رنو با تمرکز بر سودآوری مدلهای برقی و کاهش هزینههای ساختاری، توانست در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ میلادی درآمد خود را افزایش دهد. گروه خودروسازی رنو در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ میلادی با وجود ثبات نسبی در حجم فروش جهانی، به سود خالص چشمگیری دست یافت و درآمد خود را حدود ۹.۵ درصد افزایش داد. این موفقیت مالی در شرایطی به دست آمده است که ورود موجی از خودروهای برقی ارزانقیمت چینی به بازار اروپا، بسیاری از رقبای سنتی را به کاهش اجباری قیمتها وادار میکند. بهگزارش موتور وان، مدلهای الکتریکیشده اکنون حدود ۵۲ درصد از کل فروش رنو را در اروپا تشکیل میدهند و سهم خودروهای تمامبرقی به ۱۸.۸ درصد از کل حجم فروش این گروه رسیده است. تحویل خودروهای باتریدار با نشان تجاری رنو نسبت به مدت مشابه سال گذشته بیش از ۶۰ درصد رشد نشان میدهد که این موضوع، خودروهای برقی را به یکی از موتورهای اصلی سودآوری این برند تبدیل کرده است. رنو برای حفظ حاشیه سود خود در برابر رقبای چینی، یک قانون داخلی سختگیرانه را وضع کرده است. بر اساس این قانون، مدلهای برقی جدید مانند رنو ۵ (Renault 5)، رنو ۵ (Renault 4) و نسل بعدی توئینگو (Twingo) تنها در صورتی تأیید تولید میگیرند که سودآوری آنها حداقل با خودروهای تمامهیبرید این برند برابری کند. این رویکرد مانع از تولید خودروهای برقی زیاندهی میشود که صرفا برای پاس کردن استانداردهای آلایندگی کربن دیاکسید ساخته میشوند. این خودروساز فرانسوی پس از صرفهجویی ۴۰۰ یورویی در هزینههای متغیر هر خودرو تا سال ۲۰۲۵ میلادی، اکنون کاهش هزینههای ساختاری را در میانمدت هدف قرار داده است. این برنامه شامل سازماندهی مجدد بخش مهندسی، سادهسازی پلتفرمها و استفاده بیشتر از قطعات مشترک میان برندهای رنو، داسیا و آلپاین میشود تا فشار ناشی از جنگ قیمتی رقبای چینی و اروپایی کاهش یابد. به نظر شما آیا استراتژی رنو در تمرکز بر سودآوری به جای افزایش حجم فروش میتواند در درازمدت سهم بازار این برند را در برابر رقبای چینی حفظ کند؟ نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید.
