25 شعر در مورد شهادت علی اکبر امام حسین [اشعار روز هشتم محرم!]

زیباترین اشعار غمگین و ادبی در وصف حضرت علی اکبر را ارائه کرده ایم که می توانید برای پست و استوری اینستاگرام به کار ببرید. علی اکبر بن الحسین فرزند ارشد حسین بن علی و ام لیلا بود. وی در 27 سالگی در روز عاشورا و در نبرد کربلا شهید شد. علی اکبر اولین کشته روز عاشورا از قبیله بنی هاشم بود. زیباترین متن ها و اشعار غمگین و ادبی در وصف حضرت علی اکبر را ارائه کرده ایم که می توانید برای پست و استوری اینستاگرام به کار ببرید. *** جوانانِ بنی هاشم بیایید؛ علی را بر درِ خیمه رسانید بگویید؛ مادرش لیلا بیاید تماشای قدِ اکبر نماید جوانانِ بنی هاشم بیایید؛ علی را بر درِ خیمه رسانید بگویید عمه اش زینب بیایید علی را بر در خیمه، رساند خدا داند که من طاقت ندارم؛ علی را بر در خیمه رسانم علی جان؛ چراغِ شامِ تارم فراقت برده آرام و قرارم نچیدم حجلگاهِ شادی تو ندیدم من؛ شبِ دامادی تو امیدم بود تو در هنگامِ پیری؛ عصای پیری مادر بگیری به امیدی؛ علی اکبر بیایید ****** دویده ام ز حرم تا که زنده ات نگرم مبند دیده کمی دست و پا بزن پسرم ز مصحف تنت این آیه های ریخته را چگونه جمع کنم سوی خیمه ها ببرم به فصل کودکی و در سنین پیری خود دو بار داغ پیمبر نشست بر جگرم میان دشمن از آن گریه می کنم که مگر به کام خشک تو آبی رسد ز چشم ترم من آن شکسته درختم که با هزار تبر جدا ز شاخه شد افتاد بر زمین ثمرم اگر چه خود ز عطش پای تا سرم می سوخت زبان خشک تو زد بیشتر به دل شررم مگر نه آب بُوَد مهر مادرم زهرا روا نبود تو لب تشنه جان دهی به برم جوان ز دل نرود گر چه از نظر برود تو نِی برون ز دلم می روی نه از نظرم به پیش دیده ی من پاره پاره ات کردند دلی به رحم نیامد نگفت من پدرم مصیبتی که به من می رسد محبت اوست هزارها چو تو تقدیم حیّ دادگرم به روز حشر نگرید دو دیده اش “میثم” کسی که گریه کند بر ستاره ی سحرم یک لحظه جدا کردم از خویش، جوانم را گویی که فدا کردم صدمرتبه جانم را در آتش هجرانش میسوخت وجودم را با رفتن خود از تن میبرد روانم را با داغ علی دشمن یک لحظه گرفت از من هم روح و روانم را هم تاب و توانم را هنگام وداع هم دادیم نشانِ هم او حنجر خشکش را من اشک روانم را سر تا به قدم افروخت از بس جگرش میسوخت داغیِ زبان او سوزاند دهانم را با کشتن فرزندم تسلیم خداوندم کردم به جگر پنهان فریاد و فغانم را ای ماه فروزنده! تسبیح پراکنده برخیز و فرو بنشان این سوز نهانم را میثم ز زبان من با خون جگر بنویس کشتند بهارم را؛ دیدند خزانم را غلامرضا سازگار شعر کودکانه در مورد شهادت حضرت علی اکبر ای بچه های دانا بچه های توانا بیاین باهم بشناسیم پسر امام حسین (ع) را حضرت علی اکبر(ع) بود شبه رسول خدا (ص) پسر بزرگ امام دلیر بود و بی همتا جنگید با دشمنان مانند یک پهلوان در عاشورا شهید شد او بود یک قهرمان چقدَر تیر و سنان در تن اکبر مانده خنده بر روی لب این همه لشکر مانده بین این دشت تمام تن او پخش شده