قُم در غمِ وداع

حوزه/ میراث ماندگارِ رهبر شهید، مکتب ایمان، ایستادگی، خدمت، عزت و مقاومت است؛ مکتبی که با شهادتش ریشهدارتر شد و در جان و اندیشه نسلهای آینده استمرار خواهد یافت. به گزارش خبرگزاری حوزه، سید جواد حسینی در نوشتاری با موضوع «قُم در غَمِ وداع» آورده است: قم بار دیگر خود را برای استقبال از رهبرش آماده میکند، اما این بار نه برای دیدار، بلکه برای وداع با پیکر مطهر رهبر شهیدش. شهری که سالها افتخار میزبانی از او را داشت، اکنون در فضایی آکنده از اندوه، با سیاهپوشی خیابانها و حضور مردم، خود را برای بدرقه آخرین سفر رهبرش مهیا کرده و غم فراق بر دلهای مردم آن سنگینی میکند. در این سفر، دیگر در صحن و سرای حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه(سلاماللهعلیها)، چشمانتظار شنیدن صدای گرم، صمیمی و امیدبخش رهبرمان نخواهیم بود. این بار، پیکر مطهرش را در جوار بارگاه کریمه اهلبیت(سلاماللهعلیها) طواف خواهیم داد؛ گویی آن بانوی بزرگوار نیز با میهمان دیرین خود، آخرین وداع را به جا میآورد. در این سفر، دیگر مسجد مقدس جمکران، چشمبهراه گامهای رهبرمان نخواهد بود تا در آن فضای ملکوتی نماز بگزارد و با حضرت ولیعصر(عجلاللهتعالیفرجهالشریف) نجوا کند. این بار، پیکر مطهرش را تا آن آستان نورانی همراهی خواهیم کرد و با اشک، دعا و دلی سرشار از اندوه، آخرین بدرقه را به جا خواهیم آورد. در این سفر، دیگر در مسیرهای آشنای خیابانهای آستانه، ارم و صفائیه، چشم به پنجره خودروی رهبرمان نخواهیم دوخت تا لبخند مهربان و نگاه نافذش را ببینیم. این بار، تنها پیکر مطهرش از این مسیرهای آشنا خواهد گذشت و مردم، با چشمانی اشکبار و دلهایی اندوهگین، آخرین بدرقه را نثار او خواهند کرد. دیگر آن لحظههای ناب تکرار نخواهد شد؛ لحظههایی که تنها با یک سلام، یک نگاه و یک تبسم، جان تازهای در کالبد این شهر میدمید و دلهای خسته را آرام میساخت. قم، این روزها بیش از همیشه دلتنگ است؛ دلتنگ قدمهایی که بر خاکش برکت مینشاند، دلتنگ کلامی که در صحنهای نورانی حرم، پیام امید، ایمان و استقامت را طنینانداز میکرد و دلتنگ حضوری که جلوهای از مهر، صلابت، اخلاص و معنویت بود. قم، اگرچه این روزها در سوگ فراق رهبر شهیدش اشک میریزد، اما راه و مکتب او را زنده نگاه خواهد داشت. این وداع، پایان راه نیست؛ بلکه آغاز فصلی تازه از تداوم راه اوست. میراث ماندگارِ رهبر شهید، مکتب ایمان، ایستادگی، خدمت، عزت و مقاومت است؛ مکتبی که با شهادتش ریشهدارتر شد و در جان و اندیشه نسلهای آینده استمرار خواهد یافت.