زمان خود و یک مقام دنیایی مقایسه کند، بسیار خطرناک است. عمر سعد به امید حکومت ری مقابل امام حسین(ع) ایستاد و در نهایت نه به حکومت رسید و نه عاقبت خوبی پیدا کرد. وی یکی دیگر از عوامل سعادت را همنشین صالح دانست و گفت: همسر، دوست و همراه انسان میتوانند عامل سعادت باشند. زهیر بن قین به واسطه تشویق همسرش به یاری امام حسین(ع) پیوست و حبیب بن مظاهر نیز با همراهی همسرش در مسیر یاری امام قرار گرفت. حجتالاسلام والمسلمین صوفی در بخش دیگری از سخنان خود با تأکید بر اهمیت فکر و تدبیر در تصمیمها گفت: انسان باید برای هر کاری فکر کند؛ چه کاری انجام دهد و چه کاری ترک کند، زیرا گاهی یک تصمیم یا یک ترک فعل میتواند مسیر تاریخ را تغییر دهد. جانشین سازمان عقیدتی سیاسی فراجا در خاتمه خاطرنشان کرد: اگر مردم امام حسین(ع) را یاری میکردند، مسیر تاریخ به گونه دیگری رقم میخورد. مهم این است که انسان کار درست را در زمان درست انجام دهد.