ارلینگ هالند پس از تابستانی که بسیاری از ستارههای بزرگ از لیگ برتر جدا شدند، بیش از هر زمان دیگری به چهره اصلی و نماد نسل جدید قدرتمندترین لیگ فوتبال جهان تبدیل شده است. نوئل گلگر، زلاتان ایبراهیموویچ، جک گریلیش و حتی پپ گواردیولا، همگی با ناباوری و خنده به مدل موی جدید ارلینگ هالند واکنش نشان دادند. میلیونها نفر این ویدئو را در شبکههای اجتماعی هالند، از جمله کانال شخصی او در یوتیوب، تماشا کردند. موهای بلند و طلایی معروف او دیگر وجود نداشت؛ هزاران هواداری که در جام جهانی با کلاهگیسهای بلوند به ورزشگاه رفته بودند، حالا باید آنها را کوتاه میکردند و حتی مونتاژهای تبلیغاتی پیشفصل لیگ برتر نیز نیاز به بازنگری داشت. با این حال، یک چیز تغییر نکرده است: لیگ برتر حالا لیگ هالند است. پس از تابستانی که در آن قدرت و شهرت ستارههای بزرگ فوتبال در جام جهانی بیش از همیشه به چشم آمد، هالند نیز جایگاه خود را در میان بزرگان این ورزش تثبیت کرد. این جام جهانی صحنه درخشش لامین یامال، لیونل مسی، کیلیان امباپه، جود بلینگام، رودری، هری کین و هالند بود، اما از میان این ستارهها تنها مهاجم ۱.۹۵ متری نروژی در لیگ برتر بازی میکند. با جدایی محمد صلاح و انتقال سون هیونگ مین به لیگ حرفهای فوتبال آمریکا در تابستان گذشته، هالند بدون تردید بزرگترین ستاره لیگ برتر است. روی نیمکتها هم شرایط مشابهی وجود دارد. برای نخستین بار از زمان تأسیس لیگ برتر در سال ۱۹۹۲، این رقابتها بدون حضور یک مربی ابرستاره برگزار میشود. سر الکس فرگوسن، آرسن ونگر، پپ گواردیولا، ژوزه مورینیو و یورگن کلوپ، همگی یا خارج از لیگ برتر فعالیت میکنند یا دیگر در عرصه مربیگری حضور ندارند. اما آیا این موضوع باید لیگ برتر را نگران کند؟ آیا قدرتمندترین لیگ جهان در حال از دست دادن جذابیت خود است یا اینکه این رقابتها آنقدر بزرگ هستند که شکستناپذیر باقی بمانند؟ قدرت جمعی لیگ برتر وقتی اسکای اسپورتس در سال ۱۹۹۲ تبلیغ معروف خود را برای آغاز به کار لیگ برتر ساخت، شعار آن «یک بازی کاملاً جدید» بود. در پسزمینه آهنگ «Alive and Kicking» از گروه سیمپل مایندز، بازیکنان ۲۲ باشگاه در موقعیتهای مختلف به تصویر کشیده شدند؛ از شوخی در حمام و وزنهزدن گرفته تا صحبتهای تیمی، صبحانه خوردن در تخت و روپایی زدن. این تبلیغ در واقع بیشتر از یک آگهی بود؛ یک بیانیه بود: لیگ برتر از راه رسیده است. با این حال، از نظر ستارههای جهانی، در جمع ۳۰ نفر نخست ردهبندی بهترین بازیکن سال فیفا در سال ۱۹۹۲، تنها پیتر اشمایکل، دروازهبان منچستریونایتد، نماینده لیگ برتر بود. پلتفرم و دسترسی گسترده لیگ برتر به افزایش شهرت بازیکنان و ساختن مسیر حرفهای آنها کمک کرده است. کریستیانو رونالدو، تیری آنری، محمد صلاح، هری کین، مایکل اولیسه، دیوید بکام، لوکا مودریچ، اریک کانتونا، آلن شیرر، فرانک لمپارد، گرت بیل و استیون جرارد، همگی پیش از آنکه راهی تیمهای دیگر شوند، در فوتبال