هر طرف قطعه ای از پیکر اکبر مانده علی اکبر که بر زمین افتاد آسمان، آفتاب را گم کرد آن چنان زخم روی زخم آمد که عدو هم حساب را گم کرد خواست تا خیمه پَر کشد اما شیر زخمی عُقاب را گم کرد پدر آمد به یاری اش برود من بمیرم، رکاب را گم کرد پسر بوتراب، بین تراب نوه ی بوتراب را گم کرد جلد قرآن خویش پیدا کرد برگه های کتاب را گم کرد این علی بن حسین بن علی حیدر نیست جز امامت ز علی شیر خدا کمتر نیست دشمن از برق نگاهش به ستوه آمد و گفت گفته بودند که در کرببلا حیدر نیست هر چه نزدیک تر آمد همه فریاد زدند این جوان کیست اگر حضرت پیغمبر نیست رجزی خواند که فرزند حسین آمده است روبهان را حذر از پنجه شیر نر نیست؟ من نه از بهر دفاع پدرم آمده ام غیر از این حجت دادار مرا رهبر نیست تازه رسیده از سفر کربلا سرت بین تن تو فاصله افتاده تا سرت با پهلوی شکسته و با صورت کبود کنج تنور کوفه کشانده مرا سرت پیشانی ات شکسته و موهات کم شده خاکستر تنور چه کرده است با سرت؟ رگ های گردنت چقدر نامرتب است ای جان من چگونه جدا شد مگر سرت؟ این جای سنگ نیست، گمان می کنم حسین افتاده است زیر سم اسب ها سرت… باید کمی گلاب بیارم بشویمت خاکی شده است از ستم بی حیا سرت چشمان تو همیشه به دنبال زینب است تا اربعین اگر برود هر کجا سرت بهـار مـن، گل مـن، بـوستان پرپر من! چه کرد با تو خزان پیشِ دیدة تر من؟ محاسنم به کفِ دست بود و اشک به رخ نگـاه کـردم و دیـدم تـو رفتی از بر من چه آمدت به سر ای مصحفِ ورق ورقم کـه آیـه آیـه شدی بـاز در برابر مــن خدا گواست که تنها شدم، غریب شـدم ببین چه آمده با کشتن تو بـر سـر مـن الا تمـام جوانـان کمک كنید مــرا کنیـد گریــه بــرایِ عــلیِّاکبر مــن کسی که گـریه کند در شهـادت پسرم کند شفاعت از او روز حشر، مادر من بلنــد شـو، بنشین و سـلام کن پسرم کـه بهـر دیدنت آید زخیمه خواهر من پسر کـه رفت، پدر هم غریب میگردد بـه ایـن دلیل تو بودی تمامِ لشکر من تمام هاشمیان جمع گشته، جمع کنید که ریخته به زمین پارههای پیکر من بساز اشک بریز و بسوز ای «میثم» که نظم توست قبول خدای داور من دوبیتی شهادت علی اکبر سلامی برحسین و یاورانش علی اکبر و آن خواهرانش سلامی بر علیِ اصغرِ او بر عباس آن علمدارِ سپاهش قد رعنای تو چون سرو سپیدار شده کربلا محو رخ احمد مختار شده دور تا دور سرت آیینه می چرخانم بسکه گیسوی بلند تو دل آزار شده تا کمی راه روی این دل من می لرزد قد طوبایی زهراست پدیدار شده چشم بد دور از آن قد رشیدت پسرم قامتت شانه به شانه با علمدار شده یل میدان بلایم اکبر یاور دشت منایم اکبر رهرو راه خدایم اکبر مثل عباسی برایم اکبر این پیرمرد بی تو زمین گیر می شود بی شانه ی تو مانده اگر پا نمی شود هر عضو را که دیده ام از هم گشوده است جز چشم تو که بر رخ من وا نمی شود متن زیبا برای شهادت حضرت علی اکبر سخته، کـه تـو هستی روی خاک، با تن غرقه بخون کـه تموم خواهرات توی خیمه نیمه جون پاشو بریم حرم علی برای خواهرم علی روی دو دست خسته ام تنتو میبرم عل