ریکاردو کالافیوری در شروع فصل جدید با نمایشهای درخشان، هم در خط دفاعی و هم در فاز هجومی، به یکی از مهرههای کلیدی آرسنال تبدیل شده و جیمی کرگر حتی او را با اختلاف بهترین مدافع چپ لیگ برتر میداند. ریکاردو کالافیوری این هفته همراه با آرسنال به ایتالیا برمیگردد، اما بازیکنی که حالا در ترکیب توپچیها میبینیم، تفاوت زیادی با مدافعی دارد که دو سال پیش کشورش را به مقصد فوتبال انگلیس ترک کرد. وقتی آرسنال برای جذب کالافیوری وارد عمل شد، این مدافع ایتالیایی در بولونیا بیشتر در پست مدافع میانی بازی میکرد و حتی افرادی که مسیر حرفهای او را دنبال میکردند، درباره اینکه آیا او میتواند در بالاترین سطح بهعنوان مدافع چپ موفق شود یا نه، تردید داشتند. اما حالا شرایط کاملاً متفاوت است. کالافیوری نهتنها در پست مدافع چپ برای قهرمان لیگ برتر عملکردی درخشان دارد، بلکه به یکی از تأثیرگذارترین بازیکنان آرسنال در فاز هجومی نیز تبدیل شده است. او با اختلاف بهترین مدافع چپ لیگ است کالافیوری فصل را با گلزنی در پیروزی آرسنال مقابل منچسترسیتی در کامیونیتی شیلد آغاز کرد و در ادامه نیز در پیروزیهای لیگ برتر مقابل کاونتری و استون ویلا دو پاس گل داد. او در دیدار برابر چلسی نیز میتوانست نامش را در فهرست گلزنان ثبت کند، اما VAR به دلیل آفساید بودن کونسا، گل او را مردود اعلام کرد. با این حال، کالافیوری همچنان نقشی کلیدی در شکلگیری گل پیروزی آرسنال داشت؛ گلی که مارتین اودگارد به ثمر رساند. در جریان این حمله، حرکت کالافیوری به داخل زمین و پشت سر کریستوس تزولیس باعث شد پدرو نتو به عقب برگردد و خط دفاعی پنجنفره چلسی شکل بگیرد. به این ترتیب، تعداد بیشتری از بازیکنان چلسی پشت توپ قرار گرفتند و برتری آرسنال در جریان بازی بیش از پیش نمایان شد. جیمی کرگر هنگام تحلیل این صحنه در اسکای اسپورتس گفت: «کالافیوری آرایش دفاعی چلسی را دیکته کرد. هر جا کالافیوری بود، نتو هم همانجا حضور داشت. وقتی کالافیوری جلو میرود، نتو هم عقب میکشد تا خط دفاعی پنجنفره تشکیل شود. چلسی مدام بین دفاع چهار نفره و پنج نفره جابهجا میشد و همهچیز به جایگیری کالافیوری مربوط بود.» اما نقش کالافیوری در این گل به همینجا ختم نشد. او با ورود به محوطه جریمه، مکسنس لاکروا، مدافع میانی چلسی را نیز با خود همراه کرد و در نتیجه، فاصلهای حدود ۱۴.۴ یارد، معادل ۱۳.۲ متر، بین لاکروا و همتیمیاش وسلی فوفانا ایجاد شد. آرسنال دقیقاً به همین فضا نیاز داشت. کای هاورتس با یک حرکت فریبنده توپ را برای اودگارد رها کرد و کاپیتان آرسنال نیز بدون دردسر توپ را وارد دروازه کرد. جالب اینکه این نخستین بار نبود که آرسنال با چنین الگویی به گل میرسید. گل سوم توپچیها در پیروزی مقابل منچسترسیتی در کامیونیتی شیلد نیز دقیقاً ویژگیهای مشابهی داشت؛ حرکتی از سوی تزولیس، ارسال توپ، حرکت فریبنده هاورتس و در نهایت گلزنی اودگارد. اما نکته کلیدی، حرکت