فوتبالیست فقید و خوشخنده ما ۱۴ سال قبل حرفهای جذابی به خبرورزشی زد. در تابستان سال ۱۳۹۱ وقتی با علی انصاریان که تازه فوتبال را کنار گذاشته بود صحبت میکردیم، هیچکس نمیتوانست باور کند که کمتر از ۹ سال بعد او را به خاطر کرونا از دست بدهیم. انصاریان ۲۶ مرداد ۱۳۹۱ مصاحبهای جذاب با خبرورزشی داشت: این روزها که فوتبالم تمام شده، مشغول بازی در سریال هستم و آهنگ میخوانم. البته دلم میخواهد تحصیلات دانشگاهی خودم را تا مقطع فوق لیسانس و حتی بالاتر ادامه بدهم. فوتبال ایران دیگر ستاره ندارد به همین خاطر مردم در المپیک ۲۰۱۲ لندن جذب رشتههای دیگر شدند چون شاهد درخشش احسان حدادی و کشتی فرنگی بودند. وقتی مصاحبه برخی بازیکنان پرسپولیس را میخوانم، خندهام میگیرد! حداقل بگذارید برگ قراردادتان خشک شود و یک بار تجربه تمدید آن را داشته باشید، بعد از این حرفها بزنید. آنها از همین حالا برای دربی کری میخوانند اما در دقیقه ۲۰ بازی با استقلال نفسشان میگیرد. هیجان دربی پدر آدم را در میآورد. در دوره ما بازی استقلال- پرسپولیس خیلی جذاب بود. مردم بازیکنان شرور را دوست داشتند! مثلا من و نیکبخت برای همدیگر کری میخواندیم، هاشمینسب و رهبریفرد هم همینطور. من فقط در دو دربی کارت نگرفتم و فکر میکنم این یک رکورد باشد. هیچکس به اندازه من در دورانی که برای پرسپولیس بازی کردم، روی پای مهاجمان استقلال تکل نرفته است. بعد از هر دربی افتخارمان این بود که از استقلالیها میشنیدیم به خاطر تکلهای ما ساقبندشان شکسته است! منصور پورحیدری و پرویز مظلومی میخواستند من را از فجر سپاسی به استقلال ببرند اما به آنها گفتم عاشق پرسپولیس هستم و نمیخواهم به استقلال بیایم. آنقدر منتظر میمانم تا پرسپولیسیها به من پیشنهاد بدهند. متاسفانه علی پروین در این سن و سال و با وجود تجربه فراوان، بازی خورد و برخی مدیران در پرسپولیس او را فریب دادند. مگر میشود تا یک نفر به شما زنگ بزند و دعوتت کند، فورا قبول کنی و کمیته فنی یا کمیته پیشکسوتان تشکیل بدهی؟ علی پروین را طوری بازی میدهند که آدم دلش به حال او میسوزد. اگر دوباره به دنیا بیایم طوری زندگی میکنم که در ۳۴ سالگی با ۳۰۰ بازی ملی از فوتبال بروم. خیلیها در فوتبال از من نردبان ساختند و بالا رفتند. امیر مهریزی زندگی من را نجات داد وگرنه کارتنخواب میشدم.
