در حالی که دور از هیاهوی جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، بازارهای آنگولا روزگار خود را میگذرانند، پیامدهای این درگیری به زندگی روزمره مردم این کشور آفریقایی نفوذ کرده است. باشگاه خبرنگاران جوان؛ اعظم پورکند - در بازار شلوغ «کاتینتون» در پایتخت آنگولا، مردان و زنان زیر چترهایی که سایهای ناچیز از آفتاب سوزان ایجاد میکنند، به فروش میوه و سبزی مشغولاند. این صحنه، دور از هیاهوی جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران به نظر میرسد، اما تقریباً همهٔ مردم اینجا تأثیر آن را بر زندگی خود احساس کردهاند. آنگولا با ۴۰ میلیون جمعیت، یکی از کشورهای جهان متحمل بیشترین نابرابری است؛ نیمی از مردم آن با کمتر از ۳٫۶۵ دلار در روز زندگی میکنند، در حالی که درآمد نفت، نخبگان حاکم را ثروتمندتر میکند. جنگ در خاورمیانه، این شکاف را بیش از پیش عمیق کرده است. گرانی مواد غذایی؛ نتیجهی مستقیم تنش در هرمز آنگولا که نفت خود را از تنگه هرمز عبور نمیدهد، از افزایش قیمت نفت سود میبرد، اما این سود فقط به جیب ثروتمندان میرود. در مقابل، افزایش قیمت مواد غذایی، سوخت و کود، زندگی فقرا را دشوارتر کرده است. ورونیکا سایمون و ایزابل فریرا، دو فروشندهٔ فلفل در بازار کاتینتون، میگویند که از ماه فوریه، قیمت عمدهٔ یک جعبه فلفل چهار برابر شده و آنها به ندرت روزانه بیش از ۲٫۵۰ دلار درآمد دارند. آنها حتی از جنگ ایران بیخبرند، اما پیامدهای آن را به خوبی حس میکنند. تورم و فقر؛ میراث جنگ برای آفریقا آرسنیو بومبا، اقتصاددان، تأکید میکند که جنگ «عدماطمینان اقتصادی جهانی را افزایش داده» و هزینههای واردات را بالا برده است و فقیرترین خانوارها در همهٔ کشورها بیشترین آسیب را میبینند. در آنگولا، قیمت روغن خوراکی، شکر، برنج و کره افزایش یافته و جوسی مانوئل، فروشندهٔ بادامزمینی، میگوید که به دلیل گرانی، نصف مقداری که قبلاً میپخت، الان میپزد و تغذیهٔ سه فرزندش دشوار شده است. دولت آنگولا؛ سود جنگ در جیب نخبگان دولت آنگولا بودجهٔ سال ۲۰۲۶ را بر اساس قیمت ۶۱ دلار برای هر بشکه نفت بسته بود، اما نفت برنت اکنون حدود ۸۷ دلار است. این درآمدِ بادآورده، به دولت کمک کرده تا بدهی خود را کاهش دهد و ذخایر مواد غذایی و دارو ایجاد کند، اما مردم فقیر، هیچ سهمی از این درآمد نمیبینند. اوا دامیائو، ۸۲ ساله، در کلبهای از ورقهای فلزی در محلهٔ «بیرو دا لیشیرا» زندگی میکند؛ جایی که برق قطع و وصل میشود و آب لولهکشی وجود ندارد. او میگوید که فرزندانش فوت کردهاند و او برای تأمین معاش به نوههایش وابسته است. نارضایتی از نخبگان؛ خشونت در کمین نارضایتی عظیمی نسبت به فساد در میان نخبگان سیاسی آنگولا وجود دارد که گاهی به خشونت انجامیده است. با برگزاری انتخابات ریاستجمهوری در سال آینده، فشار بر دولت برای مقابله با فقر بسیار زیاد است. جاوت هبو، ۳۳ ساله، که سالهاست در این محله زندگی میکند، میگوید: «با وجود اینکه آنها پول بیشتری دارند، قیمتها بالا میرود. همهٔ آفریقاییها رنج میبرند.» او که به دلیل فشار مالی نتوانست تحصیلات خود را در رشتهٔ وکالت ادامه دهد، معتقد است که هر درآمد اضافی حاصل از جنگ، در دست نخبگان باقی خواهد ماند و چیزی به مردم اینجا نمیرسد. منبع: واشنگتن پست