زیرپوششی کالافیوری بود؛ حرکتی که بار دیگر شکاف بزرگی میان دو مدافع میانی حریف ایجاد کرد، این بار بین روبن دیاس و یوشکو گواردیول. کرگر در ادامه گفت: «اگر به فاصلهای که بین مدافعان میانی ایجاد شده نگاه کنید، میبینید که این فضا را کالافیوری به وجود آورده است. این تأثیری است که او در پست مدافع چپ روی بازی میگذارد.» اما با چنین نقش آزادی، آیا واقعاً میتوان کالافیوری را یک «مدافع چپ» معمولی دانست؟ این مدافع ایتالیایی عملاً در سیستم آرسنال مانند یک مهاجم اضافه عمل میکند و عادت دارد در نقاط مختلف زمین ظاهر شود؛ از نوک خط حمله گرفته تا جناح راست. این ویژگی در نیمه اول دیدار مقابل چلسی نیز بهخوبی دیده شد. کالافیوری در جریان یک حمله، از جناح چپ به سمت راست زمین رفت و تنها هشت ثانیه زمان برد تا در نقشی کاملاً متفاوت ظاهر شود. لئاندرو تروسار، وینگر سابق آرسنال، پیشتر درباره جایگیریهای غیرقابل پیشبینی کالافیوری گفته بود: «این دقیقاً ریکی است! او همهجا ظاهر میشود؛ در فضاهای بین خطوط، حتی بهعنوان مهاجم. این غیرقابل پیشبینی بودن میتواند تیمها را تحت فشار قرار دهد. من میدانم چه تواناییهایی دارد و ممکن است در چه پستی ظاهر شود. گاهی حتی بدون نگاه کردن میتوانم توپ را برایش ارسال کنم، چون میدانم در همان نقطه حضور خواهد داشت.» با توجه به گلهایی که اودگارد مقابل منچسترسیتی و چلسی به ثمر رسانده، به نظر میرسد کالافیوری نیز در حال شکل دادن چنین درک متقابلی با کریستوس تزولیس، وینگر جدید آرسنال، است. البته کالافیوری تنها بازیکنی نیست که در سیستم آرتتا از چنین آزادی عملی برخوردار است. بن وایت نیز در جریان حملات آرسنال وظیفه دارد در پستهای غیرمعمول ظاهر شود و در دیدار برابر چلسی حتی در مقاطعی در نقشی شبیه مهاجم نوک دیده شد. وایت در مقایسه با جایگیریهای جسورانه و غیرقابل پیشبینی کالافیوری، بیشتر به یک مدافع کناری سنتی شباهت دارد، اما انعطافپذیری تاکتیکی او نیز قابل توجه است. او در این فصل لیگ برتر از نظر تعداد حرکات اورلپ در رتبه نخست قرار دارد و در حرکات زیرپوششی نیز چهارم است. وایت در فصل ۲۴-۲۰۲۳ درباره خواستههای میکل آرتتا از مدافعان کناری گفته بود: «بازی کردن در پست مدافع کناری به شکلی که او [میکل آرتتا] میخواهد، به نظرم کاملاً متفاوت با چیزی است که هر مربی دیگری میخواهد. برای بازی در پست مدافع کناری در تیم او، باید بتوانید همزمان هافبک میانی، مدافع میانی، وینگر و شماره ۱۰ باشید.» آرسنال در صورت آمادگی کامل بازیکنانش، تیمی کاملاً هماهنگ و منسجم است که از نظر تاکتیکی آماده شدن برای رویارویی با آن، کابوسی برای هر حریفی محسوب میشود. ژابی آلونسو پس از شکست ۲ بر یک تیمش مقابل آرسنال در ورزشگاه امارات گفت: «آنها شما را تا مرز تواناییهایتان تحت فشار قرار میدهند.» در فاز دفاعی باید برای تکتک بازیکنان آرسنال برنامه داشت. هیچ بازیکنی را نمیتوان برای مدت طولانی بدون
