کورش احمدی، دیپلمات پیشین و تاریخپژوه در گفتگو با خبرآنلاین تاکید کرد: به هر حال ما شاهد طیف وسیعی از ائتلاف سازی های امنیتی در منطقه هستیم که درگذشته سابقه نداشت و متاسفانه ایران کاملا از روند این ائتلاف سازی ها برکنار مانده است. خبرآنلاین - کورش احمدی، دیپلمات پیشین و تاریخپژوه، در گفتوگو با خبرگزاری خبرآنلاین اظهار داشت: «پاکستان نقش مهمی در این رابطه در حال پیدا کردن است. اسلام آباد در حال برجسته کردن معاهده امنیتی خود با عربستان و هشدار نسبت به هر گونه حمله به عربستان به عنوان حمله به پاکستان است. کویت نیز علاقه نشان داده که معاهده امنیتی مشابهی با پاکستان امضا کند.» در ادامه بخشی از گفتگو کورش احمدی با خبرآنلاین را میخوانید؛ فروپاشی قدرت آمریکا از طریق جنگ، رویاپردازی محض است/ تکلیف مردمی که برای حداقلهای زندگی در انتظارند، چه میشود؟ روشن است که ایجاد چنین توقعاتی در جامعه بسیار مخرب است و جامعه را همواره در حال تنش در درون خود و تنش با بیرون خود یعنی جامعه بین المللی نگه می دارد که برای شرایط اقتصادی و اجتماعی ما سم مهلک است. فروپاشی قدرت آمریکا از طریق جنگ رویاپردازی محض است. چرا که شما تصور کنید که به فرض ما بتوانیم تمام امکانات نظامی آمریکا در منطقه را نابود کنیم و تمام کشتی های جنگی آمریکا در منطقه را غرق کنیم، با موشک های قاره پیمای آمریکا که از خاک آمریکا به سمت ما قابل پرتاب هستند، چه خواهیم کرد؟ یا به همین ترتیب تمام اسرائیل را به ویرانی بکشانیم، با زیردریایی ها اسرائیلی مسلح به موشک های اتمی که شهرهای ما را هدف قرار داده اند چه خواهیم کرد. این تصورات واهی محصول خیال پردازی های بی معنی است که در طول سالها کشور را در وضعیت بحرانی قرار داده است. بعلاوه، از این خیال پردازان باید پرسید که حق الناس چه می شود. تکلیف مردمی اعم از زن و کودک و پیر و جوان بیکار و معطل برای حداقل های زندگی و جامعه ای در خطر ابرتورم است چه می شود؟ تکلیف آینده ایران که رشد جمعیتش از بیش از دو میلیون در سال ۴۰۴ به حدود ۸۰۰ هزار نفر رسید چه می شود؟ ادامه جنگ میتواند میانجیهای سنتی ایران را از تهران دور کند / ایران از روند ائتلافسازیهای امنیتی منطقه کاملاً برکنار مانده است متاسفانه در چنین مسیری قرار داریم. طی یکی دو هفته گذشته و با مشاهده ادامه جنگ، پاکستان و دو میانجیگر سنتی یعنی قطر و عمان به نظر می رسد که تا حدودی مایوس شدهاند، غیر از پیشنهاد آتش بس ده روزه ای که ارائه داده اند، نقششان بیشتر در حد انتقال پیام بین دو طرف جنگ بوده است. آنها ظاهرا منتظراند که با روشن شدن نتیجه جنگ جاری، طرفین خسته شوند یا احساس خطر جدی کنند و پیشنهاد جدیدشان برای آتش بس را بپذیرند. بعلاوه، تحولاتی نیز در حوزه ائتلاف های امنیتی در منطقه در حال شکل گیری است. پاکستان نقش مهمی در این رابطه در حال پیدا کردن است. اسلام آباد در حال برجسته کردن معاهده امنیتی خود با عربستان و هشدار نسبت به هر گونه حمله به عربستان به عنوان حمله به پاکستان است. کویت نیز علاقه نشان داده که معاهده امنیتی مشابهی با پاکستان امضا کند. ترکیه نیز به نظر می رسد که در مسیر سپردن تعهداتی به برخی از کشورهای عرب منطقه است. از سوی دیگر عراق و لبنان بیش از پیش در حال حرکت در جهت همکاری های ساختاری با آمریکا هستند. به هر حال ما شاهد طیف وسیعی از ائتلاف سازی های امنیتی در منطقه هستیم که درگذشته سابقه نداشت و متاسفانه ایران کاملا از روند این ائتلاف سازی ها برکنار مانده است.
