پرسپولیس در آستانه انفجار یک بمب ساعتی قرار دارد! فصل نقل و انتقالات، گرمابخش فوتبال داخلی شده و مثل همیشه تیمهای پرطرفدار بیشتر زیر ذره بین هواداران و رسانهها هستند. پنجره استقلال بسته و پرسپولیس با خانه تکانی روبروست و باید جور نبودن رقیب دیرینه و بمب ترکاندن در فضای رسانهای را بکشد! در حالی که تقریباً تمام هواداران و کارشناسان موافق خانه تکانی در پرسپولیس هستند و از این بابت، مهدی تارتار کار راحتی در پیش دارد که اسمهای تمام شده را کنار گذاشته و مانع و مخالفتی پیش خود نبیند -در مقام مقایسه سال قبل را به یاد بیاورید که کارتال چطور زورش به کنار گذاشتن کاپیتانها نرسید!- اما کمتر کسی به این نکته دقت کرده که یک بمب ساعتی در این باشگاه کارگزاری شده که هر لحظه ممکن است منفجر شود! در این صورت آوار حاشیه بر سر مربی تازه وارد خراب خواهد شد. در تمام سالهای اخیر امید عالیشاه کاپیتان اول پرسپولیس بود. وحید امیری تا بود، کاپیتان دوم و چون این دو بازیکن مسن دیدارهای مختلفی در طول فصل را از دست میدادند، سروش رفیعی هم عکسهای زیادی با بازوبند کاپیتانی قرمزها دارد. امیری فصل قبل رفت و حالا سروش و عالیشاه هر دو کنار گذاشته شدند، به این ترتیب انتخاب کاپیتان اول تیم همان بمب ساعتی است! اگر به سابقه باشد، حسین کنعانی زادگان که از ابتدای دهه ۹۰ در پرسپولیس بود، در حضور عالیشاه و سروش هم باید کاپیتان میشد! علی علیپور نیز از لیگ ۱۴ و سال اول حضور در پرسپولیس در دربی گل زد. او چهار سال به لیگ پرتغال رفت و دوباره به پرسپولیس برگشت تا فصل قبل نیز تجربه کاپیتانی در تیم محبوبش را داشته باشد. هر دو بازیکن ملی پوش هستند و شاکی از بازی نکردن در جام جهانی، علیپور و کنعانی هر دو معتقدند باید در هر سه بازی جام فیکس بازی میکردند. پس با بدترین وضعیت عصبی به تمرینات تیم برمیگردند و چه بسا انتخاب تارتار برای بازوبند، هر کدام آنها که باشد با واکنش آن یکی روبرو خواهد شد! اگر هم قرار باشد راه حل سوم و کنار گذاشتن هر دو مدعی مد نظر باشد که در آن صورت اتفاقات بدتری میافتد! شاید راهکار تارتار نگه داشتن وحید امیری برای حل همین مشکل باشد، یا مجبور شود ستاره ای ملی پوش در حد طارمی و جهانبخش بیاورد تا این بازوبند، داستان نشود. اما در غیر این حالات (بازیکن بزرگی که مورد احترام همه باشد) و با توجه به زمزمههای رفتن پورعلی گنجی، پرسپولیس هیچ بازیکن دیگری ندارد که از نظر سابقه ملی و سن و سال، به گرد پای کنعانی و علیپور برسد. چطور باید توقع داشت آنها پشت سر چنین کاپیتانی به زمین بروند؟