بوگاتی با تولید نودونهمین و آخرین دستگاه از ابرخودروی میسترال، به دوران موتورهای W16 با چهار توربوشارژر پایان داد. بوگاتی با معرفی آخرین نسخه از مدل میسترال، به تولید پیشرانهی معروف هشت لیتری ۱۶ سیلندر (W16) خود که از سال ۲۰۰۵ با مدل ویرون آغاز شده بود، خاتمه داد. این خودروی رودستر آخرین محصول جادهای کارخانهی مولشایم بهشمار میرود که به این موتور نمادین مجهز است. آخرین نسخهی میسترال با نام اختصاصی «آخرین در نوع خود» تولید شده و از رنگآمیزی دوگانهی مرواریدی و درخشان بهره میبرد. خریدار این مدل خاص، تزئینات داخلی با رنگهای مگنولیا و کربن خاکستری مات را انتخاب کرده و امضای اتوره بوگاتی روی پشتسریها، رکابهای آلومینیومی درها و بخش داخلی پوشش موتور خودنمایی میکند. خودرو پنج میلیون یورویی بوگاتی پیش از تحویل به مشتری، مانند تمام نسخههای دیگر میسترال، مسافت ۴۰۰ کیلومتر تست جادهای را پشت سر گذاشت. هر کدام از مدلهای میسترال در فرودگاه کولمار در شمال شرقی فرانسه تا سرعت ۳۰۰ کیلومتربرساعت آزمایش شدند تا استانداردهای سختگیرانهی بوگاتی را پشت سر بگذارند. میسترال سال گذشته توانست با ثبت سرعت ۴۵۳٫۹۱ کیلومتربرساعت، عنوان سریعترین خودروی روباز جهان را به دست آورد. بوگاتی اکنون در حال تجهیز کارخانهی جدید خود برای تولید مدل توربیون است که از پیشرانهی V16 تنفس طبیعی ساختهی شرکت کازورث بهره میبرد. تولید ابرخودروی هیبریدی جدید که تنها به ۲۵۰ دستگاه محدود شده، هنوز آغاز نشده است.
زومیت
زومیتزومیت