برخی معتقدند در امامان بعد از سید الشهداء(ع) از قاتلان آن حضرت خونخواهی نکردند، آنان به علت ضعف شیعه با خلفای زمانهشان بیعت کردند. بنابراین ما نباید از قاتلان امام خامنهای و سایر شهدای جنگ آمریکا با ایران خونخواهی کنیم و با مذاکره و تفاهم با هم کنار بیاییم وگرنه آمریکا با ما میجنگد و زیرساختهای ما را نابود خواهد کرد. به گزارش خبرآنلاین روزنامه کیهان نوشت: در پاسخ باید گفت، اولا خونخواهی کردن از قاتلان سیدالشهداء تنها برای امام سجاد(ع) میسر بود وگرنه در زمان امامان بعد از امام سجاد(ع) قاتلان سیدالشهداء(ع) عمدتا به درک واصل شده بودند. ثانیاً امام سجاد(ع) به صورت پنهانی از قاتلان پدر بزگوارشان و سایر شهدای کربلا خونخواهی کردند، چراکه وقتی شیعیان کوفه برای گرفتن مجوز برای یاری مختار که پرچم یالثارات الحسین را برافراشت نزد امام سجاد(ع) آمدند، امام سجاد(ع) فرمودند: «لو اَنَّ عبداً زنجیا تعصب لنا اهل البیت لَوَجَبَ علی الناس مؤازرته؛ اگر یک برده زنگی نسبت به ما اهل بیت(ع) تعصب به خرج دهد واجب است مردم یاریش کنند.»(بحارالانوار، ج45، ص365) و به دنبال این دستور و مجوز، آنها به رهبری مختار قیام کردند و جنایتکاران کربلا را قصاص کردند. بعد از قتل عبیدالله بن زیاد و حرمله وقتی خبرش به امام سجاد(ع) رسید آن حضرت اظهار خوشحالی کردند و امام باقر(ع) نیز وقتی با پسر مختار مواجه شدند کار پدرش را تمجید کردند. بلی امام سجاد(ع) بعد از قیام عاشورا به علت اینکه دستگاه اموی درصدد قطع ریشه شیعه و خاندان اهل بیت(ع) بود اگر کوچکترین اقدام علنی میکرد آن حضرت و سایر بنیهاشم را به شهادت میرساندند و دیگر فریاد زنندهای برای دم زدن از اسلام باقی نمیماند و مذهب شیعه به عنوان گفتمان اسلام ناب در تاریخ تکوین نمییافت. لذا آن حضرت از برافراشتن پرچم خونخواهی علنی خودداری ورزیدند ولی به صورت غیر علنی محرک شیعه برای قصاص قاتلان سیدالشهداء و یارانش بودند. ثالثاً زمانه ما با زمانه امام سجاد(ع) از زمین تا آسمان فرق میکند، در زمانه ما شیعیان حکومت مقتدری دارند که آمریکا و اسرائیل و اروپا با هم نتوانستند آن را نابود کنند و در جنگ 12 و 40 روزه ضربههای سختی از نظام جمهوری اسلامی خوردند. در چنین شرایطی برافراشتن پرچم خونخواهی رهبر شهید آیتالله خامنهای و سایر شهدای جنگ بسیار ممکن و ضروری است و اگر دشمن زیرساختهای ما را بزند ما هم ضربههای سختی به دشمن و همپیمانانش در منطقه میزنیم. با این تفاوت که قدرت تابآوری دشمنانِ دلداده به دنیا نسبت به خسارتهای مالی و جانی، به مراتب کمتر از قدرت تابآوری ملت مؤمن و مقاوم ایران است. رابعاً جنگ ما با آمریکا و اسرائیل یک جنگ وجودی است، به طوری که هویت استقلال و اسلامخواهی ما متضاد به هویت سلطهگری و استکباری و الحادی آنهاست؛ لذا حیات آنها در گرو مرگ ما و حیات ما در گرو مرگ آنهاست. در نتیجه اگر امروز ما پرچم خونخواهی را رها کنیم مشکل آنها با ما حل نمیشود و روزی دیگر به بهانه دیگری به سراغ ما خواهند آمد. چنانکه در جنگ 12 یا 40 روزه صحبت از خونخواهی نبود، ولی آنها به بهانه ساخت سلاح اتمی به ایران اسلامی حمله کردند. بنابراین ما چه پرچم خونخواهی بلند بکنیم و چه نکنیم یک جنگ عاشورائی با آمریکا و اسرائیل خواهیم داشت. حال که چنین است چه بهتر که این پرچم را برافرازیم و دشمن را تحت فشار تهدید انتقام و قصاص قرار دهیم و از این رهگذر قدری بازدارندگی نسبت به قصد دشمن برای ترور رهبر معظم جدید، فرماندهان و سیاسیون را فراهم کنیم. خامساً قصاص جزء تکالیف شرعی اسلام است که اجرای آن در مورد دشمنی که هماکنون امت و نظام اسلامی را تهدید به ترور میکند از اوجب واجبات است و با توجیهات واهی قابل تعطیلی نیست.
