تعویض آردا گولر شاید اشتباهترین تصمیم ژوزه مورینیو در جریان شکست برابر رئال بتیس بود. به گزارش "ورزش سه"، بیایید با یک واقعیت اجتنابناپذیر شروع کنیم: وقتی سرمربی رئال مادرید هستید، تعداد کمی از تصمیمها آسان هستند. در واقع، هیچکدام آسان نیستند. ژوزه مورینیو با این موضوع بیگانه نیست. او این مسئله را به خوبی میداند و به همین دلیل خودش نیز پذیرفت که یکی از تصمیمهایی که در دیداری که با نخستین شکست فصل این تیم در خانه بتیس به پایان رسید، گرفت، میتوانست به راحتی ناعادلانه تلقی شود. آن تصمیم، تعویض گولر در اواسط نیمه دوم و فرستادن یان دیومانده به زمین در سمت راست خط حمله بود. نه به این دلیل که این بازیکن ساحل عاجی نمیتوانست به این تیم کمک کند. گرانترین خرید تاریخ رئال مادرید با رقم ثابت ۱۲۵ میلیون یورو به علاوه بندهای پاداش برای چنین لحظاتی جذب شده است. اما گولر بهترین بازیکن رئال مادرید در زمین بود، به خصوص در فاز هجومی و تعویض او عجیب به نظر میرسید. در هر حال، گولر بیشترین موقعیت را برای لوس بلانکوس ایجاد کرده بود، هفت موقعیت و از میان بازیکنان غیرمدافع نیز با پنج توپگیری، دومین بازیکن برتر تیمش در این زمینه بود. تلاش او در کارهای دفاعی و نبوغ هجومیاش چیزی بود که تمامکنندههای رئال مادرید، به خصوص امباپه، نتوانستند از آن بهره ببرند. با تمام این دلایل، مورینیو خودش نیز پذیرفت که این تعویض تا حدی غیرقابل توضیح بود، هرچند دلیلی برای آن ارائه کرد: احتمال دریافت کارت زرد دوم توسط گولر. این نگرانی کاملاً بیمنطق نبود. او در ابتدای نیمه دوم یک کارت زرد دریافت کرده بود و این سرمربی پرتغالی گفت که در آن لحظه، بازیکنان بتیس قصد داشتند او را «گیر بیندازند». مورینیو مدعی شد: «تعویض آردا سخت است، بله، خیلی سخت است. او خیلی خوب بازی میکرد. بازیکنان بتیس باهوشتر هستند و بازیکنان رئال معصومتر و سادهلوحتر هستند. آنها بلافاصله بعد از خطاها از جا بلند میشوند. نمیدانم چطور او نیمه اول را با کارت زرد به پایان رساند، وقتی اینقدر بازی کرد و فقط یک خطای جزئی مرتکب شد. بعد از آن، آنها میخواستند او را گیر بیندازند و من احساس میکردم ممکن است کارت زرد دوم را به او بدهند.» این توجیه در سویا جواب داد. اما در بارسلونا و مقابل اسپانیول هم او پس از یک ساعت بازی تعویض شد، آن هم در شرایطی که رئال برای کسب پیروزی فشار میآورد و گولر یک پاس گل برای بلینگام ارسال کرده بود. حتی در آن دیدار نیز او بهترین بازیکن رئال بود، همانطور که در تمام دوران پیش فصل نیز بهترین بازیکن این تیم بود. اما تعویض گولر در آنجا، درست مانند سویا، آسانترین تعویض بود. مورینیو به عنوان سرمربی رئال مادرید باید با چندین مسئله دست و پنجه نرم کند. برخی از آنها صرفاً به اتفاقات داخل زمین مربوط میشوند و برخی دیگر ریشههای عمیقتری دارند. این موضوع در مورد اسپی نیز مشهود بود که هر زمان امکانش فراهم شود به تیمش کمک میکند اما همچنان به نظر میرسد بیش از حد دیر وارد زمین میشود، چرا که گرفتن دقایق بازی از امباپه در شرایطی که پیروزی هنوز قطعی نشده، غیرقابل تصور است. بلینگام در سویا اصلاً خوب نبود اما او تاکنون بهترین گزینه هجومی رئال مادرید در این فصل بوده است و همین موضوع به تنهایی دلایل زیادی در اختیار مورینیو قرار میدهد تا او را در ترکیب قرار دهد. و سپس میرسیم به وینیسیوس که پیچیدهترین مسئله است. ژابی آلونسو فصل گذشته نیز تلاش کرد این بازیکن برزیلی را در ترکیب چرخشی قرار دهد و در دورههایی که عملکردش مطابق انتظار نبود، از دقایق بازی او کم کرد و نتیجه آن را همه دیدند. وینی میخواهد همیشه در زمین باشد و متقاعد کردن او برای پذیرش خلاف این موضوع آسان نخواهد بود. او حتی انتخاب اول هم نبود و این جایگاه به گولر رسید. البته باید منصف بود و گفت قمار مورینیو چندان بد پیش نرفت: وینی برای اسپی پاس گل تساوی را ارسال کرد که بعداً به دلیل آفساید مردود اعلام شد و سپس یک ضربه پنالتی گرفت که امباپه آن را از دست داد. این بازیکن برزیلی با کمترین امکانات، کارهای زیادی انجام میدهد. در حال حاضر، گولر همچنان در ترکیب اصلی و در آن پست وینگر راست کاذب قرار دارد اما سایه دیومانده روی سر او سنگینی میکند، همانطور که رقم سنگینی که برای جذب او پرداخت شده است نیز فشار ایجاد میکند. این چالش بعدی پیش روی مورینیو است. در همین حال، این بازیکن ترک از تک تک فرصتهایش استفاده میکند، حتی زمانی که همتیمیهایش برای همراهی با او مشکل دارند. او متقاعد شده است که امسال زیر نظر مورینیو به پیشرفت او کمک خواهد کرد و باعث خواهد شد جهش بزرگی در دوران حرفهای فوتبالش داشته باشد و او نخستین فرصت را از دست نخواهد داد، به شرط آن که مورینیو او را در زمین نگه دارد.
