آیتالله خامنهای به چندین کشور جهان سفر کردهاند که یکی از مهم ترین این سفرها به آمریکا برای سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل بوده است. به گزارش خبرآنلاین، در دوران هشت سالهی ریاست جمهوری آیتالله خامنهای دستگاه سیاست خارجی و دیپلماسی ایران فعالتر شد. یکی از شاخصهای توسعهی سیاست و روابط خارجی، سفرهای رئیسجمهور به کشورهای مختلف برای توسعه روابط بود که در دورهی اول ریاست جمهوری شروع شد و در دورهی دوم توسعه یافت. ایشان در دورهی اول ریاست جمهوری از ۱۵ تا ۲۰ شهریور ۱۳۶۳ به کشورهای سوریه، لیبی و الجزایر و در دورهی دوم از ۲۳ دی تا ۳ بهمن ۱۳۶۴ به کشورهای آسیایی و آفریقایی پاکستان، تانزانیا، زیمبابوه، آنگولا و موزامبیک سفر نمود. از ۱۱ تا ۱۵ شهریور ۱۳۶۵ برای شرکت در هشتمین اجلاس سران کشورهای غیرمتعهد در هراره مجدداً به زیمبابوه سفر کرد. در این سفر در اجلاس سران سخنرانی کرد و با برخی از سران کشورهای غیرمتعهد دیدار و گفتوگو نمود. از ۲ تا ۶ اسفند ۱۳۶۷ به کشورهای یوگسلاوی و رومانی و از ۱۹ تا ۲۶ اردیبهشت ۱۳۶۸ به کشورهای چین و کره شمالی سفر کرد. سفر به آمریکا و سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد آیتالله خامنهای در ۳۱ شهریور ۱۳۶۶ در چهل و دومین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد شرکت کرد و در سخنرانی خود دیدگاهها و مواضع اصولی جمهوری اسلامی ایران را برای سران دولتهای جهان تشریح نمود. این اولین حضور رئیس جمهور اسلامی ایران در مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود. نکتهی حائز اهمیت در سفر به سازمان ملل، استقبال عظیم ایرانیان و مسلمانان مقیم نیویورک و اصحاب مطبوعات بینالمللی از ایشان و فعالیتهای ایشان برای تبیین شرایط انقلاب اسلامی، جنگ تحمیلی و سیاستهای استکبار جهانی در قبال ایران بود. امامت نماز جمعهی مسلمانان نیویورک و سخنرانی در خطبههای آن نیز از نکات جالب و با اهمیت این سفر بود. در این سخنرانی صدام را به هیتلر تشبیه کرده و گفتند: «انقلاب ما ثابت کرد که میتوان قدرتهای سلطهگر را به خود راه نداد و قلدری آنان را جدی نگرفت و به آنان باج نداد!». هاوک وزیر امور خارجه انگلیس، این نطق را سراسر تحریک و تحقیر غرب توصیف کرد. جو کلارک وزیر امور خارجه کانادا نیز این نطق را ویران کننده خواند. نخستین سفر خارجی یک رئیس جمهور ایرانی در این شرایط، نخستین سفر خارجی یک رئیسجمهور در تاریخ ایران، زمانی رقم خورد که حضرت آیتالله خامنهای رئیسجمهور وقت کشورمان، به دعوت «حافظ اسد» رئیسجمهور فقید سوریه، راهی «دمشق» شدند. این سفر که در پانزدهم شهریور ۱۳۶۳ آغاز و به مدت هفت روز ادامه پیدا کرد، آغاز یک دور سفر منطقهای بود که افزون بر سوریه، کشورهای لیبی و الجزایر را نیز دربرمیگرفت. سفر به الجزایر رهبری به الجزایر نیز سفر کردند که در این سفر با استقبال بینظیر مردم مواجه شدند. ایشان در رابطه با سفر الجزایر، در سال ۱۳۸۳، خاطره جالبی نقل میکنند: «من از سفر الجزایر برگشته بودم و منظرهای که در آن کشور دیده بودم، برای امام تشریح کردم و گفتم این استقبال مربوط به شخص من نبود؛ تکریم شما بود. الان هم نه شخص من، نه شخص آقای خاتمی، نه هیچکدام از مسئولان کشور که به دیگر کشورها میروند و اینگونه مورد استقبال قرار میگیرند، مورد نظر نیستند؛ مردم اشخاصِ ماها را نمیشناسند؛ شاید اسم مارا بدانند، اما امام و انقلاب را میشناسند؛ همان شخصیتی که مثل خورشید میدرخشید و همه آن را لمس میکردند.» سفر به یوگوسلاوی سفر به لیبی و ابتکار اخراج اسرائیل از مجامع بینالمللی در تاریخ ۱۷ شهریور ۱۳۶۳ آیتالله خامنهای ـ رئیسجمهور وقت ـ به لیبی سفر کردند. بر اساس گزارش کیهان از این سفر: نخستین دور مذاکرات آیتالله خامنهای و قذافی ـ رهبر لیبی ـ همان روز آغاز شد و طرفین به مدت ۳ ساعت با یکدیگر پیرامون مسائل مختلف گفتگو کردند. در این دیدار، دکتر ولایتی طرح خود مبنی بر خروج اسرائیل از مجامع بینالمللی از جمله سازمان ملل را مطرح کرد که قذافی آمادگی خود را در این زمینه اعلام نمود. دکتر ولایتی، هدف اصلی از سفر رئیسجمهوری کشورمان به لیبی را هماهنگی میان ایران و سوریه و لیبی در مقابله با رژیم اشغالگر قدس دانست. دکتر ولایتی در بخش دیگری از سخنان خود به استقبال بسیار گرم مردم لیبی از رئیسجمهوری کشورمان اشاره کرد و گفت: این استقبال نشانهی آن است که دولت جماهیر لیبی به رابطه با برادران ایرانی خود اهمیت میدهد. در مراسم استقبال، سرهنگ قذافی، سرگرد عبدالسلام جلود، دبیر کل کمیتههای مردمی لیبی و مقامات بلندپایهی این کشور حضور داشتند. آیتالله خامنهای در پایان سفر ۲۴ ساعته به لیبی در یک مصاحبه تلویزیونی گفتند: «محور مذاکرات با قذافی، مقابله با رژیم صهیونیستی و حل قضیه فلسطین بود.» ایشان با بدرقهی قذافی و عبدالسلام جلود، لیبی را به مقصد الجزایر ترک نمود. همزمان با ترک لیبی، جنگندههای این کشور، هواپیمای حامل رئیسجمهوری کشورمان را تا خروج از فضای لیبی همراهی کردند. آیتالله خامنهای در سال ۱۳۶۳ نیز سفری به لیبی داشتند که در این سفر اتفاق بسیار جالبی رخ داده است. آیتالله خزعلی در این مورد میگوید: «در لیبی، خیمهای بر پا کرده بودند که ارتفاع درب ورودی آن خیمه کوتاه بود و به ناچار هرکس میخواست وارد بشود، باید خم میشد. از طرفی داخل خیمه، روبهروی در، عکس قذافی بود، یعنی هرکس که وارد میشد ناخواسته در مقابل عکس قذافی سر خم میکرد. اما حضرت آیتالله خامنهای وقتی میخواستند وارد خیمه شوند، به پُشت وارد میشوند تا در مقابل عکس قذافی سر خم نکنند.» این نشاندهنده آن است که ایشان بر سر مسائل ملی به جزئیترین نکات توجه دارند و در حفظ منافع ملی و آبروی ایران هرگز کوتاهی نمیکنند. هوشمندی در دیپلماسی و وادار کردن چین به احترام رهبر معظم انقلاب در سال ۱۳۶۸ و حدوداً یک ماه قبل از رحلت امام خمینی (ره) نیز به چین و کره شمالی سفر کردند. اردیبهشت ۱۳۶۸ آیتالله خامنهای در کسوت ریاستجمهور
خبرآنلاین
خبرآنلاینخبرآنلاین