استقلال فصل را با ۳ برد شیرین و روحیه بخش استارت زد. دو برد دو هفته اول آبی ها خیلی محک مناسبی برای تعیین عیار استقلال بختیاری زاده نبود. پس همه نگاه ها به بازی بزرگ هفته سوم استقلال برابر سپاهان معطوف شد، جایی که همه فهمیدند بردهای استقلال اتفاقی نبود. آبی ها به مدعی در ۱۵ دقیقه دو گل زدند و سپس ۷۵ دقیقه نتیجه را حفظ کردند، یک تیم کامل در دفاع و حمله. سومین برد متوالی بدون گل خورده، نشان داد که این استقلال با اینکه بازیکنان زیادی را از دست داده و پنجره نقل و انتقالاتش بسته بود، با داشته های خود چه خوب و هماهنگ و زیبا بازی می کند و همان گونه که دل هوادارانش را شاد و خوشحال کرده است، برای حریفان ترسناک و بی رحم نشان داده است. حالا نگاه ها به دو بازی بعدی آبی ها برابر فولاد و پرسپولیس است اما بیشتر از این دو رقیب خطرناک، هواداران استقلال از غرور می ترسند. این استقلال فقط یک حریف دارد و آن هم غرور است، اعتماد به نفسی که سهراب به مردانش داده اگر از حد بگذرد، می شود غرور! بزرگترین و ترسناک ترین رقیب یا بهتر بگوییم دشمن چنین عملکردی، تنها و تنها می تواند غرور باشد، غرور بردهای متوالی، غرور از اینکه دیگر هیچ حریفی رقیب ما نمی شود، غرور از اینکه همه حریفان برابر ما شکست خورده اند، غرور از اینکه همین تلاش مان کافی است و نیاز به تلاش بیشتر نیست و... همین غرور می تواند خیلی سریع تیم خوب آبی پوشان پایتخت را در ظرف یکی دو هفته آنچنان خراب کند که باز صدای آه و ناله و حسرت هواداران استقلال بلند شود. پس مراقبت از این عملکرد بزرگترین وظیفه کادرفنی و سپس بازیکنان تیم است تا یک فصل خوب و دلنشین و موفقیت آمیز را بتوانند به ثبت برسانند. محمود فخرالحاج| باشگاه خبرنگاران آزاد شما همراهان دستبهقلم خبرورزشی هم میتوانید برای ارتباط با باشگاه خبرنگاران و ارسال یادداشت، روی این لینک کلیک فرمایید.
