داستان جفری اپستین، تاجر آمریکایی محکوم به جرایم جنسی، با مرگ او به پایان نرسیده است و همچنان شخصیتهایی را آشکار میکند که سالها از چشمها دور بودهاند. در تازهترین فصل این ماجرا، دوست صمیمی سابق او، کارینا شولیاک، پس از آنکه وزارت دادگستری آمریکا در ابتدای سال جاری میلیونها سند از پروندههای تحقیقاتی را منتشر کرد، از جمله هزاران نامهٔ ردوبدل شده و دهها عکس که او را با اپستین نشان میداد، دوباره به صحنه بازگشته است. نیویورک تایمز شولیاک (۳۷ ساله) را یکی از پیچیدهترین شخصیتهای جهان اپستین توصیف میکند؛ او از زمان مرگ اپستین سعی کرد از چشمها پنهان بماند، بدون اینکه خود را یکی از قربانیان او معرفی کند، در حالی که مقامات فدرال آمریکا او را شریک شبکهٔ قاچاق جنسی مرتبط با اپستین محسوب نمیکردند. روزنامه اشاره میکند که شولیاک در سال ۲۰۱۱ با ویزای موقت دانشجویی برای تحصیل زبان انگلیسی از بلاروس به ایالات متحده نقل مکان کرد و به دنبال تکمیل تحصیلات دندانپزشکی بود که در کشورش آغاز کرده بود. به گزارش تابناک به نقل از انتخاب؛ اسناد نشان میدهد که یک زن جوان از سیبری در مارس ۲۰۱۱، زمانی که شولیاک ۲۱ ساله بود، او را به اپستین معرفی کرد و رابطهای میان آنها آغاز شد که نزدیک به ۸ سال به طول انجامید. بر اساس این گزارش، نخستین دیدارها همان الگویی را دنبال میکرد که اپستین با زنان دیگر رفتار میکرد؛ او بر او بخشش کرد و سعی در جلب نظر وی داشت و از همان ابتدا به او کمک کرد تا رویای دندانپزشک شدنش را محقق کند. اما ایمیلها نشان میدهد که او در ماههای اول تلاشهای او را رد کرد، اما اپستین به نزدیک شدن به او ادامه داد تا اینکه در ژوئیه ۲۰۱۱ از مزرعهٔ او در نیومکزیکو و چند ماه بعد از جزیرهٔ خصوصی او دیدن کرد. تا زمستان ۲۰۱۲، شولیاک پیشنهادهای اپستین برای کمک به تحقق رویای خود را پذیرفت؛ پس از آنکه دانشکدهٔ دندانپزشکی دانشگاه کلمبیا درخواست او را رد کرد، اپستین از طریق دندانپزشک خود، توماس مگنانی، با رئیس دانشکده تماس گرفت و مبلغی حدود ۲۱۰ هزار دلار به دانشگاه کمک کرد که به گفتهٔ روزنامه برای تسهیل پذیرش او کافی بود. پروندههای وزارت دادگستری شامل پیامهای متنی است که نشان میدهد مگنانی و جیمز فاین، یکی از مسئولان دانشکدهٔ دندانپزشکی، در آوریل ۲۰۱۲ به شولیاک از موضوعاتی که در آزمون عملی ورودی به عنوان دانشجوی انتقالی با آنها روبهرو خواهد شد، اطلاع قبلی داده بودند. پس از قبولی در آزمون و پذیرش در دانشگاه، اپستین شهریهٔ سه سال تحصیل او را پرداخت، در حالی که او در یکی از نامههایش در سال ۲۰۱۲ به او نوشت: «تو پاکترین مردانی». این گزارش توضیح میدهد که زمانی که شولیاک برای پذیرش در دانشگاه کلمبیا درخواست داد، مدت ویزای او به پایان رسیده بود، اما اپستین در اوایل سال ۲۰۱۳ راهی برای ماندگاری او در کشور یافت؛ او در یکی از نامههایش پیشنهاد کرد که ازدواج با یک زن ممکن است «سریعترین راه برای گرفتن کارت سبز» باشد. چند ماه پس از ازدواج، شولیاک اقامت دائم گرفت و سپس در مه ۲۰۱۸ رسماً شهروند آمریکا شد و یک سال پس از گرفتن شهروندی از همسرش جدا شد، در حالی که مقامات مهاجرت آمریکا هیچ اعتراضی به اقداماتی که بر اساس آن تابعیت خود را به دست آورده بود، نکردند، به گفتهٔ روزنامه. میراث مبهم اسناد ابعاد امتیازاتی را که اپستین به او داده بود، آشکار میکند؛ او یک بار او را «محبوب» خود خواند و به او اجازه استفاده از کارت اعتباری برای هرچه میخواهد داد. همچنین با او به سراسر جهان سفر کرد و در طول سالها حدود یک میلیون دلار به او منتقل کرد، علاوه بر دهها هزار دلاری که برای پدر و مادرش در بلاروس فرستاد. با گذشت زمان، شولیاک اعتماد اپستین را به دست آورد و در مدیریت اموال و کارکنان او مشارکت داشت و آخرین فردی بود که قبل از خودکشی در سلولش در سال ۲۰۱۹ با او تماس گرفت، به گفتهٔ روزنامه. اندکی پیش از مرگش، اپستین وصیتنامهٔ خود را اصلاح کرد تا سهم بزرگی از ثروت خود را که در آن زمان حدود ۶۰۰ میلیون دلار تخمین زده میشد، به شولیاک واگذار کند، از جمله یک انگشتر الماس به وزن ۳۳ قیراط که او را «به عنوان مقدمهای برای ازدواج» به او اختصاص داد، بر اساس یادداشتی دستنویس روی سندی مرتبط با وصیتنامه. سوابق تحقیقاتی که مقامات فدرال منتشر کردهاند نشان میدهد که شولیاک ممکن است تا ۱۰۰ میلیون دلار از میراث او به ارث ببرد، با این حال میزان دقیق آنچه واقعاً دریافت خواهد کرد همچنان نامشخص است. به گفتهٔ این گزارش، ارزش میراث پس از پرداخت مبالغ کلان به قربانیان اپستین به بین ۱۲۰ تا ۲۰۰ میلیون دلار کاهش یافته است، همچنین وصیتنامه شامل دهها ذینفع دیگر است، از جمله فرزندان برادرش مارک اپستین که ممکن است ۱۰ میلیون دلار دریافت کنند. زندگی در پنهانکاری با وجود ثروت هنگفتی که ممکن است به دست آورد، شولیاک -به گفتهٔ روزنامه- از رویای خود دست نکشید؛ تا سال ۲۰۲۳ به نیویورک بازگشت و برای برنامهٔ فوقلیسانس دندانپزشکی در دانشگاه کلمبیا درخواست داد تا یکی از الزامات دریافت مجوز حرفهای در این ایالت را تکمیل کند. در نوامبر ۲۰۲۵، او مجوز حرفهای خود را در نیویورک دریافت کرد و به صورت پارهوقت در یک کلینیک دندانپزشکی در منطقهٔ مرکزی بروکلین شروع به کار کرد، به گفتهٔ یکی از پزشکان کلینیک که با شرط فاش نشدن هویت خود با روزنامه صحبت کرده است. نیویورک تایمز روایت میکند که یکی از بیماران به نام یونهی کیم دو بار توسط شولیاک معالجه شد، قبل از اینکه هویت واقعی او را پس از انتشار عکسهایش در پروندههای اپستین تشخیص دهد، که باعث شد با روزنامه تماس بگیرد تا سایر بیماران را آگاه کند. این گزارش به نقل از کیم میگوید: «به شدت ناراحت بودم و نمیتوانستم باور کنم چه اتفاقی افتاده است. از میان تمام چیزهایی که سرنوشت میتوانست برایم رقم بزند، قرعهکشی به نام من نخورد، بلکه دیدار با دوستدخت
