مهدی سجادهچی، فیلمنامهنویس پیشکسوت میگوید: مسئولان بالادستی که سینما را کنترل میکنند بایستی اجازه دهند مردم، برای اولین بار، به همان شکلی که هستند و در جامعه و خیابان دیده میشوند؛ با همه رنگها و تفاوتها در ظاهرشان، در فکر کردنشان و در جهتگیریهایشان در یک سینمای واقعی دیده شوند. ما امروز این شانس را داریم که به سمت این سینما برویم. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایلنا، مهدی سجادهچی، فیلمنامهنویس سینما معتقد است: «اگر ما بخواهیم بین سینما و مردم صلحی برقرار کنیم باید متناسب با القابی که مردم در این مدت گرفتهاند با آنها رفتار کنیم، القابی مثل «ملت مبعوث شده» که برای من تعبیری دوستداشتنی است؛ ملتی که به شکل ناخودآگاه برای انجام یک وظیفه تاریخی در جهت بازگشت امپراتوری فرهنگیاش برانگیخته شدهاند. حاکمیت باید به اندازه القابی که به ملت میدهد به آنها توجه داشته باشد و مردم ایران این امکان را داشته باشند به همان شکلی که هستند با همه ویژگیهایشان دیده شوند.» او ادامه داد: «به نظر من با توجه به شرایط پیش آمده که من آن را یک فرصت تاریخی میدانم امروز درهایی باز شده که شاید تا چند ماه پیش حتی رویایش هم به ذهنمان خطور نمیکرد؛ رویای یک رشد اقتصادی بسیار خوب، رفتن جامعه به سمت امید و رفاه وجود دارد؛ شاید این اتفاقها رخ ندهد و مسائل مختلفی مانع شوند اما شرایط به دست آوردنش فراهم شده و در مورد سینما هم همینطور است. بایستی مسئولان بالادستی که سینما را کنترل میکنند و مسئولان سینمایی از این فرصت تاریخی و استثنایی استفاده کنند و برای اولین بار مردم به همان شکلی که هستند و در جامعه و خیابان دیده میشوند با همه رنگها و تفاوتها که در ظاهرشان، در فکر کردنشان و جهتگیریهایشان وجود دارد در یک سینمای واقعی دیده شوند. ما امروز این شانس را داریم که به سمت این سینما برویم.» او در پاسخ به این که «به نظر شما با وجود برخوردهایی که با فیلمها و سینماگران وجود دارد، به وجود این شانس تاریخی توجهی شده است؟» توضیح داد: «تاکید من این است که به آن رفتارهای سابق برنگردیم، من بر این عقیدهام که شرایطی فراهم شده تا بدون نیاز به برخورد با افراد و آثار مختلف دیدگاههای متنوع را در یک جامعه آرامتر و بسامانتر مشاهده کنیم.» او در جواب این که «این فرصت چرا و چهطور فراهم شده است؟» گفت: «این شرایط از اطمینان حاکمیت نسبت به خودش به وجود آمده است. حاکمیت در طول ۴۷ سال گذشته به دلیل دشمنان متعددی که به اشکال مختلف نظامی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی به آن فشار وارد میکردند شاید بخشی از اعتماد به نفس خود را از دست داده بود. اما حالا که ثابت شده همه آن هجمهها و تحرکات علیه جمهوری اسلامی به نقطه پایانی رسیده و دشمنان قویترین و نهاییترین اقدامات خود را به کار بردند و نه تنها اتفاقی که در نظر داشتند رخ نداد بلکه جمهوری اسلامی محکمتر شد بهتر است پدر خانواده از پس آن بحرانها با دست پر و لبخند به خانه برگردد تا آن تنشها از بین بروند. اعضای خانه هم همین را میخواهند، اینکه بتوانند زندگی خوبی داشته باشند.به نظر من ۹۵ درصد مردم آرامش، رفاه نسبی و کشور مقتدر، محترم و با کرامت میخواهند. مردم انتظار دارند در این کرامتی که از لحاظ نظامی و سیاسی برای حاکمیت و کشور به دست آمده سهمی داشته باشند و ما در سینما هم باید این کرامت را شاهد باشیم. این کرامت اینگونه دیده میشود که ما در سینما آنقدر مردم را محرم بشناسیم که بتوانیم خیلی از حرفها را با آنها مطرح کنیم. مطمئناً منظور من این نیست که سینما را به محلی برای جای دادن زبالهها تبدیل کنیم؛ اتفاقاً میتوانیم به زیباییها هم بپردازیم، کشور ما شرایطی ویژه برای شکوه دارد که فکر میکنم سینما میتواند این شکوه را نشان دهد به شرط اینکه سینمای ما واقعی باشد.»
خبرآنلاین
خبرآنلاینخبرآنلاین