مطالعه جدید نشان میدهد تماشای زیاد تلویزیون میتواند باعث کاهش حجم مغز شود. در کودکی هنگام تماشای کارتون و برنامههای تلویزیونی، والدین یا بزرگترها احتمالاً به شما هشدار میدادند که این کار عاقبت مغزتان را نابود میکند. اکنون پژوهش جدیدی نشان میدهد که این توصیه چندان هم دور از واقعیت نبوده است. به گزارش ساینسآلرت، محققان دریافتند ساعتها نشستن پای تلویزیون تأثیرات منفی و مشخصی بر ساختار فیزیکی مغز دارد؛ تأثیراتی که هنگام انجام کارهای پشتمیزنشینی یا فعالیتهایی که مغز را درگیر میکنند مانند پاسخ به ایمیلها، حل مسئله و مطالعه مشاهده نمیشود. تأثیر مخرب تماشای زیاد تلویزیون بر ساختار مغز پژوهشگران برای دستیابی به نتایج دقیق، دادههای ۱,۷۱۲ شرکتکننده را در طول حدود ۲۴ سال بررسی کردند. شرکتکنندگان میزان تماشای تلویزیون در اوقات فراغت و همچنین مدتزمان نشستن در محل کار را گزارش کردند. حدود ۲۴ سال بعد، زمانی که این افراد به میانه دهه ۷۰ زندگی خود رسیدند، اسکن مغزی MRI از آنها گرفته شد. پژوهشگران مشخصاً مناطقی از مغز را که در مراحل اولیه آلزایمر دچار تغییر میشوند و همچنین حجم «شدتیافتگی ماده سفید» یا WMH (شاخصی برای بیماریهای عروق خونی کوچک مغز و مرتبط با افت شناختی و زوال عقل) را بررسی کردند. مقایسه نتایج نشان داد افرادی که پشتمیزنشین بودند، نسبت به کسانی که تماشای تلویزیون را «خیلی زیاد» اعلام کرده بودند، دارای ضایعات ماده سفید کمتری بوده و حجم مغزی بزرگتری در قشرهای مختلف داشتند. نکته این است که خود نشستن به تنهایی با کاهش سلامت مغز مرتبط نیست، بلکه بستر و نوع فعالیت ذهنی هنگام نشستن تعیینکننده است. تماشای تلویزیون فعالیتی از نظر شناختی غیرفعال محسوب میشود که چالش ذهنی خاصی ایجاد نمیکند. در نقطه مقابل، نشستنهای طولانی در پشت میز برای کار و مطالعه شامل برنامهریزی، خواندن، نوشتن، تصمیمگیری و حل مسئله است. محققان میگویند ارتباط میان تماشای تلویزیون و تغییرات ساختاری مغز در مردان بسیار قویتر از زنان بود. این مسئله میتواند به دلیل نحوه متفاوت انباشت زمان کمتحرکی باشد؛ به عنوان مثال، زنان ممکن است بیشتر نشستن خود را با فعالیتهای کوتاه قطع کنند، درحالیکه مردان به دلیل علاقه به مسابقات ورزشی و فیلمهای سینمایی، طولانیمدت و بدون وقفه روی مبل مینشینند. همچنین تفاوتهای بیولوژیکی، هورمونی و سبک زندگی نیز میتواند مؤثر باشد. همچنین یافتههای این تحقیق نشان داد که داشتن فعالیت بدنی و ورزش نتوانست اثرات منفی تماشای زیاد تلویزیون بر ساختار مغز را کاملاً بیاثر یا خنثی کند. بنابراین، ورزشکردن در طول روز مجوزی برای تماشای طولانیمدت و غیرفعال تلویزیون نیست. یافتههای این پژوهش در Alzheimer's and Dementia: Journal of the Alzheimer's Association منتشر شده است.