انگلیس به شهرت رسیدند. شان هاروی، مدیر غیر اجرایی رکسهام و مدیرعامل سابق لیگ فوتبال انگلیس و لیدز یونایتد، به ESPN میگوید: «محبوبیت لیگ برتر به دلیل علاقه بینالمللی به فوتبال همچنان در حال گسترش است، چون اگر یک بازه مثلاً ۱۰ ساله را در نظر بگیرید، میبینید که بهترین بازیکنان جهان در مقطعی در این رقابتها حضور دارند.» البته در مقاطعی ستارههای بزرگی نیز راهی لیگ برتر شدهاند؛ مانند بازگشت رونالدو به منچستریونایتد در سال ۲۰۲۱ یا حضور دو ساله زلاتان ایبراهیموویچ در این تیم بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸. هر دو بازیکن در سراسر جهان شناخته شده بودند، اما در آن زمان به سالهای پایانی دوران حرفهای خود نزدیک میشدند. از سال ۱۹۹۲ تاکنون تنها سه برنده توپ طلا در لیگ برتر بازی کردهاند: مایکل اوون در سال ۲۰۰۱، رونالدو در سال ۲۰۰۸ و رودری در سال ۲۰۲۴. در بیشتر این سالها، این جایزه در اختیار رونالدو یا مسی بوده است. سایمون چادویک، استاد ورزش آفرو-اوراسیا و متخصص ورزش جهانی قرن بیستویکم، به ESPN میگوید: «اگر مدیر لیگ برتر باشید، شاید نبود ابرستارههای بزرگ و مشهور در لیگ باعث نگرانی شود. اما در عین حال، چیزی که لیگ برتر دارد و بسیاری از لیگهای دیگر جهان ندارند، ارزش برند آن از نظر بازاریابی است.» او مدل لیگ برتر را تا حدی شبیه NFL میداند؛ لیگی که در آن خود تیمها عامل اصلی جذب مخاطب هستند. چادویک میگوید: «برند این باشگاهها ارزش بسیار زیادی دارد و در کنار آن، هواداران نیز ارزش و قدرت قابلتوجهی دارند.» در هر صورت، اعتمادبهنفس جمعی لیگ برتر، ۳۴ سال پس از آغاز فعالیتش، همچنان پابرجاست و اعداد نیز این موضوع را تأیید میکنند. آخرین گزارش سالانه «بررسی مالی فوتبال» شرکت Deloitte، درآمد پنج لیگ بزرگ اروپا را بررسی کرده و لیگ برتر را با فاصلهای قابلتوجه در صدر قرار داده است. در فصل ۲۰۲۵-۲۰۲۴، مجموع درآمد لیگ برتر به ۸.۰۹۸ میلیارد یورو رسید. بوندسلیگا با ۴.۳ میلیارد یورو دوم بود، لالیگا با ۴.۱ میلیارد یورو در رتبه سوم قرار گرفت، سری A با ۳ میلیارد یورو چهارم شد و لیگ یک فرانسه با ۲.۲ میلیارد یورو در رده پنجم قرار گرفت. نشانههای دیگری نیز از قدرت جمعی لیگ برتر وجود دارد. گزارش اخیر Brand Finance با عنوان «Football ۵۰» باشگاهها را بر اساس ارزش برند رتبهبندی کرده است. لیگ برتر پنج تیم در جمع ۱۰ تیم نخست دارد و آرسنال پس از رئال مادرید و بارسلونا در رده سوم قرار گرفته است. رقابتپذیری فوتبال انگلیس همچنان خریداران بزرگ را جذب میکند؛ از جمله کنسرسیومی که جف بزوس نیز در آن حضور دارد و تابستان امسال بخشی از سهام لیورپول را خرید. در لیگ برتر خبری از انحصار یک باشگاه مانند پاریسنژرمن در لیگ فرانسه یا بایرن مونیخ در بوندسلیگا نیست. همچنین برخلاف لالیگا، شاهد دو قطبی بارسلونا و رئال مادرید نیستیم. رتبهبندی اوپتا از قدرتمندترین لیگهای جهان نیز لیگ برتر را در
