مربی باسابقه والیبال کشورمان می گوید امین اسماعیل نژاد احتمالا آخرین کاپیتان این نسل از والیبالیست های تیم ملی باشد. روزبه دلاور| پس از کسب نتایج نه چندان مطلوب در مسابقات لیگ ملتهای والیبال، پیاتزا فهرست ۱۵ نفره تیم ملی والیبال کشورمان برای شرکت در مسابقات قهرمانی آسیا را اعلام کرد. به گزارش روزنامه اعتماد، حساسیت این دوره از مسابقات قهرمانی آسیا بسیار بالاست چرا که قهرمانی این دوره میتواند به کسب سهمیه المپیک منجر شود. از تغییر در کاپیتانی و رسیدن بازوبند به امین اسماعیلنژاد همین طور خط خوردن امیرحسین اسفندیار و نفرات دعوت شده سوژهای شد تا با محمد وکیلی یکی از مربیان شناخته شده والیبال که در ردههای پایه کاشف بسیاری از ستارههای این رشته به حساب میآید به گفتوگو بپردازیم که در ادامه ماحصل آن را میخوانید. ارزیابی کلی شما از لیست نهایی تیم ملی و نفرات دعوت شده به اردوی تیمملی چیست؟ خب آقای اسماعیلی نژاد هم دعوت شد و رمضانی هم که به خاطر آسیب دیدگی دعوت نکردند اما از ۲۶ نفر به این ۱۵تا رسیدند که از این جمع هم احتمالا یک بازیکن سرعتی خط بخورد. الان فقط مسافر و اسماعیلنژاد اضافه شده و تیم ب هم نبوده و تمریناتی هم نداشتیم بعد از لیگ ملتها، فکر میکنم سرمایهمان در والیبال همین است و باید با همینها به جنگ رقبا برویم که کار سختی هم هست اما نشدنی نیست و در ورزش امکان بروز هر اتفاقی هست. علت خط خوردن اسفندیار را افت فنی این بازیکن میدانید؟ اسفندیار اگر در شرایط ایدهآل باشد میتواند کمک کند. به لحاظ تجربه نسبت به بقیه مخصوصا دریافتکنندگان بالاتر است اما در شرایط تمرینات نبودیم و نمیدانیم که شاید آماده نبوده. شاید آن مدتی که از تیم ملی جدا شد، جایی تمرین نکرده و باشگاهی هم نبوده که در باشگاهخودش تمرین کند. شاید آماده نبوده و آن شرایط را نداشته اما اگر اسفندیار آماده بود و رمضانی هم اگر آسیب نمیدید میتوانستند کمک کنند اما الان داشتههای ما همین ۱۵ نفر هستند. شرایط نفرات جایگزین اسفندیار و رمضانی را چطور میبینید؟ تعداد زیادی از همین بچهها در مسابقات لیگ ملتها بودند و آمادگی آنها نسبت به این بچهها که تمرین نکردند مسلما بیشتر بود اما باید دید دلیل نبودن اینها آماده نبودنشان به لحاظ آمادگی بدنی و تکنیکی بوده یا سلیقه مربی بود که شاید با این نفرات برود نتایج بهتری میگیرد. ما که در تمرینات نبودیم پس نمیتوانیم قضاوت کنیم. از نظر کادرفنی بهترین نفرات را بردند و کسی دیگر نبوده تا بتواند به آنها کمک کند. امین و مسافر بودند که اضافه شدند و حالا احتمال اینکه نسبت به لیگ ملتها کمک بیشتریکنند حتما وجود داشته اما من میدانم که رمضانی از ناحیه دست آسیب دیده و تا یکی، دوماه نمیتواند بازی کند و بالاجبار نتوانستند او را ببرند. از نظر شما در نفرات دعوت شده تعادل بین جوانان و باتجربهها برقرار است؟ با تجربهای که بخواهیم سراغش برویم و آماده هم باشد و بخواهد علاقهمند باشد تا در تیم ملی بازی کند دیگر نداریم. چند تا مصاحبه هم از بازیکنان قبلی دیدیم که کنار کشیدند و فرصت را به جوانها دادند. شاید یکی، دو سال آینده اینها هم جزو باتجربهها باشند اما در حال حاضر هم جوان هستند و تجربه هم دارند. بازیکنانی مثل شریفی و حسین خانزاده و حضرتپور در عین جوانی باتجربه هستند، اسماعیل نژاد هم که به اینها اضافه شده که تجربه بیشتری دارد و اگر آماده باشد در شرایط حساس با حاجیپور در قطر پاسور کمک میکنند تا بازی را دربیاورند اما در شرایط فعلی و با در نظر گرفتن فرصت دوهفتهای در تهران دیگر هرچی بوده بهترینهایش همینها بوده و کسی بهتر از اینها نبوده تا با خودشان ببرند. اگر فرصت تمرین بیشتری داشت یا زمان بیشتری برای درمان آسیبدیدهها یا بازیکنان دیگر اعلام آمادگی میکردند برای کمک به تیم ملی تا مربیان هم یکی دو تا باتجربه اضافه میکردند اوضاع فرق میکرد اما فکر میکنم آقای پیاتزا برایخودش برنامههایش را تنظیم کرده تا با همین ۱۴، ۱۵ بازیکن تا فرصت حضور در المپیک جلو بروند. فکر نمیکنم بازیکنی از بیرون به اینها اضافه شود. به غیر از اسفندیار و رمضانی اینها همگی نزدیک به هم هستند به لحاظ سنی. اسماعیلنژاد بازیکن بزرگ تیم ما با ۲۹ سال سن هست و بقیه باتجربههایمان ۲۶ یا ۲۷ ساله هستند و بقیه ۱۹ و ۲۰ و ۲۱ ساله هستند. حالا انشاءالله اینها موفقیتی کسب میکنند و دیگر نتایج بد گذشته را فراموش کنند. با غصه خوردن که گذشتهها دیگر برنمیگردد باید به مسابقات پیش رو فکر کنند و با رفتار و عملکرد درست والیبال را به ریل موفقیت باز گردانند. فکر میکنید در آسیا میتوانیم از پس ژاپن بربیاییم؟ اگر فقط بگوییم ژاپن یعنی همه را از قبل میبریم و در فینال به ژاپن میرسیم اما قبلش باید چین و کره و اندونزی را از سر راه خودمانبرداریم! خصوصا چین که بازی آخرش در لیگ ملتها مقابل ژاپن نشان داد تیم دست و پا بستهای مثل قبل نیست که فکر کنیم خیلی راحت میتوانیم شکستشان بدهیم. اگر اینها را ببریم و آبدیده شویم به ژاپن برسیم با توجه به میزبانی ژاپنیها اما بازهم بیشانس نیستیم. شانس ژاپن کمی بیشتر است با توجه به چهارمی آنها در لیگ ملتها زخم خورده هستند. شاید اول میشدند کمی به نفع ما بود و در همان حال و هوا بودند اما حالا میخواهند به المپیک بروند و برایشان این بازیها مهم است. اما غیر از ژاپن حداقل دو رقیب دیگر داریم یعنی کره و چین؛ مخصوصا چین. از الان بگوییم سهمیه المپیک را میگیریم رویاپردازانه است. باید بازی به بازی پیش برویم و هربازی را یک فینال بدانیم. سوال آخر درباره اینکه تغییرات مداوم در بستن بازوبند کاپیتانی ممکن است به انسجام بازیکنان در زمین لطمه بزند؟ اول اینکه اسماعیلنژاد از نظر سن و تجربه بالاتر از همه است. شریفی برای مسوولیت بزرگی که روی دوشش بود کار سختی داشت و حالا شاید شریفی احیا شود و بازی بهتری انجام بدهد، وقتی مسوولیت کاپیتانی نداشته باش
